TALDERAKO GAIAK





HASIERAKO  OTOITZA

Jesus Jauna, Zuk esan zenduan:
“Bi edo hiru nire izenean batuta dagozan lekuan,
han nago Ni euren erdian”.
Batzar hau zure izenean ospatu nahi dogu.
Agertu zaitez gure erdian, gure ilunak argituz
eta gure makaltasuna sendotuz.
Emoiguzuz gogo beroa eta adorea,
zure mahastian lanean jarraitzeko,
doguzan urte, mugatasun eta guzti.
Gure fede esperientzia besteengana
luzatzen jakin daigula,
Gure astia eta gure burua euren onerako eskeiniz.
Egin gagizuz bihotzez leialak eta apalak,
egia zuzentasuna eta bakea maitatu ahal izateko.
Sendotu, arren, alkartzen gaituen
kristau adiskidetasunezko loturak,
eta zabaldu gure bihotzak, gizaki guztiak Zuk maite
dozuzan lez maitatzeko. 

AMAIERAKO OTOITZA

Maria, Jaungoikoaren eta gure Ama:
Kanango ezteguetan jarraibiderik
onena emon deuskun:
“Egizue Berak esaten deutsuena “.
Gaurko batzarra amaitzean,
eskerrak emoten deutsuguz,
eta argia eta indarra eskatzen,
Zure Semearen erakutsiak
zuzen ulertu eta
bizitzara behar dan lez eroateko;
gure anai-arreba diran gizakien alde
jokatu nahi dogu,
salmogilearekin esan ahal izateko:
“Zahartzaroan ere frutu emoten jarraituko dabe”.



GARIZUMAKO V. DOMEKEA “C”

SARRERA                          
1 Nundik edo zetatik sortzen ete jaku jokera gaizto hau: gure lehenagoko bizitzara begiratu eta dana pekatua ikustea? Garizuman sartu eta konfesinoa gogora. Hauxe erakutsi deuskuela­ko? Ala zigorrean eta justizian errezago sinisten dogulako, errukian eta maitasunean baino? Halan ere, Jesus Maisuaren bidea beste bat da: Aitaren bihotz haundi errukitsuagan sinistea; Beragan uste osoa jartea. Bere besarkada beroa sentitzea. Sinisten al dogu, Jaungoiko Aita-Amak, garan modukoak garala, maite-maite gaituala? Noiz emon behar ete deutsogu pozaldi hori Aitari?

2 Penagarria da, baina holantxe da: Jaungoikoaren eritzi, neurri eta epaiketa kontuak bere eskuetan itzi beh­arrean, guk geure eritzi, neurri eta epaiketakaz nahastau eta parekatzen  doguz, eta horregaitik gauza asko sinistu ezinik gelditzen gara. Gu ez gara Jainko, Jainkoa ez da gu. Itzi deiogun Jainkoari dan modu­koa izaten. Eta Jesusi entzunez eta jarraituz, ahalegindu gaitezan gero eta gehiago sinisten Jaungoikoaren erruki eta maitasun neurri-bakoa. Izan ere, hauxe da Jesusen irakatsi eta egintza guztiei emoten jaken izena: EBANJELIOA, hau da, Jaungoikoa Aitarik eta Amarik samurrena eta maitarriena dala.

. Jauna, badakit maite nozuna,  Zeu ona zaralako;
bihotz sentikorra dozu ta, parkatu egidazu;
garbitu nagizu, arren, zeure errukiz nire barruko zikinetik;
eta nire etenbako jausialdietatik jagiazo nagizu.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

. Santu zaran Horren aurrean pekatari sentitzen naz,
nire pekatua neugaz bat-eginda ago. Hauxe besterik ez naz ni!
Zure kontra, zure kontra bakarrik egin dot pekatu,
eta zure begiak penaz ikusten dabe nire bihotza zikindurik.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

. Aita-Ama Jaungoikoa,
besarkatu nagizu eta zure maitasunak bihotza aldatuko deust.
Bihurtu egidazuz zure salbamenaren poza eta alaitasuna;
izan nitaz erruki eta bihotz-barrituko naz.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK : Jn 8, 1-11
         Aldi haretan, Jesus Olio-mendira joan zan. Egun-sentian jauretxera agertu zan barriro eta herri guztia etorri jakon; Jesus jesarri eta irakasten hasi zan.
         Idazlari eta farisearrak ezkontza-nahasten aurkitutako emakume bat ekarri eutsoen, eta, erdian ipinita, esan eutsoen: “Maisu, emakume hau ezkontza-nahasten aurkitu dogu; eta Moisesek holakoak harrika hilteko agindu eban Legean. Zuk zer dinozu?” Azpikeriaz esaten eutsoen hori, zetan salatu izateko.
          Jesus, ostera, makurtu eta lurrean idazten hasi zan hatzamarraz. Baina itaunka ekioen ezkero, zutundu eta esan eutsen: “Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria”. Eta barriro ere makurtu, eta lurrean idazten jarraitu eban. Hori entzun ebenean, zaharrenetatik hasita, banan-banan joaten hasi ziran danak; eta Jesus bakarrik gelditu zan, emakumea aurrean ebala.
            Jesusek zutundu ta esan eutson: “Emakume, non dira zu salatzen zinduezanak? Ez zaitu inok kondenau?” Eta emakumeak: “Inok ere ez, Jauna”. Eta Jesusek: “Ezta Neuk ere ez zaitut kondenetan. Zoaz, eta hemendik aurrera ez egin pekaturik”
=============================================================

a) Ez dagoala pekaturik, gaiztakeririk gaur? Inoiz baino gehiago; baina beti besteak pekatari. Eta zenbat tribunal eta epaile baztarretan!? Danok prest gaizto horreek kondenatzeko, Legearen izenean: "Maixu, emakume hau ezkontza-nahasten aurkitu dogu; eta Moisesek holakoak harrika hilteko agindu eban Legean". Dana prest: pekataria, Legea, testiguak eta zigorra. Eta Jesusek zer? "Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria". Hori bai harrikadea, ezta? Zer erakusten deusku Jesusek jokabideak geure arteko hartuemonetarako? (Isildu eta konpartidu)

b) Begi zorrotzak inoren pekatuak ikusteko, eta begi motelak norbereak ikusteko... Antxinako grina eta jarrera dogu hau. Ez egunero geure kontzientzi-azterketa zorrotza egingo bagendu. Baina, betikoa: gaurko telebista, egunkari eta irratietan dana da salaketa hutsa: norbere akatsak gorde eta inorenak aideratu. Jesusen jokabideari zer deritxaxu: ”Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria” Harritzekoa: ”Zaharrenetatik hasita, banan-banan joaten hasi ziran danak”. Harriak inori bota beharrean, jausi egin jakezan eskuetatik eta burumakur joaten hasi. Eta zaharrenetatik hasita. Zer erakusti gura deusku Jesusek guri edadetuoi? (Isildu eta konpartidu)

d) Zer ete dago Jesusen bihotzean? Eta zer ete dago gurean? Kristaua, zenbat-eta Jesusez beteago, orduan-eta parkakorrago urkoagaz. Ez gero prakanasaiago: "Emakume, ez zaitu inok konde­natu?" - "Inok ere ez, Jauna" - "Ez da neuk ere ez zaitut kondenetan, Zoaz, eta hemendik aurrera ez egin pekaturik". Ez deutso danak bardin Jesusi. Baina epaile lez barik, maitale lez jokatzen dau. Zek bigunduten deutso bihotza pekatariari:  harrikadeak ala bihozka­deak? Atera daiguzan Jesusen erakutsi bi: bata geure barruko jarrerak aldatzeko; bigarrena, urkoagazko hartuemonetarako. (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Jesus bihozbera eta errukitsua; amaibako parkamen-itsasoa! Ez dagidala ahaztu, Jauna, neuri zenbat zer parkatu deustazun, neuk ere beste hainbestetan urkoari parkatu ahal dagiodan. Ixuri nire bihotzean zure bihotz haundi zabal horretako erruki-txinparta bat, neure pekatutik garbitu, nire bihotza bigundu eta urkoagaz parkakor bihurtu naiten. Zure antzera, harrikaden ordez, bihozkadak emotera egin dagidan aurrerantzean.


GARIZUMAKO IV. DOMEKEA "C"
SARRERA
 Garizumako eginkizunetan bihotz beroz murgiltzeko, fedezko argitan gauzak ikusi eta bizi­tzera jo behar dogu. Daukan gaixotasunez jabetu ez danak, ez dau sentitzen osagile,salbatzaile beharrik;  pekatu-kontzientzirik ez daukanak ere ez Garizuma-beharrik, beneta-korik behintzat. Garizumea aukera ederra da bakotxaren sinismena neurtzeko. 
Jakina, Garizuman ez bakarrik, urtean zehar jokatu behar da. Tira, badakigu kontu hori: esan bai, esaten dira holango esakera  biribilak, baina Garizuman epel dabilena, urte osoa ere epel eta motel joango jako. Garizuman behar dan lez jokatzeak urte osorako ere kalterik ez dau egiten. Zer gehiago egin behar dogu, ba? Hor bakotxak ipinten dau Jaunraen aurrean bere erantzuna?

2 Eleizeak gero eta argiago dinosku Garizumako eginbeharrik ongarriena JAUNAREN BERBEA dala. Hortxe lotu behar dogu gure kristau bizitza; hor agertzen jaku Jesus, Aitaren Seme maitea, gure Salbatzaile eta adiskidea, guri deika eta eskua luzatuz biderako. Legea betetzetik Beragaz alkar-bizitzara aldatzen bagara, orduan inok esan beharrik ez dogu izango; barruan izango dogu nogaz kontuak konpondu eta kontau. Eta adiskide hori zain daukagu bakotxaren bihotzean. Hor sartu behar dogu eta bere ondoan jesarrita egon, entzuten eta otoitzean. Kristaua, izan ere, barrutik bizi dana da, ez albotik. Espiritu Santuak argituko al gaitu, Pazkuetara argiz eta pozez beterik helduteko.

. Gauza bat bakarrik eskatzen deutsut, Jauna, horrexen bila nabil ni:
Zeugaz bat-bat eginda bizitzea, Zeu laguntzat zaitudala,
eta Zuk nigaz dozun adiskietasun zintzoaz pozik bizitzea.
Tentaldian Zeuk babestuko nozu, aterkinak euritean lez;
eta holan harkaitz sendoaren gainean lez sentiduko naz seguru.

. Jesus Jauna,  entzun egidazu, arren, deika naukazu eta.
Erruki zakidaz, zure bila nabilkizu.
Nire bihotza ziur dago, Zuk maite nozula., eta neugan egon zagozala,
eta nire arazoak ardura deutsuela, lagun zintzo bati lez.
===================================================
JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK: Lk  15, 1-3. 11-32
         Aldi haretan, zergalariak eta pekatariak piloka urreratu oi jakozan Jesusi entzuten. Eta farisearrak eta idazlariak alkarregaz marmarrean hasi ziran, esanez: “Honek ondo hartzen ditu pekatariak, eta jan ere egiten dau eurakaz”.
         Orduan Jesusek parabola hau esan eutsen: “Gizon batek seme bi eukazan; gazteenak esan eutsan aitari: “Aita, emoidazu dagokidan senipartea ondasunetatik”. Eta aitak banandu egin eutsezan ondasunak. Egun gitxi barru, seme gazteena, bere gauza guztiak batu eta urrunera joan zan; eta nasaikerian bizi izanez, ondasun guztiak jan situan.
         Eukan guztia eralgi ondoren, gosete handi bat sortu zan lurralde haretan, eta beharrizana sentitzen hasi zan mutila. Orduan herri haretako bategana joan eta haren morroi jarri zan; eta harek bere larreetara txarri-zain bialdu eban. Txarriak jaten eben ezkurrez bete nahi izaten eban sabela, baina inork ez eutson emoten.
         Orduan bere barrura bihurtu, eta esan eban: “Hamaika morroi bada gure aitarenean, nahiko ogi daukala, eta ni hemen goseak hilten! Jagi ta banoa neure aitagana, eta esango deutsat: Aita, pekatu egin dot zeruaren aurka eta zure aurka; ez dot gehiago zure seme-izenik merezidu; hartu naizu zure morroietako bat lez”. Eta jagi, ta bere aitagana abiatu zan.
         Oraindino urrun egoala, ikusi eban aitak , eta erruki izan eban; joan zan arineketan haregana, besarkatu eban, eta mosuka hasi jakon. Semeak esan eutson: Aita, pekatu egin dot zeruaren aurka eta zure aurka; ez dot gehiago zure seme-izenik merezidu”. Aitak, ostera, honan esan eutsen bere morroiei: “Ekarri behingoan soinekorik ederrena, eta jantzi egiozue; ipini eiozue eraztuna eskuan, eta jantzi oinetakoak; ekarri zekor gizena, eta hil; jan daigun eta jai egin: nire seme hau hila egoan eta biztu egin da-ta; galduta egoan, eta aurkitu egin dogu-ta”. Eta hasi ziran jai egiten.
         Seme zaharrena soloan zan. Eta handik etxera hurreratzekoan, soinu eta dantzak entzun situan; eta morroi bati dei eginda, ha zer zan itaundu eutson. Morroiak erantzun: “Zure anaia etorri da, eta aitak zekor gizena hil dau, semea onik aurkitu daualako”. Ha hasarratu egin zan, eta ez eban sartu gura. Eta aita, urtenda, sartzeko erreguka hasi jakon. Baina semeak erantzun eutson aitari: “Horrenbeste urtetan zure zerbitzuan egon, zure esanik behin ere egin barik itzi ez, eta ahumatxu bat ere ez deustazu sekula emon, lagun-artean jateko; eta emagalduakaz bere ondasunak janda, zure seme hori etorri danean, zekor gizena hil deutsazu”. Aitak orduan: “Seme, zu beti neuga zagoz, eta nirea dan guztia zeurea dozu; jai egin behar genduan eta poztu, zure anaia hilda egoan eta biztu egin da-ta; galduta egoan, eta aurkitu egin dogu ta
===============================================================
a) Garizuman beste martxa bat hartzea, gatx egiten jake askori. Hain urrun dago Jainko hori gure bizitzatik! Hobeto esanda, hain urrunera joan gara geu Beragandik! Baina gaur Jesus urrun dagozanen bila agertzen jaku: "Honek ondo hartzen ditu pekatariak, eta jan ere egiten dau eurakaz". Zuri zer egiten jatzu errezago sinistea: Jesus jueza ala lagun errukitsua dala? Zuk zeuk zelangoa gura zeunke zeugaz Jesus izatea? Eta zeu besteakaz?  (Isildu eta konpartidu).

b) Seme Galduaren parabolea bai dala samurra, sakona, bizibarritzeko dei eraginkorra! Seme galduarena normaltzat joten dogu; Aita onarena da, batez ere, gogoan hartzekoa: "Jan daigun eta jai egin behar genduan eta poztu; nire seme hau hilda egoan eta biztu egin da-ta; galduta egoan, eta aurkitu egin dogu-ta". Holako Aitarik! Aurtengo Garizuman holango pozaldirik emon gura al deutsazu Aitari? Zeure buruari begira, zek emoten deutsu ardura gehiago: zeure pekatuak, ala Jaungoikoaren errukiak eta maitasunak? (Isildu eta konpartidu)

d) Eta seme zaharrak ez deuksu zer pentsaurik emoten? Nok jakin! Behat bada, seme gaztea baino gatxago da seme zaharra onbideratzea. Gaztea prest egoan bere pekatuak autortzeko; zaharrari, ostera, ardura gehiago emoten deutso anai gaztearen pekatuak, bereak baino. “Santutzat” eukan bere burua; eta ezin poztu aitak seme “pekataria” hain ondo hartzeaz. Maitasunik eta errukirik eza, ez al da pekaturik haundiena? Pertsona nagusien artean, Jesusen begiz begiratuta, zetariko pekatuak dira gehienak? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Aita errukitsua! Sarri izan naiatzu seme galdua, pekatuz Zugandik aldenduz; eta baita sarri, seme zaharraren antzera, bihotz gogor anai-arreba pekatariakaz. Zu, Aita, orduan eta orain bardin: Seme galdua besarkatzen, guztiok mahai baten batuta, bizi barria ospatzen. Ni nazan seme-alaba galdu hau besarkatu nagizu, eta nigan dagoan seme zaharraren zaharkeria barriztau, arren, Zeugaz mahaian alkartuta, Pazku Bildotsez janaritu gaitezan. Eskerrik asko, Aita, konbiteagaitik!


GARIZUMAKO III. DOMEKEA "C"
 SARRERA
l. Gizakiak bere ahalmenez aldatu  ahal dau bere bizikerea, ohiturak, jokaerak etabar. Ez da halan- gauzak egitera behartua.
beharrez Horretarako bere bizitzan egitasmo edo ideal eder bat izan behar dau, eta bere  eraginez, pentsakerak eta nahierak aldatu, eta pausoak norabide barrietara begira jarri. Bestelan barruko eraginak eta inguruko haizeak noranahi eroango gaitue, behar ez diran gauza askotara eraginez. Eta...txarrena, urtean joan galduz. Garizumea aukera ederra dogu, geure eta etorri, beti txatxarkerietan denporea alperrik bizitzari sakonetik begiratzeko, Jesus aurrean dogula.

2. Garizumako bidea, kristau garean aldetik, horretarakoxe dei bat da: Jaunaren Berbearen argi­tara, eta sakramentuen eraginez, geure burubideak zuzendu, moteldu jakun gogoa bizkortu eta okerbidetik urteteko, Ebanjelioko bideetara bihurtuz. Hau ezin dogu geuk bakarrean egin; lehenengo eta bat, Jaunaren argia behar dogu, otoitzean eta ekinean lortu behar doguna; eta lagunartea ere bai: hor doguz Bizian Gorako hamabosteroko batzarrak, tokatzen jakun egun osoko konbibentzia.  Ez daigula ahaztu hau bakotxak geuretzat egiten dogula. Aukerak aprobetxatzeko dira; zelan jokatzen dogunaren arabera, kontuak emoteko ere bai.
. Jauna, biderako argia zaitut,
Zu zara nik itxaron dodan Salbatzailea.
Nundik norakoak dira ezkutuko bildur honeek?
Noren bildur naz, Jauna?
Bizitzea bidekurutze bat lez da,
eta sarri noraezean aurkitzen naz,
ez dakit nundik nora jo.
Zugan sinisten dot, Jesus Jauna,
Zu zara nire bizitzaren zaintzailea.
Nok ni ikaratu?

. Ondo dakit Zuri jarraitzea bide latza dana.
Bidean zehar estropezu eta arrisku asko dodaz,
ingurutik hara eta hona tirakada asko.
Baina  Zurik jarraitzen badeutsut konfiantza osoz
bideko traba guztiak jausiko dirala, udazkeneko orbelak lez.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK: Lk 13, 1-9
    Aldi haretan etorri jakozan Jesusi batzuk, Galilear batzuei jazotakoaren barri emoten: Pilatok Galilear hareen odola euren opariekin nahastau egin ei ebala. Jesusek erantzun eutsen: Uste dozue Galilear horreek beste Galilearrak baino pekatariago zirala, holango azkena izan ebelako? Ezetz dinotsuet; eta bihotz-barritzen ez bazaree, guztiok bardin galduko zaree”.
    Eta Siloe-ko torrea gainera jausita hil ziran hamazortzi hareek ere, uste dozue beste jerusalendarrak baino errudunago zirala? Ezetz dinotsuet; eta bihotz-barritzen ez bazaree, guztiok bardin galduko zaree”.
    Eta parabola hau esan eutsen: “Ikondo bat eukan gizon batek, bere mahastian landatuta. Eta iko-bila etorri, eta ez eban aurkitu. Orduan esan eutson mahastilariari: “Badira hiru urte, ikondo honetara iko-bila natorrela, eta ez dot ikorik aurkitzen. Ebagi egizu. Zertarako euki lurra alperrik?” Mahastilariak, ostera, erantzun eutson: “Jauna, itzi egizu aurtengoz; ingurua hatxurtu eta ongarrituko dot, ea fruturik emoten dauan. Bestela, datorren urtean ebagi egingo dozu”.
===============================================================

a) Eguneroko albistariak zoritxarrez beterik jatorkuz gehienetan. Jakina, bide txarretik ibili ezkero.. Eta nor dabil beti zuzenetik? Ez ahal dogu danok zuzendu beharrik? "Bihotz-barritzen ez bazaree, guztiok bardin galduko zaree”. Orduan, ez dau balio esateak: Gu baino txarragorik bada, gu lege-barruan bizi gara... Dana dala, nor ez hobetu beharrean? Ni, zu, hori garan baino hobeak bagina, zer aldatuko litzake gure etxean, auzoan, parrokian? Garizumea ez da azaleko planta batzuk egiteko, sakonera jo eta geure burua hobetzeko baino. Kurutzean gugaitik hil Danari begiratu eta entzun egiozu, ea zer eskatzen deutzun. Bera da Garizumako bidean gidari. (Isildu eta konpartidu)

b) Jesusen ipuin parabola honek zer adierazo nahi deuskun nahiko argi dago. "Iko-bila etorri eta ez eban aurkitu". Iko arbola horren lekuan jarri bakotxak bere izena, eta bere bizitza eta ea Jesus gugandik jasoten dauan erantzunagaz konforme dagoan. Benetako santuak beti aurkitzen eben eurengan zer hobetu, zer aldatu. Beti aurkitzen eben inguruko lagunartean norengandik zer ikasi, eta bai ahaleginak egin ere honetan edo horretan, euren antzeko izateko. Guri ere etorriko jakuz holango deiak, ezta? (isildu eta konpartidu)

d) Urte barrian sartuta aurrera goaz. Beste urte bat gehiago bizitzan. Hau opari ederra! Baina ez alperrik galtzeko, edo denporapasa hutsean emoteko. Igaz baino hobea izan beharrean gagoz, zeozetan “Jaunaren izenean” gehiago egiteko. Bizian Gora laguntza egokia dogu: egunero errepasutxo bat, batzarretan pare gehiago hartu.. Gogoan hartu Jesusen parabolako mahastilariak esandakoa "Jauna, itzi aurtengoz; ingurua atxurtu eta ongarrituko dot, ea fruturik emoten dauan". Geure bizitzara ekarrita, zer da atxurtzea eta ongarritzea? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Zeure bihotz-ondoan landatutako landarak gaituzu, Jauna. Luzaroan zaukaguz frutu ederragoaren zain; aurten zatoz Garizumaz ni ongarritzen, hainbeste aukera eskeiniz. Eskerrik asko, Jauna, aukera guztiok gaitik; atera nagizu "betikeritik", barriztu Zeuk nire bihotzeko lurra.




GARIZUMAKO II. DOMEKEA “C 
SARRERA
1. Sarri uste izan dogunez, zenbat-eta penitentzi latzagoak egin, orduan-eta santuagoa dala  bat. Bai zera! Kristau fedearen helburua eta ezaugarria ez da penitentzia, sufrimentua, bizitza baino. Nok penitentzi gehiago egin ibili baino, ez al da hobe nok urkoari gehiago lagundu? Jesusen jarraitzaileen ezaugarri ez da penitentzia, baraua, bijilia etabar; Jesus ez zan penitentzizalea; bere jarraitzaile bagara, nahiko penitentzi sortuko jaku, nahiko buru-ukatze... Garizumea penitentzi egiteko baino gehiago, Jesus ezagutzeko eta Berari jarraitzeko da. Zer deritxazu?

2. Garizumeak beti ekarri deuskuz gogora barau-bijiliak, gozamen batzuek geure buruari uka­tzea, eleizkizun berezi batzuetan parte hartzea etabar. Baina guzti hau bidea da, bizi barria be­rreskuratzeko: garizumea ebakuntza bat lez da, biziaren alde. Baraua, penitentzia, limosnea eta otoitza aitatzen ditu Jesusek ebanjelioan; baina “Aitaren aurrean”, gelako atea ondo itxita, ezkutuan, inok ez dakiala... Ez ahaztu: Garizumea Pazkurako bidea da, bizi barriaren bila bidez bide, Jesus bera aurrean dogula.
  
JAUNAGAZ  NAGO, EZ NAZ GEHIAGO BILDURTUKO.

. Jaungoikoagana jaso dot bihotza, oihuka nago,
Jaungoikoagana nire deadarra, entzun nagian.
Eta larritasunen erdian hau nire kezka eta itaun larria:
“Betirako zapuztu ete gaitu Jaunak?
Ez ete dogu gure alde izango aurrerantzean?
Agortu ete da betirako Haren maitasuna?

JAUNAGAZ  NAGO, EZ NAZ GEHIAGO BILDURTUKO 

. Lehenagoko aldietan lez,
gure herria ere norazean dabil, Jauna,
bere historiako aldi txarretan lez.
Gaur egun, Jauna, behartsu eta pekatari ikusten dogu geure burua;
ateo, sinisbako, eta haundi harroputz lez gabiz,
mila sasijainkotxoen artean.

JAUANAGAZ  NAGO, EZ NAZ GEHIAGO BILDURTUKO.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK: Lk 9, 28b-36
         Aldi haretan, hartu zituan Jesusek Beragaz Pedro, Santiago eta Joan, eta mendira igon eban, otoitz egiteko. Otoitzean egoala, haren arpegia antz-aldatu eta Haren jantzia zuri diztiratsu egin zan. Honetan, gizon bi egozan Haregaz berbetan: Moises eta Elias  ziran, aintzatan agertuak; eta Jesusek Jerusalenen jasan behar eban heriotzaren gainean berba egiten eben. Pedro eta lagunak loguraz erreta egozan; baina itzartu ziran eta Jesusen aintza eta Beronegaz egozan gizon biak ikusi ebezan.
         Honeek Haregandik alde egiterakoan, Pedrok badinotso Jesusi: “Maisu, bai ederto gagozala gu hemen! Egin daiguzan hiru txabola: bata Zuretzat, bestea Moisesentzat, eta bestea Eliasentzat”. Ez ekian zer inoan ere.
Hau esaten egoala, hodei bat sortu zan, eta estaldu egin zituan, eta hodeian sartzean bildurrak hartu zituan. Hodeitik ahots bat entzun zan: “Hauxe da nire Semea, nire aukeratua. Entzun egiozue”. Ahotsa isiltzean, Jesus bakarrik egoan.
Ikasleak isilik egon ziran, eta egun hareetan ez eutsoen inori esan ikusitakorik ezer.
==============================================================

a) Edozein gauza bizi -gizakia bera ere barruan dala- ez da helduten, bizitzaldiko gazi-gezak ondo hartzen eta beraganatzen ez baditu: biderdian arjota, edo erdieginean geldituko da. Jesus Berak ere izan zituan argi-ilunak: "Hauxe da nire Semea, nire Aukeratua. Entzun egiozue". Aitak onartzen, bedeinkatzen dau Jesus eta bere bizitza osoa. Zeuk ere izango zenduan bizitzan antzeko gozoaldiren bat: Angosto,Benidor, Gaurdamar, kurtso barruan... Kontau alkarri, ez da zeuk isilean gordeteko zerbait, Jaunak besteei laguntzeko ere emon deutsu hori. (Isildu eta konpartidu)

b) Gozoak ez gaitu hain errez aspertzen, nahizta sarri kalte egin; garratza nundik eta zelan aldenduko ibiltzen gara, nahizta sarri mesedegarri izan. Halan ikusten dau Pedrok Tabor mendian: "Maixu, bai ederto gagozala gu hemen...Ez ekian zer inoan ere". Hemen ez egoan bere Maixua ukatzeko, geroago nekaldian lez. Esperientzi bikotx hau danok dogu, geugan sarri bizi izan dogu. Gozoak ala garratzak ateraten gaitu errezago geure bidetik? Samintasunak ala gozotasunak? Nok ez dau honen esperientzirik? (Isildu eta konpartidu)

d) Badira kasuak gozotasunak senetik ateraten gaituana, eta sufrimentuak senera ekarri. Gozotzasunean errez galtzen dogu neurria; sufrimentuan errez joten dogu lurra. Bien arteko ekilibrioa, oreka gordetea da gizatasun helduaren ezaugarria. Egia esan, eta geurera etorrita, Bizian Gora bidean ere laster ezagutzen dira egun bateko, aste beteko edo hamabost eguneko konbibentzietan parte hartzen dabenak eta ezinez edo atxakiz errez izten dabenak.Tabor aldiko gozaldiak beharrezko doguz, Kalbario aldiko garratzaldiak ondo eroateko. Pedro eta lagunak ere Taborren gozotasunez mozkortuta sentitzen dira; baina Pasinoko ilunpean lurjota. Ondoren, eta Espirituaren argiz lagunduta, helduten dira oreka batera, sendotasunera. “Ez esan inori ikusi dozuena, arik eta Gizonaren Semea hilen artetik biztu arte” (Mt 17,9). Geure bizitzara etorrita, zer dinosku Jesusek gaur guri? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Aitaren Seme maitea zaran Jesus! Ez zinduzan gozaldiak zorabiatu, ez nekaldiak zeure senetik atera. Gozo-garratzetara egina zengozan, bietan Aitarekin leial eta esaneko. Horretan agertu zenduan zure seme eta aukeratu izatea. Emoiguzu zeure gozotasunetik, nekaldian ere gogotsu jarraitu ahal deizugun azkenera arte. Aita ona, hartu gaizuz zeure seme-alabatzat Jesusekin batera.



GARIZUMAKO I. DOMEKEA "C" 
SARRERA
1. Garizuma! Zenbat kontu eta esperientzi datozan gure gogora Garizuma aitatzean! Haundi-haundika gogoratu daiguzan batzuk. Gaurko girotik begiratuta, zetan aldatu gara onera, edo txarrera? Dana dala, Garizumea bizi beharra dogu, zelan edo halan kristau-bizitzak berak eskatzen deusku holako zeozer egin beharra. Kotxe, papera, tresna etabar ere birziklatu egiten dira; ta gizakia bera ez? Gorptzeko osasuna zaintzeko, zenbat joan-etorri eta hartuemon osagileagaz! Eta kristau bizitzari, espirituzko eginbeharrei dagokienez, zer? Behin eta betiko egin eta kito?

2. Kristau lez bizi beharrak, Jesusen jarraitzaile izan beharrak, ahalegin bereziak eskatzen deuskuz, gorputz-bizitzak bere ardurak eskatzen deuskuzan lez. Garizumako bost aste honeek aukera e­derra doguz gure fede-bizitzan txekeo zehatz bat egiteko. Hasieratik bakotxak gogo beroz era­bagi behar dau; erantzunean emoten dogu gure maitasunaren eta eskerronaren neurria, gugaitik kurutzean hil Zanaren aurrean. Garizuma bide bat dala, Jesusi hurreragotik jarraitzeko; Beragaz bizikera nasaira hil eta bizi barrira birjaioteko. Horixe litzateke birziklatzea. Penagaria izango litzateke horren preminarik ez sentitzea! Txarrago, preminea sentiduta, gerorako iztea.
  
. Zaindu nagizu, ene Jainko,
nire gordelekua Zeugan dago eta.
Hauxe dinotsot Jaunari:
“Zeu zara nire ondasuna”
Lurreko jaunak eta sasijainkoak
ez nabe beteten.

ZU ZAITUT,  JAUNA, ONDASUNA.

. Bizitzarako bidea erakutsiko deustazu,
atseginez beteko nozu zure aurrean,
betiko pozez zure eskumaldean.
Aintza Aitari, eta Semeari eta Espiritu Santuari,
lehen lez orain eta beti, gizaldi eta gizaldietan. Amen
 ZU ZAITUT, JAUNA, ONDASUNA.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK: Lk 4, 1-13
         Aldi haretan, Espiritu Santuaz beterik bihurtu zan Jesus Jordanetik; Espirituak erabili eban basamortuan berrogei egunez, eta deabruak tentaldian jarri eban. Ez eban ezer jan egun hareetan; eta azkenean gosetu egin zan. Deabruak esan eutson: “Jaungoikoaren Seme bazara, esaiozu harri honi ogi bihurtu daitela”. Eta Jesusek erantzun: “Idatzita dago: “Gizona ez da ogiz bakarrik bizi”.
         Gero leku goi batera eroan eta deabruak lurreko erreinu guztiak erakutsi eutsozan une baten, eta esan eutson: “Guzti horreen agintea ta aintza emongo deutsut; izan ere, neuri emon deusteez, eta nik neuk nahi dodanari emoten deutsadaz; beraz, gurtzen banozu, zeurea izango da dana”. Jesusek erantzun: “Idatzita dago:  Jauna, zure Jaungoikoa gurtuko dozu, eta Bera bakarrik serbiduko”.
         Orduan, Jerusalenera eroan eta jauretxeko teilatu ertzean ipini eban, eta esan eutson: “Jaungoikoaren Seme bazara, bota egizu zeure burua hemendik behera; idatzita dago-ta: “Bere aingeruei aginduko deutse zu zaindu eta onik atarateko”; eta “eroango zaitue eskuetan, zure oinak jo ez dagian harrietan”. Honan erantzun eutson Jesusek: “ Aginduta dago: “Ez tentatu Jauna, zure Jaungoikoa”. Eta tentaldiak amaituta, alde egin eban deabruak, beste batera arte”.
=============================================================
a) Jesus Bera dogu betiko Maixu eta gidari, batez ere Garizumako bidean: basamortuko penitentzi eta burruka gogorrean hasi eta kurutzeko heriotz latzean burutzeraino. Amaitu, ez da Kalbarioko lurpean amaitzen, biztuera pozgarrian baino. Horretarako, Jesusen erantzuna hartu gogoan: "Gizona ez da ogiz bakarrik bizi". Zer gehiago behar dau, ba? “Ogia”kasu honetan gorputz bizitzarako behar dan guztia da. Nahizta horretan nahi dan guztia euki,  fededunontzat ez da nahiko. “Gogoko lekuan, ez dago aldaparik” da esaera zaharra. Bizian Gorako batzarrak aldapa gora egiten ete jakuz ba? Seinale ona litzateke? Zelango atxakiak aitatzen dira holango gauzetan parte hartu behar danerako? (Isildu eta konpartidu)

b) Munduan gabiltzala, Jainkoagazko hartuemonetan hoztu egiten gara, eta gure bihotza sasijainkotxo askoren artean erdibanatzen hasten gara errez. Garizumako jardunaldiak bideratzen gaitu, Jainkoa bere lekuan, eta beste guztiak ere euren lekuetan ipiniz: "Jauna, zure Jaungoikoa gurtuko dozu, eta Bera bakarrik  serbiduko". "Gurtu", "Serbidu". ..Hor dago untzea. Ulertzen? Gauza bat da gustatzea, komeni izatea, gehiengoak egiten dauana egitea... Zetan ipiniko geunke “gurtzea”, serbitzea”? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesusek Berak erantzun eta argitu eutson deabruari zer dan gizonaren benetako janaria, betegarria: “Gizaki ez da ogiz bakarrik bizi, Jaungoikoak  esaten dauanetik baino”. Egia, gauza danak dira gizakiarentzat, baina gizakia bera Jaungoikoarentzat. Hori da kristau dotrina. Jaunaren Berbeak argitzen deusku bidea, berak askatzen gaitu eta zaindu gizarteko esklabukerietatik; horrek egiten gaitu gauza guztien jabe, eta ez morroi. Hona hemen guretzat Garizumako eginbehar nagusia: Jaunaren Berbea irakurri, hausnartu, bihotzean gorde eta bizitza osoa haren erara moldatu. Bizian Gorak eskura emon deutsu Jaunaren Berba hori; Berba horixe da gure batzarretako gidari eta janari. Holan al da zuretzat? Zenbat denpora emoten deutsozu egunero? (Isildu eta konpartidu)


OTOITZA: Jesus Maixu ona! Garizumaren hasieran, basamortuan Zeuri jarraitzera dei egiten deustazu: "Pazkuetan Nigaz batera bizibarritu nahi badozu, zatoz Garizumako bidean Neugaz batera, Aitaren Berbea entzunez, zeure burua ukatuz eta kurutzea besarkatuz. Eskerrik asko, Jesus, ez dot alperrik galdu nahi aukera barri hau. Itzartu nagizu lotatik, bixkortu nagikeritik.

URTEAN ZEHARREKO VI. DOMEKEA  C

1. Berezkoa dogu gugan oinarrizko jokera hau: Geure bizitzaren oinarri segurua eskuratu nahia: gure osasuna, zoriona, bihar-etziko bizimodua... Hortik sortzen jakuz etenbako kezkak eta bildu­rrak, sarritan gehiegizkoak, gaur eta hemen daukagunagaz ez gozatze-raino, egundo zoriontsu ez izateraino. Zer etorriko arduraz, gaur eta hemen doguna aintzat ez hartzeraino. Jesus egitekoa mundu honetan hauxe izan zan: guri zorionbidea erakustea. Baina munduak erakusten deuskun bideagaz ezin dau bat egin Jesusen zorionbideak. Zein aukeratzen dogu gutariko bakotxak? Bietara erdibana jokatzeak ez dau merezi.

2. Miloika asko izan dira, eta dira gaur egun ere, dauken apurragaz konformatzen diranak; eta ez gitxiago, dauke­na alkarbanatzen dabenak. Eta zoriontsu dirala agertzen dabe. Beste ondasun batzuetan oinarri­tzen dira, ziur asko. Nor jabetu leiteken oinarri horretaz! Jesus Maisua datorkigu gaur bide horixe erakustera. Zorionekoa behar dan moduan ulertzen deutsoenak eta ahaleginez bere bidetik jokatzen dabenak!

. Txastatu eta ikusi zein  ona dan Jauna!
Bai dohatsu Harengana ihes doana!

. Nok asmau daike poztasunik Zugandik aparte?
Edo-ta zeinek usmatu alaitasunik,
Zuk maite dozuzan semeen arpegian
diztiratzen dozun hainakorik?

. Zugandik sortu dira egiazko maitasuna,
poztasun eta ondasun guztiak.
Zuk jasoten dozuz gure bihotzetan
maitasun eta poztasun-olatuak.
Zelan ukatu ahal deuskuzu
zure edertasun-ataltxo bat ere,
Zugana begiak jasoten doguzanoi?

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LOBURUTIK: 5, 1-12

Aldi haretan, jente-taldea ikusirik, mendira igon eban Jesusek eta, jesarri
zanean, bere ikasleak inguratu jakozan, eta Berak honan irakasten eutsen:
«Zorionekoak, gogoz behartsu diranak; eurena dabe-ta Zeruetako Erreinua.
Zorionekoak, otzanak; eurak izango dira lurraren jabe.
Zorionekoak, negar egiten dabenak; poztuak izango dira-ta.
Zorionekoak, zuzentasunaren gose ta egarri diranak; aseak izango dira-ta.
Zorionekoak, errukitsuak, eurak ere errukia jadetsiko dabe-ta.
Zorionekoak, bihotzez garbi diranak; eurak ikusiko dabe Jaungoikoa.
Zorionekoak, bake-egileak; Jaungoikoaren seme esango jake-ta.
Zorionekoak, zuzenagaitik erasotuak, eurena da-ta Zeruetako Erreinua.
Zorionekoak zuok, Nigaitik biraoka eta erasoka erabilten zaituenean, eta guzurretan asmau-ahalak esaten dabezanean zuen kontra; poztu zaiteze ta alaitu, handia izango dalako zuen saria zeruetan».


a) Jesusen erakutsi guztien eta nagusien txorta bat eskeintzen deusku gaur Lukasek: "Zorionekoak orain gose egarri zareenok...aseko zaree-ta" Jakina, lurreko ondasun atseginen gaine­tik Jaunagaz fiatuz, bere bidetatik dabiltzanak dira. Ian ere, Jainkoak bete daiken lekurik ezin dabe bete bestelango ondasun guztiak batera ere. Jaunak Beretzat egin ginduzan, eta Berak bakarrik bete daike gugan Beretzat bakarrik sortu deuskun lekua eta neurria. Bizian Gora dogu ondasun horreek eskeinzen deuskuzana. Ze ondasun mota dira eurok? Ba al dozu holangoen esperientzirik? (Isildu eta konpartidu)

b) Kontsumoko gizartean holango propaganda batek ez dauka lekurik; gaurko Ebanjelioko ondasunak bihotzean gordeten dira, eta ez diru-kutxetan. Patrikarak eta bihotzak ez dira ondasun bardinez beteten... Lurreko eta lurrezko ondasunez baizen aberats bagina espirituz, orduan bai ondo! Bederatzi “zoriontasun” ipinten deuskuz aurrean Jesusek; aukeratu egizu euretatik BAT eta zergaitik egin dozun aukera hori hausnartu eta konpartidu. (Isildu eta konpartidu)

d) Jakina, Jesusek oraingo eta geroko bizitza, biak daukaz bat eginda erakusten deusku bidea; hemengoa han saritzen edo zigortzen da: "Poztu zaiteze egun haretan eta alaitu, handia izango da-ta zuen saria zeruetan". “Zeruetan” dinosku Jesusek; beste nunbaiten dinosku: Bere izenean konpartitzen dogunetik bateko ehun hartuko dogula mundu honetan eta gero betiko bizitza. Ez da tratu txarra, sinistu eta benetan jokatu ezkero. Ikusten danez, goiko ondasu honeek ez dagoz salgai Eroski dendetan. Nun ba? Bizian Gorak doan eskeintzen deuskuz? Batek inoan: “Ni Bizian Gora nabilen lau urtetan gehiago aberastu nok Jainkoaren aurrean, neure bizitza osoan baino”.Zer deritxazu? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Gu Zeugaz betiko zorintsu izateko egin gaituzun Aita! Zeuk bialdu deuskuzu Jesus, benetako zoriona eta ondasuna zetan dagoan erakustera. Gehitu eiguzu Beragan sinismena eta konfiantzea; egizu jarraitu daiguzala bere bideak, zeuganatu arte. Askatu gaizuz geure barruko eta inguruko katigukeri guztietatik, zoriontasun-bideak jarraituz, zeure seme-alaba izan gaitezen.

                URTEAN ZEHARREKO VII. DOMEKEA    C                          
a.- Geure esperientziz ikusten eta bizitzen dogulako gaur Jesusek dinoskuna. Eta Jesusen lurreko bidean trabarik haundienetarikoa egiten deuskuna: alkarri parkatzea, bakeak egitea. Aztertu gaurko munduaren ibilbidea eta ikuspegia: sunami antzeko hasarreak eda baztarren hondamendia sortzen dau, olatuen indarrez baztarrak hondatuz. Antzera baten agertzen jaku gaur bizi dogun mundua. Han edo hemen gerra soinua, etenbako burruka odoltsua, eta mundua zati bitan edo gehiagotan batera armagintzan eten barik. Ezin bakerik egin, bata amaitu orduko, beste bat biztuta. Giza taldeak han-hemen batera kalez kale negarrez eta oihuka bakea eta bardintasuna eskatzen, familiatik hasita, zer egoera ikusten dozu munduan eta Eleizan?

b.- Eta, besteak beste, geuk eleiz bizitzan zer ikusten dogu. Badogu bakerik, badogu bakeak egiteko itxurarik? Kale eta famili, auzo eta Eleiza…zer esaten eta entzuten da? Bakeak egin eta alkarlana bakez eta maitasunez konpontzen? Guk geuk zeri su emoten deutsogu gehiago: bakeak egiteari ala hasarreari? Zetan eta nun ikusten dogu burruka gehiago?

Nire gogoak Jainkoagan bakarrik atsedena,
Bera bakarrik dot harkaitz eta salbamen,
Nire babes; ez dot dardararik egiten.
Haregandik nire salbamena.

Jainkoagan bakarrik izan egizu atseden, ene barrua,
Beragandik datorkidalako itxaroten dodana.
Bera bakarrik dot harkaitz sendo, nire iheslekua.
Itxaron egiziu Harengan eten barik.

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN LUKASEN LIBURUTIK Lk 6, 27-38
Aldi haretan esan eutsen Jesusek ikasleei: “Hauxe dinotsuet Nik entzuleoi: Maitatu egizuez arerioak; egin on, gorroto deutsuenei; bedeinkatu madarikatzen zaituenak; egin otoitz txarto esaten deutsuenen alde.
Matraila baten joten zaituanari, eskeini egiozue bestea ere; eta zure soin-gainekoa kentzen deutsunari, ez ukatu jantzia.
Eskatzen deutsunari emoiozu; eta zure soingainekoa kentzen deutsunari, ez ukatu jantzia.
Eskean datorkizunari, emoiozu; zeurea kentzen deutsunari, ez bihurtuerazo; egin besteei, eurak zuoi egitea nahi zeunkeena.  Maite zaituenak maite izanik, ze esker on zor jatzue? Pekatariak ere  egiten dabe beste horrenbeste. Ordaina hartzekotan aurreraturik, ze esker on zor jatzue? Pekatariak ere aurreratzen deutse pekatariei, gero ordaina hartzekotan.
Zuok, ostera, maite egizuez zuen arerioak; egin on eta aurreratu, ordainaren zain egon barik, eta zuen saria handia izango da eta Goi-goikoaren seme izango zaree; Bera ere ona da-ta gaiztoekien eta eskertxarrekoekin. Izan zaitez errukiorra, zuen Aita errukiorra dan lez.
Ez epaitu eta ez zaitue epaituko; ez kondenau eta  zaitue kondenauko; parkatu egizue eta parkatu egingo jatzue; emon, eta emongo jatzue: neurri zabala botako jatzue altzora, eta  betea, eragina, gainezkakoa. Zeuok darabiltzuen neurriaz izango zare neurtuak”.

a.-Jesus errukiaren eta on egitearen aldedeko da. Gorrotoa eta haundikeriak kendu eta gizon-emakumeak alkar zerbitzen, alkarri laguntzen, ondasunak konpartitzen ikusi nahiago dau. Jesusen agindu nagusi eta  bakarra MAITASUA da: “Maitatu egizuez arerioak, egin on  gorroto deutsuenei, bedeinkatu madarikatzen zaituenak”. Zer deritxazu Jesusen bide nagusi honi? Zetarako gogoa emoten deutsu?

b.- Posible ete irakasle hobe bat? Bakotxak norbere aldetik ahalegindu ezkero…Gure hartuemonak eta `pentsakerak sarri aztertu behar doguz, ea Jesusen bidekoak ete diran. Jesus buruko pentsamentu eta bihotzeko sentimentuetaraino sartzen da. Ez dau onartzen azaleko eta itxurazko bakea, bihozetik datorren maitasunak eta parkamenak aginduta. Hau geuk bakarrean bete ezinezko agindua da. Horregaitik gure Jaunartu, otoitz egin, norbere burua Jesusen aldera bihurtu eta aurrera.

OTOITZA: Jesus Jauna, zuk zara munduan agertu dan gizonik haundiena, baina geu, zeure jarraitzaleok gara kaxkarrak. Jauna, bigundu gure bihotzak. Egin gagizuz errukitsu eta zerbitzari. Zeure antzeko. Gabiltzan lekuan gabiltzala zure usain gozoa nabaritu daitela ingurua. Jarraitu, Jesus laguna, gure bitartez on egiten lehenago begibistan Zeuk egiten zenduana.


URTEAN ZEHARREKO VIII. DOMEKEA   C
1.- Nok esan eban hau lehenengo? Nok egin dau gehien mundua barriztu eta bideratzeko? Ez da harritzekoa fededun eta fedebakoak autortzen dogu Jesus dala munduan agertu dan gizonik haundiena. Eta aldatu dogula dinogu. Hobera ala okerrera? Gure familiak, etxeak, auzotarrakaz hartuemonak…hau danau ikusita mundu barria dala... Baina lehengoa baino hobea. Gogor egiten jaku txarrago dala esaten badogu. Zetan aztertzen dogu hobea ala txarragoa ddala esateko? Ni, zu, bestea lehengo mundu zaharrean ala gaurko barrian gara zintzoago, jainkozaleago, ongileago? Zetan esango zeunke hobetu dogula eta zetan  okertu?
2.- Txarrena aldatu behar hau danetara zabaldu jaku: lehengo zaharra txarra; barria, gaurkoa, modakoa bada, hori da gaurkoa bestebarik? Zertan igertzen deutsazu hau edo bestea hobea dala esateko? Nor dogu horretan maisu zuzena? Lehengotik zer gelditu jaku bizirik? Zergaitik txatzat edo hobetzat botaten doguz ohitura, hartuemon eta abar? Ze ispilu jartzen dogu aurrean, JESUS      bai?
On da Jaunari eskerrak emotea,
doizean iragartea zure maitasuna
eta gauez zure leialtasuna.
Palmondoa lez loratuko da zintzoa,
Libango tantaia lez haziko da;
Jaunaren etxean landatua,
gure Jainkoaren atarietan loratua.
Emongo dabe frutua zahartzaroan ere,
Mardul eta godin egongo dira.
iragarriko dabe zein zuzena dan Jauna,
nire Harkaitza, Beragan gaiztakeriarik ez daukana.

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN LUKASEN LIBURUTIK
Aldi haretan parabola hau esan eutsen Jesusek bere ikasleei: “Itsu bat jarri ete leiteke beste itsu baten itsu-aurreko? Ez ete biak zulora jausiko? Ikaslea ez da irakaslea baino gehiago ; ondo ikasia danean, bere irakaslea haina izango da.
Zetan zagoz anaiaren begiko samarrari begira, eta ez zara konturatzen zeure begian dozun hageaz? Zelan esan zeinkeo zeure anaiari: “Anaia, itzi egidazu zure begiko samarra ateraten”, zeure begiko hagea ikusten ez dozula? Itxura-zale hori! Atera egizu lehenengo zezure begiko hagea, eta orduan garbi ikusiko dozu, anaiaren begitik hagea aterateko. Ez da zugatz onik, frutu txarrak emoten dituanik; ezta zugatz txarrik ere, frutu onak emoten dituanik;. Zugatz bakotxa bere frutuetatik ezagutzen da. Elorritik ez da ikorik batzen, ezta sasitik mahatsik hartzen. Gizon onak frutu onak ateraten ditu bere bihotzeko gordailu onetik; eta gaiztoak txarra, bere gaiztotik; bihotzean ugari dagoanetik berba egiten dau ahoak”.
==================================================
a.- Jesus Jaunak bere barruan euskarri sendoak eukazan. Aldaketa sakonak zabaldu ebazan, bai bizitzari buruz, bai erlijinoari buruz. Aldatu bai, baina zergaitik eta zetarako? Gizakia gero eta jakitunago doa, Jaunak bere eskuan ipini dituan dohai ederrai esker, Jaunak hasieran hor lurraren sekretuan ereindako haziak bistaratzen dihardugu gizakiok. Puntua zera da: Jainko bakarra zokoratu eta geure burua ipini dogu buru. Bere burua egin dogu Jainko, baina holan jainkotxoak ugaritu egin dira. Eta zer deritxazu: hobeto goaz? Gu lehengoak gara; lehengoa eta gaurkoa ezagutzen doguz. Zer aldaketa ezagutzen dogu, etxean, auzoan, eleizan,,,? Zergaitik aldatu zeuk? Libreago zara? Pozago bizi zara?Jainkoagana hurreratu egin zara, ala Beragandik aldendu?
b.- Jesusek ulertzeko moduan berba egin deusku. Jakina, bere eskolea Aitagan ikasi dau, horregaitik da zuzena, maitekorra, askatzailea, gizakia bere buruaren jabe eginaz. diruz, armaz, haundikeriz bizi dan munduak zer dinosku? Euki, jantzi, jan-edanak iruntzi eta alperrik galdu, hainbeste gosez hilten ikusita… baina Jesus ez dator bat jokabide horreekaz: “Ez da zugatz onik frutu txarrak emoten dituanik; ez da zugatz txarrik frutu onik emoten dauanik; arbola bakotxa bere frututik ezagutzen da” Gero ondorenak ateraten ditu.  “Gizon onak frutu onak ateraten ditu bere bihotzeko gordegailu onetik, eta gaiztoak txarrak”. Zer deritxazu Jesus maisuaren? pentsaera hau? Argiago ezin? Holango argitasunez eta zuzentasunez egiten dozuz aldaketak zeure bizitzan?

OTOITZA: Aita-Ama Jaingoiko laztana! Zeu zara danetatik zaharrena eta gazteena. Zeuk dakizu, inok jakitekotan zer dan gizakia eta zer behar dauan zoriontsu izateko. Zuzendu egizuz munduko jakitunak eta haundi-maundiak, eta ezagutu dagiela zu zarala Haundiena. Argitu eta sendotu bide onean gu nagusiok. Berreskuratu daiguzan gure artean galdu diran ohitura eta bide zuzenak. Ez gaizala bide gtxarretara eroan. “Atera gaioizuz gatxetik”



JAUNAREN BATEOA "C"


SARRERA
1. Izenari izanak erantzuten deutsonean, orduan dabil bat dagokion bidetik. Izena eta izana bat ez badatoz, orduan ez dago egirik, ez ahoan, ez bizitzan. Faltsokeria, edo fariseukeria hutsa bakarrik. Hau, batez ere, Jaungoikoari dagokiozan gauzetan; ez dago Jaungoikoa engainatzerik. Itxurakeri asko ikusten da gaur erlijino gauzetan, ezta? Plastikozko janariak probetxu, halan ere...

2. Giza-erakundeak eta mobimentuak ere hasieran dira jatorrak, bizkorrak, eraginkorrak, benetakoak. Giza­legearen berezko eraginez, ohiturakerian jausteko arriskua izaten da gehienetan. Kristau-bizitza ere lege horren menpe dago. Horregaitik, beti dogu bizibarritu beharra: hasierako oinarrietara bihurtu beharra. Gaur egun azaleko arau eta ohituretan galduta gabiltz, jantzi zaharrari adabaki barriak ezarri nahirik; baina gitxien uste danean, tarratada haundiagoa.

Zugana batzen naz, Jauna,
ez nadila inoiz lotsatu.
Zuzena zaran ezkero,
 askatu eta onik atera nagizu,
makurtu belarri hori eta salbu nagizu.

. Ene Jainko, zaindu nagizu urteen hondamenditik.
Zeuk eutsi barrutik nire gorputz eta espirituan,
jausten doan etxe zaharraren habeak.

. Zu zaitut, Jauna, nire uste ona,
Zu, Jauna, gazte nintzanetik,
nire itxaropena.
Zugan tinkatu naz amaren sabeletik.
Nire umearoan ere Zu beti nigaz.
Nire lehenengo gomutapenak
zure maitasunez beterik dagoz.


JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  LUKASEN  LIBURUTIK:  Lk 3, 15-16. 21-22

         Aldi haretan, herria kezkatan egoan, eta euren barruan itaunka, Joan hori ez ete zan Kristo berbera. Joanek honan erantzun eutsen guztiei: “Nik urez bateatzen zaituet; baina badator ni baino ahaltsuagoa dana, ni ez naz inor Haren oinetakoen lokarriak askatzeko ere-ta. Harek Espiritu Santuaz eta suz bateatuko zaitue”.
         Herri guztia bateatzen egoan baten, Jesus ere bateatu egin zan. Eta otoitzean egoala, zerua zabaldu zan, eta Espiritu Santua jatsi jakon gainera, uso-irudian. Eta zeruko ahots batek honan esaten eban: “ Zeu zara nire Semea, nire Maitea; Zeugan dot nire atsegina”.

a) Gizakia beti dago sasijainkotxoen aurrean makurtzeko arriskuan; batez ere, jainkotxo horreek harro eta haundi agertzen badira: "Herria kezkatan egoan, eta euren barruan itaunka, Joan hori ete zan Kristo berbera". Eskerrak Joanen autormen zintzoari: "Ni ez naz nor Haren oinetakoak askatzeko ere". Aukera ederra San Joanentzat bere burua goratzeko! Herria beti dago prest holako bat “jainkotzat hartzeko; eta gehiago dagoz euren buruak “jainkotzat” agertzeko. Eta askoz gehiago prest, bakotxa bere “jainkotxoari” jarraitzeko. Benetako JAUNGOIKOA galtzen danean. Zergaitik egiten dira edo hartzen dira batzuk “jainkotzat”? (Isildu eta konpartidu)

b) Joanek argi dauka bera nor dan eta zetarako aukeratua eta bialdua dan; baita ondotxo daki nor dan eta zetarako bialdua dan Kristo-Mesias: “Nik urez bateatzen zaituet; baina badator ni baino ahaltsuagoa dana... Harek Espiritu Santuaz eta suz bateatuko zaitue”. Ur hutsez bateatzea eta Espiritu Santuz bateatzea ez da bardin. Urak ez dauka indarrik lehortean bizirik irauteko; horretarako Espiritua Santua behar da. Bien artean ze alde aurkitzed dozu? Jarri ezaugarri batzuk (Isildu eta konpartidu)

d)    Kristau zintzoen bizitzan sarri aitatzen da Espiritu Santua; zer esanik ez, Jesusen bizitzan. Baina bere presentzia beti agertzen da otoitz giroan: "Otoitzean egoala, zerua zabaldu zan eta Espiritu Santua jatsi jakon gainera, uso-irudian. Eta Aitaren ahotsa: Zeu zara nire Semea, nire Maitea; Zeugan dot nire atsegina". Ezin guk hurrik ere emon Nazareteko arotzak hemen bizi izan eban esperientzi gozo betea. Sekula santan inok izan dauanik zoragarriena. Eta Espirirtu berberak laguntzen deusku guri ere, Jainko-esperientzi antzekoa izaten. Bizian Gorako esperientziren baten ez dozu izan antzekorik ezer? (Isildu eta konpartidu).

OTOITZA: Jesus zeure Semeagan hain maite gaituzun Aita ona! Semeagan seme egin ginduzun bateoan. Hau da kategoria! Hau da doahia, nguk ezer merezi barik emon deuskuzuna! Eskerrik beroenak Zuri, Aita! Gehitu gugan Espirituaren argia, Jesusek lez, eta Beragan bat eginda, entzun dagigun bihotz-ondoan: "Zeu zara nire semea/alabea; zeugan dot nire atsegina" Jesusegan bihotz bat eginda dinotsugu: Aita, Zu zara gure AlTA eta gu zure seme-alaba. Zorionekoak gu!




KURTSO BARRIAREN HASIERAKO BATZARRA

SARRERA
a) “Kurtso barria hasi”. Zer, hori ez al da eskolako umen berbakerea? Baina kristinau lez, bizitza osoa da karrerea eta eskolea, Jesus ezagutzen eta jarraitzen. Hori da benetako kristinau izateko bide bakarra. Jakina, Jesus maisuak geure bizitzaren barruan bakotxari erakusten deusku. Holan hartuta, Jesusen Berbea beti da “barria”: gure bizitza ere une bakotxean barria dalako eta Espiritu Santuak beti daukalako zer erakutsi eta zer grazi emon.

b) Bizian Gora da gure kristau eskola bedeinkatua. Baina eskola honetan ere gogoa eta borondatea behar dira, behar dan astia hartu eta ahaleginak egiten. Beti suertauko jaku arazo edo arduren bat itzi beharra, bai egunero Ebanjelio-atala irakurriz otoitz egiterakoan, bai tokatzen dan egunean, dana itzita, batzarrera joaterakoan. Dana Jesusen izenean egin, Berak bakarrik neurtzen ditu gure gogoak eta ahaleginak. Etxe ondoko ortuak lez, gure barruko “ortutxoak” ere frutua emongo deusku, baina bakotxak horretan ipinten dogun neurrian. Espiritu Santuak ez deusku huts egingo, baina geuk egin behar dogun partetxoa geure kontura izten desku.

. Bila ta bila nabil, Jauna, eta Zugan aurkitu dot itxaropena,
zuzena eta leiala zaran Horrek salbau nagizu.
Zure izenaren aintzarako: Zuzendu eta gidatu nagizu.

. Zu nire lagun zara, atera nagizu ezkutuan jarri deusten saretik.
Zure eskuetan jarten dot nire bizia:
Zuk, Jauna, Jainko leial horrek, lagunduko deustazu.

. Zugaz fiatzen naz: poztu eta alaituko naz zure maitasunaz.
Zu zara nire biziaren zaintzaile,
atsekabeak eta arriskuak inguratzen nauenean.
Emoidazu aukera, urtenbidea aurkitu dagidan

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN MARKOSEN LIBURUTIK 

Bazan han hamabi urte hareetan odola eriola egoan emakume bat, osagile askotan ibilia, eukazan guztiak horretan eralgi ebazana, eta osatu beharrean, gero eta txarrago joiana. Jesusen barri entzunda, jente artean joan jakon atzetik, eta soinekoa ikutu eutson, bere kautan honan inoan-eta: “Soinekoa behintzat ikututen badeutsat, osatuko naz”. Eta berehala odol-iturria agortu jakon, eta osatu zala somau eban bere gorputzean. Jesus, indar batek urten eutsola konturaturik, jenteagana bihurtu zan berehala, eta esan eban: “Nok ikutu deustaz soinekoak?” Ikasleak erantzun eutsoen: “Ikusten dozu jenteak estututen zaituana, eta “nok ikutu nau” dinozu?”
Eta ingurura begira ebilen, hori egin ebanaren bila. Orduan emakumea, jazo jakona jakinik, bildur-ikaratan, ahuspez jarri jakon eta egia esan eutson. Baina Jesusek esan eutson: “Alaba, zeure sinismenak osatu zaitu, zoaz bakean eta osasunean”.

a)          Horra zenbaterainokoa dan sinismenaren indarra! “Bere kautan inoala: Soinekoa behintzat ikututen badeutsat, osatuko naz”. Ezkutuan, aztetik joanda, soineko ertza ikutuz. Huskeritxoak, baina fede haundiz eginak. Hasten dogun kurtso honetan ere “huskeritxoak” egin behar doguz, Jesusek osatutea nahi badogu: egunero ataltxo bat irakurri, batzarretan parte hartu, zeure eritxiak agertu… Baina fede haundiz eginak. “Huskeritxo” honeek beharrezkoak dirala uste al dozu? Kontau egizuz zeuk egin gura dozuzan “huskeritxoak” Jesusi ikututeko. (Isildu eta konpartidu)

b)          Jesusen inguruan jente-talde haundiak alkarri bultzaka eta Jesus estutuz. Baina norbaitek ikutu eutson aparteko fedez, eta Jesus “indar batek urten eutsola konturatu zan”.Ulertu daigun argi-indarraren sorgailuaren ( generadora) irudia erabiliz: Jaungoikoa da generadore nagusia; Jesusek zentral horregaz konektatzen dau, bere indar guztia gure zerbitzura jarriz. Bera ikututen dauana argituta, osatuta geldituko da. Jesus askok estututen dogu, bere inguruan piloka batuz, baina “ikutu” gitxik. Ze alde dago Jesus “estutu” eta Jesus “ikutu” artean? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesusek ez ekiala, Berak gura barik, ezelango eskari barik, andrearen sinismenak atera eutson indarra, gorputz eta arimako osasuna. Horra sinismenak daukan indar sekretua: “Alaba, zeure sinismenak osatu zaitu, zoaz bakean eta osasunean”. Hau penagarria! Zentralaren ondoan egon eta ilunetan eta gaixorik bizi... Zer egin behar dogu Jesus zentralagaz konektatzeko: ze jarrera, giro, egikera behar doguz bakotxak eta taldeak? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Jesus Jauna, Aitak gure erdian ipini zaituan argi-zentral miragarria! Eskerrik asko gaur emon deuskuzuzan argia eta indarragaitik. Gehitu egizu gugan sinismen-dohaia, Zeugan gero eta gehiago eta hobeto konektatu daigun. Zeure graziz poztu gagizuz, zure indarrez osatu gagizuz. Ebanjelioko andreak lez, gaur geuk entzun gura deutsugu: “Zoaz bakean eta osasunean”.  


DOMU SANTU EGUNEZ

SARRERA 1. “Santutasuna”, “gizon-andra santua”... Lehenago gehiago erabilten eta entzuten ziran berba honeek. Baina, egon, lehen beste edo gehiago “santu” dago. Zer deritxazu? Jakina, “santutasuna” bere jatorrizko esanahian hartuta. “Santua” zetan ezagutzen da, ebanjelioaren erara hartuta? 

2. Vaticano II. Kontzilioak argi dinosku: “Kristau danok gagoz santutasunera deituak, bateatuta gagozala eta beste barik”. Holan dala, santutasuna doan emon jaku, dohaia da, Kristok bere bizi barrian partekide egin gaitualako. Gure ardurea zera da: emon jakun dohai horri dagokionez bizi eta jokatzea, bakotxak doguzan dohai eta deiaren arabera. 

Aleluia, Jauna, zaindu nagizu, nire gordeleku Zu zara-ta. 
Aleluia, Jauna! Onartu nagizu, nire bizileku Zu zara-ta. 
Aleluia, Jauna! Gorde nagizu, burrukan nire babeski Zu zara-ta. 

Nik bihotzez dinot: Zu zara nire Jauna, nire bizitzaren Jainkoa. 
Nik neure bihotzean dinot: Zu zara nire ondasuna
 Eta Zugandik kanpo ez dago ezer. 


 JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN MATEOREN LIBURUTIK.  5, 1-12 

 Aldi haretan jente-taldea ikusirik, mendira igon eban Jesusek eta, jesarri zanean, bere ikasleak inguratu jakozan, eta Berak honan irakasten eutsen: Zorionekoak otzanak, eurak izango dira lurraren jabe. Zorionekoak negar egiten dabenak, poztuak izango dira-ta. Zorionekoak zuzentasunaren gose-egarri diranak, aseak izango dira-ta. Zorionekoak errukitsuak, eurak ere errukia jadetsiko dabe-ta. Zorionekoak bihotzez garbi diranak; eurak ikusiko dabe Jaungoikoa. Zorionekoak bake-egileak, Jaungoikoaren seme esango jake-ta. Zorionekoak zuzenagaitik erasotuak, eurena da-ta zeruetako erreinua. Zorionekoak zuok, Nigaitik biraoka eta erasoka erabilten zaituenean, eta guzurretan asmau-ahalak esaten dabezanean zuen kontra; poztu zaiteze eta alaitu, haundia izango dalako zuen saria zeruetan. 

a) Hemen agertzen deusku Jesusek –santu bakarra dan Harek- zein dan santua, bere jarraitzailea. Gogoratu eta geugandu daiguzan banaka bat. Horretarako barriro irakurriko dogu astiro, bakotxak bana aukeratu daigun, eta ondoren holan hausnartu: 1) Aukeratu dozun horretan zer dinotsu Jesusek? 2) Zer eskatzen deutsazu zeuretzat? (Isildu eta konpartidu) 

b) Ondorengo hau guztiok aztertuko dogu eta alkarri lagunduz argitu:  “Zorionekoak zuok, Nigaitik biraoka eta erasoka erabilten zaituenean; eta guzurretan asmau-ahalak esaten dabenzanean zuen kontra”. Zer dino jenteak Jesusen jarraitzaile zintzoakaitik? Txaloak jo ala txaloak emoteko prestago dagoz? Zergaitik? (Isildu eta konpartidu) 

d) Jakina, hau dana sinismenez bizi behar da; orduan da bakarrik “zoriontasunbidea”. Jesus Bera ere aurrean erabilia izan zan, benetako zorionbidea erakutsi ebalako. Aitaren aurrean bizi eta jokatu ebalako da “zorionekoa”: “Poztu zaiteze eta alaitu, haundia izango dalako zuen saria zeruetan”. Orduan, “santutasuna zoriontasun-bidea da. Zergaitik? Zelan? Hori uste al dau jenteak?  (Isildu eta konpartidu) 

OTOITZA: Santu bakarra zaran Jaungoiko Aita-Ama! Jesus Semea bialdu deuskuzu, zure gogoko seme-alaba izateko zer gin behar dogun eraustera. Eskerrak emoten deutsuguz gaur gure gurasoakaitik eta Bizian Gorako lagun asko zure Etxean zoriontsu ospatzen doguzalako. Jesus ezagutu, maitatu, jarraitu eta bere aldeko testigu izaten ahalegindu ziran. Orain gure txanda da; lagun egiguzu mundu nahastetsu honetan zorionbidetik bizi gaitezan, Bizian Gorako bidean, laster baten Zeugaz zorion betean eta betikoan aurkitu gaitezan.   



URTEAN ZEHARREKO XXXII. DOMEKEA B

SARRERA
1.  "Gauza danak dauke euren prezioa", dinogu sarri. Esaera zaharrak guzurrik ez". Hemen behintzat holan da. Gure mundu honetan dana dago salgaí. Danak dauka bere balioa; ez bakarrik gauza materialak, baita bestelango balore askok ere: adiskidetasuna, zintzotasuna, solid_aritza, justizia, baita giza-bizitza bera ere salgai dagoz munduko azokan. Trukean sal-erosten dira, zoritxarrez. Egia,
benetako haunditasuna zetan dagoz ba? Gaur horretara jatorku Jaunaren Berbea.
2.  ltxura danez, guztiok gabiltz zorion bila, eta bera eskuratzearren, beste edozer trukatzeko prest egoten gara. Sinismena, Jaungoikoa Bera ere balantza horretan jarten dira nunahi. Horrek huts egiten deuskula? Beste zeozeren bila jo
itsumustuan, jokatu behar diran guztiak jokatuz. Hamaika aldrebezkeril Hortik
sortzen jaku ondasunak pilatu beharra, zoriontasuna ziurtatzeko. Baina badira beste bide zuzenago bat hartzen daben pertsonak ere, nahizta munduak burubakotzat euki.
. Ene Jainko, sortu gugan bihotz zuzena eta garbia,
guztien onaren bila dabilena, norkeria barik.
Ene Jainko, emoiguzu bihotz garbia eta leliala
bere buruaz ahaztu
eta besteakaz arduratzen dana.
. Emoíguzu haragizko bihotza,
adiskidetasun era eta alkarlaguntzara zabalik dagoana,
gizakiaren erraiak hondoraino ezagutzen dozuz eta.
Ene Jainko, Zu zuzena zara;
Zu santua zara, emoiguzu bihotz leiala.
. Izan zaitez Zeu bihotz zuzenen salbatzaile.
Salbau egizu giza-bihotza guzurrarren ilunpetatik.
Salbau egizu giza-bihotza
harrokeri zaharraren gogorkeriatik;
salbau egizu giza-bihotza epelkeriatik
eta itxurakeriatik

JESUKRISTROREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK (Mk 12, 38-44)
"Aldi haretan, dirutegiko atabaka-aurrean jesarrita, Jesus jenteari begira egoan, atabakara txanponak zelan botaten zituezan. Aberats askok ugari botaten eben. Etorri zan andra alargun behartsu bat, eta txanpon bi bota zituan.lkaslei deituta, esan eutsen Jesusek: Benetan dinotsuet: Alargun behartsu honek, atabakan botaten daben beste guztiak baino gehiago bota dau. Beste guztiak, sobra eukenetik emon dabe-ta; honek, ostera, beharrezko ebanetik, biziteko eukan guztia bota dau".
a)Jesus maisuak alargun honen jokaerea txalotu egiten dau:behartsu izanik, eukan guztia emon dau, lehen baino behartsuago eginik. Behartsu izateak, behartsu lez biziten erakutsi deutso, lurreko ondasunen larregizko egarri barik. Bere bihotza garbi eta aske dauko. Ez dau atxakirik bilatzen bereaz gelditzeko; ez dau trukean ezertxo ere eskatzen. Gaur egun pertsona nagusi asko dago behartsu, baztartu, gitxitzat hartuta... Baina banaka batek dauken apurretik ere emon egiten dabe. Bizian Gorak lagunduten al deüsku eskuzabal izaten? 
b)Ez da diru-kontua bakarrik. Norberetik zerbait norbere buruari ukatu eta besteei eskeintzea da bihotz-zabaltasuna: aterpea, denporea, edozetariko laguntza... Trukean ezer eskatu barik ez gizonei, ez Jaungoikoari. Atxaki danak albo batera itzita, bihotzez bakotxak ahal dauanetik eskeintzea. Ez al dozuz ikusten gizarteko txikienak, ezjakinenak, behartsuenak hainbeste on egiten euren ahalmenen arabera? 
d) Jesus gaur ere bizitzara begira agertzen jaku, pertsonak zelan jokatzen daben aztertzen. Ez ditu bere begiak ¡pinten botaten daben kopuruan, bakotxak emokeran erakusten dauan jarkeran baino: Batzuk sobra eukenetik, alargunak beretzat biziteko behar ebanetik. Danetatik berak gehien bota dauala dinosku: Eukan dana. Gorengo lekuan ipinten dau. Hau Jaungoikoaren kalkulua da, ez gizonena. Zer deritxazu? Alargunaren erakutsiak zetara eragiten deutsu? 

OTOITZA: Eskerrik asko, Jesus Jauna, emon deustazun erakutsi ederragaitik! Neuk ere badaukat besteen alde zertxobait egiteko aukerea. Gaur zure berbak neuretzat hartzen dodaz, niretzat zure deia izan dira. Gitxi daukat, gitxi ahal dot, baina ahal dodana egin ezkero, Zuk ontzat hartzen deustazu. Argitu eta zabaldu nire bihotza, maitasunez bete egizu, Jauna. Zeure lzenean, alargunaren antzera, jokatu gura dot, Zeuk nigaitik egin dozuna gogoan hartuta.



URTEAN ZEHARREKO  XXXIII. DOMEKEA   B   

SARRERA

1. Gizakia (gizona-emakumea) berez eta beretzat ere misterioa da, ulertu ezinekoa. Bere sorrera eta bere azkena ez dagoz  bere esku, ezta bere bizitzako gauzarik gehienak eta garrantzitsuenak ere. Mundu zahar honegaz aspertuta dago gizakia; beste zeozelango mundu barri bat asmau eta indarrean jarri gura dau. Baina nlorbere barritasun erradikalaren alde jokatu barik. Azalekoa, kanpokoa barriztu, gizakiaren barrua ikutu barik.

2. Eta zer egin norbera misterio sentitzen garan orduan? Ihes egin, hor konpon esan, itsumustuan ibili? Ala Jainkoaren eskuetara jo, Beragan uste osoa jarriz, norbere eskuan  dagoanari egunero ekinez? Misterioari adarka edo ostikoka ekitea alperrikoa da. Mundu barria bai, baina gizakia barri ere bai? Hobea ala gaiztoagoa? Daroagun bide honetatik joanda, mundu barriaren hasierea lortuko dogu, ala lehengo zaharra apurtu eta hondatzea? Gu, behintzat, Jesusek ekarri euskun mundu barriaren alde gagoz, haren bila gabiltz.

. Jaunak ez badau etxea jasoten,
alperrik dihardue etxegileak.
Jaunak uria zaintzen ez badau,
alperrik dagoz gauzainak.

. Eutsiz nire indar guztiak, Jauna,
eta emoidazu zure grazia.
Eutsi nire ahalegina, Jauna,
eta emoidazu zure maitasuna.

. Eregi Zeuk nire etxea,
sendotu nire sinismena.
Eregi Zeuk nire etxea:
Bizkortu nire itxaropena.
Eregi Zeuk nire etxea:
Indarbarritu nire maitasuna.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK: Mk13, 24-32

    Aldi haretan, esan eutsen Jesusek bere ikasleei: “Egun hareetan, larrialdi ostean, eguzkia ilundu egingo da, eta iretargiak ez dau bere argirik emongo, izarrak zerutik jausi egingo dira, eta zeruetan dagozan indarrak dar-dar egingo dabe.
    Orduan, ikusiko dabe Gizonaren Semea, indartsu eta aintza handitan etorten hodei-artean; bialduko ditu bere aingeruak, eta lau haizeetatik batuko ditu bere aukeratuak, lurraren ertz batetik besteraino.
    Ikasi egizue ikondoaren parabolatik: adarrak guritu eta orriak urteten deutsoenean, badakizue udea  laster dana. Bardin zuok ere: gauza honeek jazoten ikustean, jakin egizue gainean dala, ateetan dala Gizonaren Semea.
    Benetan dinotsuet: gizaldi hau ez da igaroko, guzti hori jazo barik. Zeru-lurrak igaroko dira; nire berbak, ostera, ez dira igaroko. Egun eta ordu hareen barririk ez daki inok, ez aingeruak zeruan, ez Semeak, Aitak baino”.


 a) Gaurko Ebanjelioa dar-dar eragitekoa da; baina gu ez gara azal latz horretan katigatuta gelditu behar; guri lehenago etorriko jaku azkena. Eta geure azkena gogoan hartuta, lurrikarak-eta baino gehiago, beste hau hausnartuko dogu: "Gizonaren Semea (Jesus) ikusiko dabe, indartsu eta aintza haunditan etortzen hodei artean". Jakina, batzuentzat pozgarri, beste askorentzat lotsagarri. JESUS da gure pozgarri. Zorionekoak aurretiaz bere lagun egin diranak. Bizian Gorak lagundu al deutsu Jesus hori ezagutzen, maitaten eta jarraitzen? (Isildu eta konpartidu)

b) Ez daigun ahaztu Jaungoikoa gu danok baino gazteago eta zaharrago dala, era batera. Azkenbako pazientzia dauka gugaz, guk uste baino gehiago: "Zeru-lurrak igaroko dira, nire berbak, ostera, ez dira igaroko". Hausnartu egizu bihotz-hondoan Salesko Prantzisko santuak dinoana: "Neure amak epaitu behar banindu, Jainkoaren ordez, ziur salbauko nintzatekela. Nik, ostera, nahiago Jaungoikoak epaitu nagian, neure amak baino". Zer dinozu honen aurrean?(Isildu eta konpartidu)

d) Beste ebanjelioko pasarte baten ikasleak itaun hau egin eutsoen Jesusi: „Jauna, eta hori guzti hori noiz jazoko da?“. Jesusek gaurko ebanjelioko erantzunaren antzekoa emon eutsen: „Egun eta ordu hareen barririk ez daki inok, ez aingeruak zeuan, ez Semeak, AITAK BAINO“. Ez dakiguna eta ezin doguna itzi daigun Aitaren eskuetan, eta geuk dakiguna ta ahal doguna burutu dagigun; honen kontua eskatuko deusku Aitak azken orduan. Ohitu al zara misterioak eta gerokoak AITAREN ESKUETAN izten Jesusen antzera? Ez al da zugan lehendik ezertxo ere aldatu? (Isildu eta  konpartidu)


OTOITZA: Jesus Kurutzekoa, gero ta etxekoago zaitut nire bihotzean. Bizian Gorako martxan Zeu joan zara sartzen igarri barik nigan. Zelan eskertu mesede hau? Hodei artean haundikiro etortzen ikusi baino lehen, umetxo lez jaioten, pobre biziten eta pekatari lez kurutzean hilten ikusi zaitut. Zu nigan bazaitut, noren eta zeren bildur naiteke? Neure gogo guztiaz bedeinkatzen zaitut.










HIRUTASUN GUZTIZ SANTUA "B"

1. JAUNGOIKOA! Hain Jauna eta hain Goikoa! Guk ezin deutsagu hurrik ere emon. Baina guretzat Jaungoikoa ulertu-ezineko maitasuna eta errukia da. Ez da bere haunditasunez zapaltzen gaituan Jauna, bere errukiz salbatzen gaituan Aita ona baino. Jaungoikoaren misterioa ez da buruz ulertzekoa, bihotz zabal garbia Berak ulertzera emoten deuskun dohaia baino. Izan ere, Jaungoikoa maitasuna da, eta bihotzez hartu eta bizi daiteke.


2. Sarri agertzen dogu Jaungoikoa urruneko aitita zahar baten antzera, bere urruneko ba­kardadean aspertuta lez. Baina Jesusek erakutsi deuskun Jaungoikoa ez da norbait_bakartia, Familia eta  alkartea baino. Eta geu ere bere antzeko egin   gaitu: Beragaz eta alkarregaz etenbako hartuemonean bizitekoak. Ordua zan lehenagoko Jaungoikoaren irudi bildurgarria Jeusen ebanjelioz igurtzi eta gozatzeko! Gaur egun –Joan Paulo II. Aita Santuagandik hasita- Jaungoikoari AITA-AMA deitzen deutsogu, zeozelan bere izateari gure lurreko esperientzirik gozo beteenagaz antz emoteko.

. Gauza bat eskatzen deutsut, Jauna,
gauza baten bila nabil irrikaz:
Zure Etxean bizi, zure ondoan jesarri,
Zugaz egon nire bizitzako egun guztietan.
Zure samurtasuna txastatu nahi dot, Jauna,
eta maite nozula ziur-ziur egon.

. Arrisku-egunean zure etxolan hartuko nozu;
zure bizilekuan gordeko nozu ezkutuan;
eta nire oina zure harkaitz gainean seguru egongo da.
Zugaz ez naz ezeren bildur;
zure indarra da nire defentsa eta nire salbamena.

. Pozez abestu nahi dot, kanta-kantari jardun,
Zuri bihotz betean goraka ekin,
nire bizitzako Jainko Zu zara ta,
eta zure eskuetan seguru sentitzen naz.

 

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK: Mt 28, 16-20 

         Aldi haretan, hamaika ikasleak Galileara joan ziran, Jesusek aurretiaz agindu eutsen mendira. Ha ikusi ebenean, ahuspez agurtu eben; batzuk, ostera, ezbaian egozan.
         Eta Jesusek, hurreraturik, holan berba egin eutsen: “Aginpide oso-osoa emon jat Niri zeru-lurretan. Zoaze eta egin ikasleak herrialde guztietatik; bateatu egizuez Aitaren, eta Semearen, eta Espiritu Santuaren izenean, eta irakatsi eurei Nik agindu deutsuedan guztia beteten . Begira: Ni zuekin nozue egunero, munduaren azken-egunera arte”.
  
a) Jesus Gure Jaunagan bete-betean ezagutzera emon jakun Jaungoikoa sinisten dogu guk. Bera maitatzen eta iragarten dogu: "Zoaze eta egin ikasleak herrialde guztietatik; bateatu egizuez Aitaren, eta Semearen eta Espiritu Santuaren Izenean". Bateatu eta ikasle bihurtu: biak alkarregaz behar dabe, bestelan ur hutsezko errito bat besterik ez dogu hartu. Bateatuak bagagoz, baina Jesusen ”ikasle” ere bai? Bateatzeak bizitza guztiko “ikasle” izatea dakar. Zer da “ikasle” izatea kasu honetan? (Isildu eta konpartidu)

b) Gure Jaungoikoak emoten dau ezin dala bizi gu barik, seme-alaba barik aita bizi ezin dan lez. Ezin da gu maitatzen aspertu, gu bere Etxean batu arte: "Begira: Ni zuekin egunoro nozue, munduaren azken egunera arte".  Jainkoaren presentzian bizitzea benetan da pozgarria: gehien maite gaituanaren begiaurrean biziz: bere izenean burutu gure munduko joan-etorriak, Beragaz fiatu eta kontau larrialdietan... Bai ete goaz aldatzen Jaungoikoaren irudia gure fede-bizitzan? Jaungoikoaren presentzian bizitzen ohitu al zara? Zer sentiduazoten deutsu presentzi horrek? (Isildu eta konpartidu)

d) Zelango Jaungoikoa sinisten dogun, halako bizikerea eroango dogu, bai Beragaz eta bai urkoagaz. Kultu hutsean, intzentsu eta guzti jardutea ez da nahiko, urkoaren bizitzan Bera zerbitzen ez badogu. Ekintza hutsean jardutea ere ez da nahiko: Bera gure bizitzan onartu behar dogu, Beragana zabaldu, bere esanera jokatu, bere laguntza eskatuz: “Ha ikusi ebenean, ahuspez agurtu eben; batzuk, ostera, ezbaian egozan”. “Ezbaia”, alde batetik normala da fede-bizitzan, bere atal bat da; baina ezbai eta guzti, Beragana zabalik egotea da jarrera; bizikera garbi eta zuzen bategaz Bera zerbitzea, Jesusek erakutsitako bideak jarraituz. Mezatara, sakramentuetara, errosariora... zetara zoaz? Zer bilatzen dozu? Handik zer ateraten dozu? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Zeuretzat egin gaituzu, Jainko! Eskerrik asko! Gehitu egizu gure sinismena, zure maitasunean gero eta gehiago sinistu ahal daigun. Kendu gugandik zurea ez dan guztia, oso-osorik zeureak izan gaitezan.


PENTEKOSTE   FESTABURUA  B
 

SARRERA                                                                                                                         
1. Pazko egunetik 50 egunera judeguak jai haundia ospatzen zuten: lurreko frutu uztaren jaia. Jai horixe dugu Elizaren hasiera ospatu eta gaurkotzeko eguna. Maria 12 Apostoluen erdian, 9 eguneko otoitzaldian zeudela, Espiritu Santua jaitsi zen haien gainera. Mariaren sabelean Jesus sortu zuenak Berak sortzen du Eliza, lehenengo kristau taldearen sabelean. Jakina, Espirituaren aparteko graziz ta dohaiez betetako sabel garbia. Harrezkero hor bizi da Jesus, horren bitartez da iragarria eta ezagutzera emana. Egiteko zoragarria Elizarena!

2. Elizaren sorrera eta iraupena Espiritu Santuaren egitekoa da. Eliza askoz ere gehiago da Espirituarena, gizonona baino. Eskerrak horri, bestela aspaldion ustelduta, deseginda zegoen. Gaur ere, egoera tamalgarri honetan, Espiritu Santua hor dabil jo batera eta jo bestera, han-hemen aro berriko bizi-kimuak sortarazten. Bizian Gora ere ez ote hoietako bat? Hatakotzat gabiltz.

. Zu zera, Jauna, nire argi eta salbamen;
Zu nerekin zaude.
Nire oinentzat argia zera,
noren beldur izan naiteke?
Zu zera nire bizitzaren gordeleku.
norgatik ikaratu?

. Zuregan nire uste osoa
eta zure eskuetan nire bizitza;
Zurekin banago, nire bihotza sendo
eta adoretsu sentitzen da;
nire argia zera, nire salbamena zera,
nire babeslekua zera.

. Ez naiz ezeren beldur,
nire etsaiak nire aurka jo arren;
Zu nirekin zaude, nire argi eta salbamen,
nire gordelekua Zu zera,
eta zure aurrean seguru nago;
haiek estropezu eginda erortzen dira.
Nork jarriko nau ni dardaraz, Jauna?
Zu zaude nirekin.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK: Jn  20, 19-23 

         Astearen lehenengo egunaren iluntzean, etxe baten bilduta zeuden ikasleak, ateak itxita, judeguen beldurrez. Sartu zen Jesus, eta haien erdian zutik, esan zien: “Bakea zuekin”. Hori esanda, eskuak eta saihetsa erakutsi zizkien. Eta ikasleak pozez beterik gelditu ziren, Jauna ikustean.
         Jesusek, berriro ere: “Bakea zuekin. Aitak Ni bidali nauen bezala, Nik ere bidaltzen zaituztet zuek”. Eta hori esanez, haien gainera arnasa-egin eta esan zien: “Har ezazue Espiritu Santua: zuek pekatuak parkatzen dizkiezunei, parkatuta gelditzen zaizkie; eta lotzen dizkiezuenei, lotuta gelditzen zaizkie”. 

GOGOETA

a) Jesusen Espirituaren presentzia ezagun izaten da: han dago bakea, bizipoza, adorea, itxaropena; orduan ez gera gu, Bera da guregan lanean ari dena; Jesusek irauten du gure artean: "Bakea zuekin. Aitak Ni bidali nauen bezala, Nik ere bidaltzen zaituztet zuek". Horrela dela, edozein kristau da deitua eta bidalia, hau da: Jesusen maitasunean bizitzera (santu izatera!) Eta bere izenean Berri ona iragartzera (misiolari izatera!) Guzti honek zer sentierazten dizu? (Isildu eta konpartitu)

b) Jaungoikoak digun maitasunaren misterio artean bizi gera, eta ametsak dirudienak, egiak dira: "Haien gainera arnasa egin eta esan zuen: "Har ezazue Espiritu Santua". Eta behin emandako Arnasak Elizan eta kristau bihotzetan irauten du. Gure  gorputz-bizitzan zer esan nahi du arnasak? Badugu horrelakorik gure kristau bizitzan? Nola gehitu guregan Jesusen Arnasa?
(Isildu eta konpartidu)
d) Jesusek agindutako Espirituaren presentziak bere eraginak eta ezaugarriak eransten ditu kristauen bihotzean eta bizitzan; guk gure ahalmenez egin ezin ditugunak ahal ditugu egin bere laguntzaz. Gure apurra Berak bedeinkatzen eta ugaritzen du. Ezaugarri horietatik bat BAKEA da: “Bakea zuekin” Bakea zuekin” Birritan eskaintzen die bere bakea. Bere presentziaren bakea, heriotza menperatu eta piztu denaren berri onak kutsatzen duen bakea; munduko bestelako bake guztien gainetik dagoen bakea. Noiz eta zertan behar dugu Jesusen bake hori gaur egun? (Isildu eta konpartitu)  

OTOITZA: Aintza Espiritu Santu Horri! Zuk sotu zenuen Mariarengan Jesusen giza-gorputza. Zuk eratu zenuen kristau elkartean Jesusen jainkozko gorputza, Eliza. Zuk bildu gaituzu gu Jesus den Mahatsondora, bere aihen biziak izanik, frutu biziak eman ahal izateko. Hain gora jaso gaituzun ezkero, bete gaitzazu zure graziz eta arnasez, gure izatea eta egitea zure eraginaren ezaugarri izan daitezen munduaren aurrean.



VII. PAZKU IGANDEA  “B”
JAUNAREN IGOKUNDEA

SARRERA                                                                                                                         
1) Gaur Jesusen Igokundea ospatzen dugu. Egun pozgarria Berarentzat: Aitak emandako egi­tekoa bete du eta Aitaren eskuin aldera dijoa. Hau da: Giza-izatearen mugak gainez eginda, Jain­ko izatera itzultzen da. Eta guretzat ere pozgarria: "Igotea" ez da aldentzea, ez da lekuz alda­tzea, izatez baizik. Gure ondo-ondoan geratu da eta Aitaren aurrean gure alde erreguka dago. Lehenago errezatzen genituen 40 kredoak ez, baizik bat ongi eta astiro hausnartzea ez hobe?

2. Jesusen jarraitzaileontzat gaur eguzki-beteko eguna da: Jesusek erakutsi digu Aitarenga­nako bidea; gure aurretik dijoa, Aitaren Etxean guretzat bizilekua atontzera. Hau jakiteak eta Je­sus "igotzen" ikusteak pozez bete behar gaitu. Ez digu bakarrik Kalbariorako bidea erakutsi, baita betiko zorion beterako bidea ere. Ez dago bigarrenera joaterik, lehenengoan zintzoki jokatu ezik. Eta ez da egoki Kalbarioan bi lapurren erdian esegita gelditu den Horri bakarrik begira egotea ere. Batak bestea dakar. Orain Kalbario  bidean goazenontzat albiste zoragarria gaurkoa!

. Zuk  aproban jartzen duzu nire bizia,
sufrimeduen bidez;
nire maitasuna eta leialtasuna
garbitzen dituzu surtan urrea bezala.
Nik diotsut, Jauna, gauza guztien gainetik
maite zaitudala bihotz osoz.

. Eskuzabalez bedeinka nazazu,
ene Jainko ona, nire Salbatzaile;
eta emaidazu lekutxo bat
zure bihotz errukitsuaren ondoan.

. Zure arpegia bilatzen dut, Jauna,
eta eskuen berotasunera hurbiltzen naiz;
Zurekin seguru egotera jotzen dut
eta zure ondoan ez dakidala txarrik gertatu;
zure Espirituaren indarra lagun,
zure Etxerako bidean noa.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK : Mk 16, 15-20

         Aldi haretan, Jesus Hamaikei agertu zitzaien, eta honela esan zien: “Zoazte mundu guztira, eta iragarri berri hona gizaki guztiei. Sinesten duena eta bataiatzen dena, salbatu egingo da; sinesten ez duena, berriz, galdu. Sinesten dutenak mirariok egingo dituzte: nire izenean etsaiak bota, hizkuntza berrietan hiz egin, sugeak eskuetan hartu, eta hilgarriren bat edan arren ere, ez die kalterik egingo. Gaisorik daudenen gainean eskuak ipini, eta gaisoak sendatuta geldituko dira”.
         Jesus Jaunak, honela hitz egin ondoren, zerura igo zen; eta Jaungoikoaren eskuin-aldean jarririk dago. Haiek, berriz, toki guztietan berri ona iragartzera joan ziren, eta Jaunak laguntzen zien, egiten zituzten mirariekin haien hitza egiztatuz. 

GOGOETA

a) Eliza ez dago munduan bere buruari begira egoteko; Jesus iragartzeko, ezagutzera emateko baizik: "Zoazte mundu guztira eta iragarri Berri Ona gizaki guztiei". Eliza osoaren egitekoa denez, baita gurea ere. Guztiok gera Jesusen Gorputza den Elizaren atal bizi, eta bakoitzak dugu gorputz horretan leku bat, zeregin bat. Hori ongi bete ezkero, Jesusen Berri Ona iragartzen ari gera, bakoitzak bere dohaien arabera. Bizian Gorak lagundu dizu kontzientzi hau hartzen eta bakoitzari bere egitekoa aurkitzen? (Isildu eta konpartitu)

b) Eta Jesusek egiten zituen mirariak egiten jarraitzen du Elizak: "Nire izenean etsaiak bota, hizkun­tza berrietan hitz egin..., gaixorik daudenen gainean eskuak ipini eta gaixoak sendatuta geldituko dira". Sendatzea ez da bakarrik gorputzeko gaitzetatik sendatzea; gizakiari gizaki izatea galerazten dionetik askatzea ere bai, eta batez  ere, horixe: bakarrik dagoenari lagun egitea, lur jota dagoenari eskua ematea, noraezean dabilenari bidera ateratzea...Guk sendatu genezake inor horrelako gaitzetatik? Nola? Non? (Isildu eta konpartitu)

d) Jesus joan da Aitaren ondora, Aitak esandako guztia bete ondoren. Orain gu utzi gaitu bere egiteko eder hori aurrera eramateko aginduz. Guk osatzen dugun ELIZA Jesus horren SAKRAMENTU bezala da: Jesus iragarri, ezagutzera eman, bere Espirituaren indarrez gaixo eta behartsuengana hurbildu... Jesusen irudi eta lekuko izan. Berak ez gaitu bertan behera utzi, gu Berarekin betiko Aitaren Etxean bildu arte, arreta bizitan dago gure alde: “Jesus Jaunak honela hitz egin ondoren, zerura igo zen; eta Aitaren eskuin-aldean jarririk dago” Jesus gu bakoitzari begira dago, ea bere lekuko zintzo ote geran, eta horretarako behar dugun laguntza eskaintzen digu. Gogoan hartzen dugu hau? Zer sentierazten digu? (Isildu eta konpartitu)

OTOITZA. Gure lurreko bizitzatik Aitaren ondora igo zeran Jesus Ona! Zu bai sekulako txapelduna! Ez da horrelakorik sekulan entzun, ezta entzungo ere! Ziur gaude, ez gaituzula umetzurtz utzi: Aitaren aurrean gure alde otoitzean ari zerala. Bidal ezaiguzu zure Espiritua, zure atzetik eraman gaitzan, zure testigu izan gaitezen, zure izenean on eginez. Gehitu ezazu guegan Zu ikusteko egarria eta itxaropena.

GARIZUMAKO IV. IGANDEA     B 

SARRERA

1. Munduko kondaira osoa eta gizabanakoaren bizitza osoa Jaungoikoaren aldetik salbamen­-kondaira da. Hortxe egiten dugu pekatu eta hortxe -kondairaren barrutik- eskaintzen digu Jaunak  salbamena eta luzatzen digu bere eskua. Baina norberak eskuak eta bihotza zabaldu eta luzatu behar Berarengana uste osoz. Jaunak ahaleginik asko egin du gu salbatzeko; baina “gu gabe sortu gaituenak, ez gaitu salbatuko gu gabe”. Jaungoikoak ezin du egin gugatik egin duena baino gehiago: Semea emateraino. Garizuman, batez ere, agertu behar dugu Berari  erantzuteko zeinbat egiteko prest gauden.

2. Jaungoikoak bere Semea gu salbatzera bidaltzea, horra salbamen-kondairaren gailurra; eta Garizumaldian eta pazkoaldian Jesus horrexen jarraipenean ipintzen gaitu Eliz Amak. Jesus bide denetan dago: bide onetan, aspertu gabe aurrera egin dezagun laguntzen; okerrean bagabiltz, zuzenera deika, errukiz bidera atereaz. Jauna eta gu bakoitza elkarren bila Garizuman..., hau bai jokabide zuzena eta onurakorra! Zer deritzaizu?

. Nire bihotza behartsu sentitzen da, Jauna,
lurreko hautsaren pareko.
Jar itzazu, Jauna, zure eskuak,
zure bihotza nire mixerian,
eta bete zure errukiz nire bizia.
Zaindu nire bizia, salba nazazu.
Zuregan dut uste on.

. Niretzat nor eta zer zeran agertu nahi dizut:
Zu zera nire Jainkoa,
nire Aita zera, Zuk maite nauzu,
Zuri deika naukazu egun osoan.
Hau pozgarri da, zure lagun izan nahi duenarentzat,
nire konfiantza Zuregan jarri dut eta.

. Nik badakit Zu ona zerana eta parkatzen didazuna.
Badakit errukitsu zerana,
bere bihotza zure maitasunera
eta leialtasunera irekitzen duenarentzat.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA  SAN JOANEN LIBURUTIK  ( Jn 3, 14-21)
        Aldi hartan, Jesusek esan zion Nikodemori:
“Moisesek basamortuan brontzezko sugea jaso zuen bezala, hala izan behar du jasoa Gizonaren Semeak, Haregan sinesten duten guztiek betiko bizia izan dezaten.
        Izan ere, hain maite izan zuen Jainkoak mundua, bere Seme bakara eman zion, Harengan sinesten duenik inor galdu ez dadin, betiko bizia izan dezan baizik.

        Jainkoak ez baitzuen bere Semea mundura bidali, mundua kondenatzera, haren bitartez mundua salbatzera baizik. Harengan sinesten duena ez dago kondenatua; sinesten ez duena, berriz, kondenatua dago jadanik, Jainkoaren Seme bakarraren izenean sinetsi ez duelako. Hauxe da kondenazioaren arrazoia: argia mundura etorria dela, eta gizakiek ilunpea nahiago izan dutela argia baino, haien egiteak gaiztoak zirelako. Izan ere, gaizki egiten duenak gorrotoa dio argiari, eta ez dator argitara, bere egiteak agirian gelditu ez daitezen. Egiaren arabera ari dena, berriz, argitara dator, bere egiteak Jainkoak nahi duen bezala eginak direla agertu daiten”.    

a) Bizia sortu eta argitaratzea, atsegin-atsekabeen frutua da. Gero eta gero ere, dena da biziaren alde. Beste horrenbeste Jainkozko bizitzaren inguruan ere: "Hain maite izan du Jaungoikoak mundua: bere Seme bakarra eman dio". Txatal bietan Jaungoiko Beraren tamainuko maita­suna agiri da: ezin gehiagoan. Jaungoikoa maitasuna da, eta ezin du egin ezer maitasunez izan ezik. Aurtengo Garizuman ere berriren berri maitasunez deika datorkigu. Benetan sinesten al dugu hau? Maitasun honetan sinesteak zertara eragiten digu? (Isildu eta konpartitu)

b) Eta hor geratu zaigu Jesus Gurutze habean zintzilik eta beso-zabalik gizaldien azkeneraino; eta egin ahalak egin arren, gizonok ezin ditugu Haren besoak bildu eta tolestu: "Moisesek basamortuan sugea jaso zuen bezala, horrela jaso beharra da Gizonaren Semea; sinesten duten guztiak betiko bizia izan dezaten". Eta nork sinesten du Gurutzeko Jesusengan? Bere aurrean erabakiak hartu eta maitasunez betetzen saiatzen denak. Nik neuk zer leku ematen diot Jesukristo Gurutzekoari? Ba al daukat Berarekin maitasunezko harremanik? (Isildu eta konpartitu)

d) Jaungoikoak salbatu baino ezin dezake egin, maitasuna delako; kondenatzen denak bere burua berak kondenatzen du, maitasun bidean sartu ez delako. Gaurko ebanjelioak argi baino argiago esan digu: “Hauxe da kondenazioaren arrazoia: argia mundura etorri dela, eta gizakiek ilunpea nahiago izan dutela argia baino, haien egitedak gaiztoak zirelako”. Orduan gure eskuan dago salbazioa? Bai, Jaungoikoak lagunduta; Berak bere aldetik egin beharrekoak eginda dauzka, gure erantzunaren zain dago. Nola sentitzen zera honen aurrean? (Isildu eta konpartitu)

OTOITZA: Bai haundi, zabal, sakona zure Bihotza, Zeruko Aita! Zeure Semea emateraino maite izan gaituzu. Arren, sinets dezagula! Bai neurtu-ezinekoa zure maitasuna, Jesus Gurutzekoa! Odola ta bizia eman dituzu, gu salbatzearren. Arren, sinets dezagula! Maitasun hutsez sortu eta berrerosiak geran ezkero, maitasunez bizi gaitezela!

GARIZUMAKO V. IGANDEA   B
SARRERA
   


1. Gizonaren bizitzaldia bai laburra! 100 urtera iritsi ezkero... !  eta zer da, ba, 100 urte, mundua­ren hasieratik azken egunera bitartean? Eta munduaren kondaira osoa ere zer da Jaungoikoaren izate amaigabearen ondoan? Jakina, hau guretzat misterioa da. Berdin da misterioa Garizuman Jaunak eskaintzen digun salbamena, parkamena, egiten digun dei berria. Misterioa ez da ulertzen ez duguna bakarrik; Jesusen esanera, maitasuna den Jainko Aita-Amaren aurrean jarri, Berari entzun eta gogo beroz erantzutea. Orduan egiten da misterioa ikusgarri

2. Ez daukagu zertan beldurtu gure bizitzaldian honenbeste nahasteborraste ikusten dugulako. Haundiagorik izan da munduan! Baita izango ere! Jaungoikoak erabakita daukan orduan eta moduan gertatuko da dena. Hau jakiteak gure bihotza baretu eta adoretu egin behar du. Eta alperriko laino-jorran ibili gabe, gaur eta hemen egin behar duguna itxaropenez eta gogo beroz egin. Hau da gaur eta hemen gure eskuan daukaguna. Gainerakoa Aitaren eskuetan dago; utzi dezaiogun Jainko izaten.

. Entzun ezaidazu, Jauna. Adi egon zakizkit, deika nagokizuu.
Zurekin egotera natorkizu eta zure ondoan gelditzera.

. Zure aurrean isilik nago,
Zuk nire bizitzaren berri ongi dakizu eta.
Hemen naukazu, Jauna, hona nire bihotza den modukoa:
Zure begi zolien aurrean ezertxo ere gorde gabe.
Hemen naukazu buztin berria bezala,
zure esku errukitsuak noiz moldatuko zain.

. Nire bihotza inolako zatiketa gabe, osorik zurea izan dedila.
Bihotz-bihotzez eskerrak Zuri, Jauna, ene Jainko.
Beti esango dizut: Zu nire lagunik zintzoena zerala.

3. JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK:  Jn  12, 20 – 33
         Aldi hartan, jaia ospatzeko igo zutenen artean, baziren greziar batzuk ere. Hauek Galileako betsaidarra zen Feliperengana hurbildu ziren, eta eskabide hau egin zion: “Jauna, Jesus ikusi nahi genuke”. Felipe Andresi esatera joan zen. Andresek eta Felipek Jesusi esan zioten.
          Jesusek erantzun zien: “Iritsi da Gizonaren Semea goratua izateko ordua. Bene-benetan diotsuet: Gari alea lurrean erori eta hiltzen ez bada, bakarrik gelditzen da; baina hiltzen bada, ale ugari ematen du. Bere bizia maite duenak galdu egingo du; eta bere bizia gorroto duenak mundu hontan, betiko bizitzarako gordeko du. Nire serbitzari izan nahi duenak, jarrai bezait; eta Ni nagoen tokian, hantxe izango da nire serbitzaria ere. Nire serbitzari egiten dena, goratu egingo du nire Aitak.
         Orain larri dago nire barrua; eta zer esan? Aita, atera nazazu ordu honetatik? Baina hain zuzen, honetarakoxe etorri naiz Ni, ordu honetarakoxe! Aita, goratu ezazu zure izena!”
         Orduan hitzhots bat entzun zen zerutik: “Goratu dut eta goratuko dut berriro ere”. Han zegoen jende taldeak, hots hori entzun zuenean, trumoi hotsa zela zihoen; beste batzuk, berriz, hau zihoen:”Aingeruren batek egin dio hitz”. Jesusek, ordea, esan zien: “Nigatik ez, zuengatik izan da ahots hori. Oraintxe da munduaren auzia; oraintxe botako dute kanpora mundu honetako nagusia; eta Nik, lurretik gora jaso nazatenean, Neregana bilduko ditut guztiak”. Nolako heriotzaz hil behar zuen adierazten zuen horrela.

GOGOETA

a) Garizumaldian -eta horrlako aukera ederrak izan ezkero, batez ere!- Jesus ezagutzeko gogoa guregan biziagotu egiten zaigu: "Jauna, Jesus ikusi nahi genuke". Nolako poza Jesusen bihotzean! Aitaren Espiritua badabil bihotzetan argi egiten. Jesusen lagunengana hurbildu ziren. Haien bitartez, Felipe eta Andresen bitartez, Jesusengana iritsi ahal izan zuten. Gaur ere Jesusek bitartekoak behar ditu. Ezagutzen duzu gaur Jesusenga­na hurbiltzeko biderik, lagunik, talderik? Non? Bizian Gora zer deritzaizu? (Isildu eta konpartitu)

b) Orduan ere, jendea Jesusen bila eta Jesusen aurka; Jesusek zirkin eragiten du. Jesus eza­gutu eta jarraitzea, bere Erreinuaren alde jokatzea da:"Bere bizia maite duenak, galdu egingo du; eta bere bizia gorroto duenak mundu honetan, betiko bizitzarako gordeko du". Jesus ez dabil jende-multzoaren bila, ahal denik eta biderik errazenak eskainiz. Bide zuzena, garbia, Aitaren gogokoa da bere bidea. Bizia maitatu, bizia gorrotatu... Hemen gorrotatzea zera da: norberekeria alboratu, une bateko atseginez zorabiatu gabe jokatu; orduan bizia galtzea ez, baino, bizi ederrago bat irabaztea da. Ulertzen al diogu Jesusi? (Isildu eta konpartitu)

d)  Jesusen bidea aldatzgora da, baina ez dago BIZITZARAKO besterik. Esanak esan, hauxe da gizaki heldua, betea, osokoa izateko bide bakarra. Eta Jesusek gizaki helduak nahi gaitu, ez txontxongilo batzuk, haizetara dabiltzen txoriak bezala. Jesus bere Aitak goratzen du, baina gurutzean jasoa izanda gero: “Ni lurretik gora jaso nazatenean, Neregana bilduko ditut guztiak” “Neregana bilduko” : Jesus bizitzako ardatz izango dut. Garizumarako horra Maisu bakarra. Bizian Gora egokia al da kristau jubilatuak Jesusengana biltzeko? Zer deritzaizu? Zu zerori nola bildu zintuen? (Iisldu eta konpartitu)
OTOITZA: Gurutzetik deika zaitudan Jesus laztana! Harrituta naukazu horrenbesteko maitasunez. Neronek ere "ikusi" nahi zaitut, ezagutu, gero eta gehiago maitatzeko. Besteen zerbitzari izanez, zure jarraitzaile izan nahi dut. Har nazazu zeure serbitzuan eta lagunen artean. Gaurtik aurrera Zu izango zera lagun maite eta nire ondasun.



GARIZUMAKO III. DOMEKEA  B


SARRERA:

1. Kristau izatea maitasun-bidean planteatu behar da, ez lege-bidean. Jainkoari zer atsegin emon geinkio lege batzuk betetzeaz, lege-bidez Beragazko maitasun-bizitzara sartzen ez bagara? Legea, arauak, erritoak etabar biderakusle eta lagungarri dira, ez helburu. Lege-betetzailerik onena izan leiteke, maitasun-bidean pausorik aurrera emon barik. Garizumako bidea maitasun-bidea da, aurrean dogun Jesusi jarratzea dalako.

2. Garizumako ekintza eta jardunaldi guztien helburua bizitza da: Jainko-seme-alaboi dagokigun bizitza. Gaixorik dagoan gorputzean egiten diran ebakuntzen antzeko zer batzuk egin behar doguz espiritu-bizitzan ere, osatuko bagara. Egiazko osasuna eta salbarnena ederregiak dira, huskeri batzuen trukean lortzeko. Garizumeak ez dau beteten bere eginbeharra, bijili-barauak eginaz, Jesusi orpoz-orpo jarraitzeaz baino. Garizumea ez da amaitzen Bariku Santuz, Berbiztu dan Jesusi urtean zehar azkenera arte jarraitzen dau, bizibarrituta.

. Jauna, gure ihesleku Zu izan zara
gizalditik gizaldira.
Zuk ez dakizu zer dan denporearen pisua,
Zer diran adinaren arrakaladurak,
eta zahartzaroak astiro eta maitekiro
gero eta estuago ezarten deuskun gerrikoa.
  
. Mila ute Zuretzat begi-bristada baino hutsago dira,
izatearen betetasuna dozu Zeugan;
ez erlojurik, ez ordurik, ez ezetariko neurririk ez dozu;
ez dozu begira inungo begirik, ez ispilurikl.

. Erakutsi eiguzu, Jauna,
ihes doan denporeari bihotz onez begiratzen.
eta bihurtu zaitez gugana,
denporarik ez dozun Jainko hori,
zure betiko maitasun-aulkitik.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK: Jn 2, 13 – 25

         Aldi haretan, judutarren Pazkoa hurrean egoan, eta Jesusek Jerusalenera igon eban. Jauretxean, idi, ardi eta uso-saltzaileak aurkitu zituan, eta dirulariak jesarrita. Zigor bat lokarriz egin, eta jauretxetik jaurti egin ebazan danak, ardi ta idiakaz, diruak sakabanatuz eta mahaiak irauliz. Eta uso-zaltzaileei esan eutsen: “Kendu horreek hortik! Ez bihurtu merkatu-etxe nire Aitaren etxea”. Eta ikasleak, idatzita dagoanaz gogoratu ziran: “ Zure etxeaganako maite-minak jango nau”.
         Orduan, judutarrak, tartean sartuta, esan eutsoen: “Ze ezaugarri emoten deuskuzu, hori egiteko?” Eta Jesusek: “Hondatu egizue jauretxe hau, eta hiru egun barru jasoko dot”. Judutarrak erantzun eutsoen: “Berrogeita sei urte behar izan ziran, jauretxe hau egiteko; eta zuk hiru egunean jaso?” Baina Jesusek bere gorputzaren jauretxea esan nahi eban.
         Hilen artetik berbiztu zanean  gogoratu ziran ikasleak honetaz, eta sinistu eben Liburu Santuak eta Jesusek esandako berbea.
         Pazko jaietan Jerusalenen egoan bitartean, askok sinistu eben Haren izenean, egiten ebazan ezaugarriak ikusita. Baina Jesus ez jaken guztiz edegiten, danak ezagutzen zitualako; ez eukan Harek gizonaren barri inok emon beharrik, gizon bakoitzaren barruan zer dagoan baekialako.

GOGOETA:

a) Aitaren Erreinua, etxea, izena...guzti honek Jesus irakiten ipinten eban, behar ez dan moduan erabilten ikusten ebazanean: "Zigor bat lokarriz egin, eta jauretxetik jaurti egin ebazan danak: "Kendu horrek hortik! Ez biurtu merkatu-etxe nire Aitaren etxea". Gure parroki­ bizitzak ba ete dauka horren antzik? Zer da gehiago: merkatu-etxe ala Jainko-etxe? Azoka baten zelan jokatxen da? Eta gure arteko Jainko-etxe baten? Zer egin eta zer kendu Aitaren Etxea merkatu-etxe  izan ez daiten? (Isildu eta konpartidu)

b) Ebanjelio-txatal hau beste leku askotara zabaldu leiteke: familiara, gure talde honetara, geu bakotxaren bizitzara. Garizumaldia egoki jaku gure "etxeok" Aitaren Etxe bihurtzeko. Hirutariko Jainko-etxe bakotxean zer egin neike Jainko-etxe izan daiten: Famlian, BizianGorako taldean eta ni neugan, bakotxagan? 

d) Dana dala, Jaungoikogaz zintzoro jokatu behar dogu; ezin deutsogu iruzur egin, batekoz-besteko ziririk sartu. Geuk baino ere hobeto ezagutzen eta maitatzen gaitu; horregaitik zer egin argi eta garbi dinosku bakotxari, horretarako laguntza eskeiniz: “Baina Jesus ez jaken guztiz edegiten, danak ezagutzen zitualako; ez eukan Harek gizonaren barri inok emon beharrik, gizon bakotxaren barruan zer dagoan baekialako” Gaur bertan entzun deiogun geugan dogun Jesus maite errukitsuari, osatu gura gaitu eta. Gatx egiten al da benetan Jesusi entutzea? Zer behar da horretarako? 

OTOITZA: Jesus Kurutzekoa! Zure zanetako odolak brisbris egiten deusku bihotzeko begietan. Zu bai zareala Aitaren Etxe bedeinkatua. Zugan aurkitu nahi dogu Aita. Prest gagoz, Jauna, egin behar dana egiteko. Lagun eiguzu, arren.


GARIZUMAKO II. DOMEKEA  B

SARRERA

a) Bizitzea bera da gizon bakotxa norainokoa dan agertzeko bidea eta aukerea. Batzuetan pozez goraka; bestetan, eta sarriago beharbada, atsekabez eta burumakur. Hortxe, bizitzako lexibak garbitzen gaitu ustelkeri guztietatik. Baina horretarako norberak agertu eta autortu behar zikinkeriak, zetatik garbitu gura dauan. Norberak gura barik,  ez dago derrigorrezko garbiketarik. Hau da gaurko akats bat: pekaturik ez; inoren bizitzan inoiz baino gehiago ikusten dogu, baina, gurean... Jesus Maisuaren aurrean jarri gaitezan, ia Bere eritxi eta jarreratik gero eta hurrago ala urrunago gagozan.

b) Fedeak ba ete dauka lexibaldi honetan zerikusirik? Zintzoak behintzat bizitzaren joan-etorriaren barrutik joten dau Jaungoikoagana; bai goraldietan eta bai beheraldietan. Jaunak gure bizitzan aztertzen gaitu; bizitza azaleko eta okerreko frutuak ez jakoz atsegin. Geuri ere ez deuskue onik egiten, ez gaitue gero eta helduago egiten. Garizumea heldutasunerantz gogo beroz doazenen aukerea da; hor agertzen dau bakotxak norainokoa dan Jaunagazko zintzotasuna.

. Zu zara Nazareteko Jesus, guganako Aitaren errukia:

Aitak zure maitasunaren bitartez 

isuri dau bere bihotza lurrera, gure artera,

eta bere neurribako samurtasunez
gure pekatuak garbitu gura deuskuz.

. Pekatu egin dogu
 zure neurribako maitasunaren aurrean,
Aitaren samurtasunaren aurka.
Hau egoera mingarria, lotsagarria,
zure hainbesteko maitasunari
hoztasunez  erantzunaz.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK:  Mk. 9, 2 – 10 

 Aldi haretan, hartu zituen Jesusek Beragaz Pedro, Santiago eta Jon , eta mendi goi batera igon eban hareekaz bakarrik; eta hiruren aurrean antz-aldatu egin zan. Haren jantziak diztiratsu, zuri-zuri bihurtu ziran, inongo zuritzailek zuritu ezin daikezanez. Eta Elias eta Moises agertu jakezan, Jesusegaz berbetan.  

 Pedrok berba egin eban orduan, eta esan eutson Jesusi: “Maisu, bai ederto gagozala hemen! Hiru txabola egin daiguzan: bata, Zeuretzat, bestea Moisesentzat, eta bestea Eliasentzat”. Ez ekian zer esaten eban ere; zeharo bildurrak hartuta egozan-eta.

         Orduan, hodei bat sortu zan eta estaldu egin zituan, eta hodeitik ahots bat entzun zan: “Hauxe da nire Semea, nire Maitea. Entzun egiozue”. Eta halako baten, euren ingurura begiratu, eta ez eben Jesus baino ikusi eurakaz.
         Menditik behera jaisterakoan, ikusi ebenaren barri inori ez emoteko agindu eutsen Jesusek, arik-eta Gizonaren Semea hilen artetik biztu arte. Agindu hori gorde eben, eta alkarri itanduten eutsoen zer izan ete eitekean hilen artetik biztute hori.

GOGOETA

a) Jesusen Ebanjelioan zigorra eta amenazua baino gehiago, eztegua, maitasuna, poza, bizi barria ipinten jakuz aurrean. Tabor mendiko eztialdia bai esperientzi gozoa! "Maixu, bai ederto gagozala hemen"! Gure bizitzara begira jarrita, gehinetan tristurea, zoritxarra ikusten eta kontatzen doguz. Hori geratzen jaku gogoan. Baina, izan, kristinauok esperientzi gozorik ere izaten dogu: pertsona lez, eta kristinau fededun lez. Izan dozu inoiz antzeko gozoaldi sakon beterik zure kristinau bizitzan? Nun? Zelan? 


b) Garizumako ekintza guztiak honetarakoxe datoz: Jainkoagana hurreratu eta Pazko aldian Jesus beragaz bere antzeko berbakaz gozatzea: "Hauxe da nire semea, nire Maitea!” Honen barri daukenak dinoenez, mundu osoa ere ez da ezer holango unetxo bateko poz-betekadearen ondoan. Holangorik ez da dendetan saltzen. Kristinau bizitzak beharrezko ditu holango gozoaldi batzuk; hagaitik da pertsona pozgarria, itxaropentsua. Hori barik, kristinau tristeak izan behar, iheskorrak, lotsatiak.  Zer egin geinke, holango ezti-tantaxo bat txastatzeko? Ez dozu ezagutzen Tabor mendi antzekorik zure bizitzan? 

d) San Pedro eta lagunak prest egozan bertan txabolaginen hasteko, euren buruagaz ahaztuta. Baina Jesusek ez dau gura txabolarik, geltokirik, abiadan doa Aitak erakusten deutson bidean aurrera. “Ikusi dozuenaren barri ez emon inori, arik-eta Gizonaren Semea hilen artetik biztu arte”. Esan ez, baina beste guztiak igarri bai egingo eutseen hiru ikasle ikusleei. Jesusek, pozik sakonenaren barruan ere, gogoan dauka bere azkena, Kalbarioa, hara arteko bide latza. Gozoaldiak ez dira bertan gelditzeko, biderako indar-iturri baino. Bizian Gorako bidean izaten doguz horren antzeko gozoaldiak Jesusen ondoan. Bagoaz barruratzen pozezko esperientzi horreek, gero beste arpegi bategaz agertzeko? Kontau egizuz holango batzuk, alkar gogoberotzeko. 

OTOITZA: Gure zeruko Aita! Egin ahalak egin dituzu guri deuskuzun maitasuna agertzeko. Batez ere, zure Seme Jesusen bitartez. Beragan entzuten dogu geuretzat esanda lez, zure Aita-bihotza­ren agerpen hau: "Hauxe da nire semea, alabea, nire maitea". Zer egin guk, Aita, zuri maitasunez erantzuteko? Argitu eiguzuz, arren, gure bihotzeko begiak, zure maitasun-dohai eta eskeintza honeek gogoan erabiliz, zeure seme-alaba izateaz poztu eta bizi barriz bete gaitezan.


GARIZUMAKO I. DOMEKEA  B

SARRERA:

1.GARIZUMA... Guk nagusiok gogoan doguz lehenagoko garizumeak ekarzan ondorenak, eginbeharrak: Bijiliak, barauak, eleizkizun luzeak, kurutzbideak, sakramentuak, mixinoak.. Eta dantzak, erromeriak eta antzeko zerak uxa. Gaur egun zer da Garizumea? Geuk zelango Garizumea nahi dogu eta zertarako? Bizian Gorako kideok behintzat Garizumea gaurko giroan bizi behar dogu, Jesusi hurragotik jarraituz.

2. Gizakia mugikorra, aldakorra da; zintzoa izatekotan, sarri sortzen jaku bideak zuzendu eta gogoa bixkortu beharra. Modu batera edo bestera, baina Garizumaldi bat beharrezkoa dogu gaur ere. Berez eta errez joten dogu nasaikerira, Jesusen bideak alde batera itziaz, kristaubide garbitik alboratuz. Kotxeak ere noizean behin ITVra eroan behar izaten dira. Eta guk geure burua ez? Ala zuzendu beharreko zerbait agertuko ete jakun bildur?

Jauna, ni onik atera.
Jauna, zatoz laster ni laguntzera.
Askatu naizu sufrimentutik, bildurretatik, hondamenditik,
apurka hondatzen doan bizikeratik,
eta heriotz-zulo ilunetik.

. Ondasun hutsa zaran Aita, zatoz!
Salbau nagizu neure eta besteen txarkeritik.
Ene Jainko, zatoz!
Emoidazu zure indarra.
Erakutsi egidazu sufritzen,
eta neure zoritxarrei aurre egiten.

EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK: Mk1, 12 - 15

Aldi haretan, Espirituak basamortura eroan eban Jesus. Berrogei egunez  egon zan basamortuan, eta Satanasek tentaldian ipini eban; basa-piztien artean egoan, eta aingeruak ebazan serbitzari.
      Joan preso sartu ebanean, Jesus Galileara joan zan, Jaungoikoaren barri ona iragartera; eta hauxe esaten eban: “ Ordua bete da, hurrean da Jaungoikaren erreinua. Bihotz-barritu zaiteze eta sinistu barri ona”

A) Barau eta bijilia egitea beti dago ondo; baina zergaitik edo zertarako egin? Espiritu Santuak eroan behar gaitu sakoneko bizitzara: "Espiritu Santuak basamortura eroan eban Jesus". Basamortua: bakarrean eta isilean geu Jaungoikoaren aurrez-aurre jartzeko. Eta honek leku, ordu eta giro bereziak eskatzen deuskuz: Zer izango litzateke gaur guretzat basamortura Jesusegaz joatea? (Isildu eta konpartidu) Garizumaldian leku, giro, jardunaldi bereziak behar doguz “bihotz-barritzeko”. Tentaldiak izateraino jokatu behar dogu. Zelango tentaldiak izaten doguz Garizumaldian Jesusi jarraitzeko orduan? 

B) Zenbat garizuma joan jakuzan bizitzan! Zelango esperientzia daukagu? Eta aurten zer? Gerotik gerora luzatzen joan? Gogora gaurko Jesusen larrialdiko deia: "Jesus hauxe esaten hasi zan: "Ordua bete da, hurrean da Jaungoikoaren Erreinua. Bihozbarritu zaiteze eta sinistu Barri Ona". "Ordua bete da". Zer dinosku honek? Ze ordu esan gura deusku? Nundik jatorku dei hori? 

D) Ez da dei hutsa; deiari erantzuten deutsonarentzat itzelezko ondorena: “Hurrean da Jaungoikoaren Erreinua? Aitaren esanera jarten bagara, zorionekoak izango gareala. Hori da Aitaren Erreinua: Jesusen antzera, bere bihotz beteko seme-alaba izatea; geure artean sekulako bake eta bizipoza txastatzea. Eta  zoriontasun hau ezin da eskuratu, Espiritu Santuaren eraginez eta geure ahaleginez baino. Benetan jokatzen dauanak jasoko dau saria. Hori bakarrik pozez beteko da Pazkuetan, Jesus Berbiztuagaz batera: harako bidean Berari jarraitzen deutsona. Fiatzen al gara Jaunaren eskeintza honegaz?  Zenbat jokatzeko gagoz prest?

OTOITZA: Kurutzean gugaitik hilteraino heldu zinan Jesus maitea! Jaso dogu zure dei-konbitea: "Zatoze Neugaz batera, pekaturako hil eta Aitaren bizi barriz betetzera". Eskerrak Jesus, konbite haugaitik! Aurtengo Garizumea benetan hartu gura dot. Bai, niretzat ere "ordua bete da". Nahiko denpora emon dot erdizka zure atzetik. Lagun egidazu, katigu guztietatik askatu eta pozik jarraitu dagitzudan. Oraingoan nahi dot, Jesus Jauna!


URTEAN ZEHARREKO VI. DOMEKEA  "B" 


1.     Nor ez da bere buruaren defendatzaile ona? Inork ez dau nahi txarto erabilia izaterik, ez hitzez eta ez egitez. Danok nahi dogu ontzat emonak izatea. Baina nor da ona? Jesusek erantzun ebanez, “Jaungoikoa da bakarrik ona”. Ona eta txarra norbere interesen arabera aztertzen eta erabilten doguz. Nazareteko Maisuaren eritxiz, maitasuna da lege guztiak neurtzen dituana. Bestelako legeak, maitasuna alde batera itzita, azalhuskeria dira, itxurak egiteko erabilten diran legeak.

2.     Arpegiko eta soineko itxura ona zaintzeko, tamainu guztietako ispiluak izan ohi dira. Eta barruko egoerea zaintzeko ba al dago ispilurik? Bai bat: Inguruan nagusi dan “txandako modea”. Ontzat eta txartzat, garbitzat eta zikintzat hartu ohi da, txandako modak hatakotzat hartzen dauana. Hamaika barru huts eta ustel badago baztarretan! Eta, jakina, ontzi hutsak zarata haundia atera ohi dau; beteari laster antz emoten jako: zarata gitxi eta zer eskeini asko. Jesus ez zan etorri legea apurtzera, baina bai legeari maitasunez eta errukiz betetasuna emotera. Azken baten, gizakiaren barrua Jainkoak bakarrik ikusten dau, Berak bakarrik garbitu eta bizibarriztu  daike.

. Bai, pekatari sentitzen gara, Aita,
 zure bidetik aldendu dan herriaren barruan nahastauta, kutsatuta.
Zu hilda ete zagozan askoren orroak entzuten dira,
Zu ukatutzen zaituenen harrokeriz lotsatuta gagoz.
Noraezean gabiltz, sarritan lurjota,
Zugandik urrun egoteaz hotzak hilda,
zure arpegiaren irudiaz ahaztuta.

. Zu, Aita-Ama errukitsu izanik, maitasunez hartzen dozuz
aldendutako seme-alabak zure beso artera datozanean.
Zu zara gure Jainkoa, betikoa eta bizia,
beti maitasunez aurrez-aurre zaituguna,
Zeugana noiz bihurtuko zain zagozana

. Zu, Aita, atzo, gaur eta beti,
gure artean zagoz zure ahalmen eta erruki guztiaz,
Zugan jarten dogu gure maitasun osoa,
Zugan gure gaurko samintasun guztia,
Zugan gure etorkizuna, Jaun errukitsu,
Zu gure itxaropen sendoa, bestelako itxaropen guztien aurka.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK: Mk  1, 40-45

  Aldi haretan, legenardun bat etorri jakon Jesusi, eta, belauniko, esan eutson: “Nahi badozu, garbitu naikezu” Jesusek, errukiturik, eskua ezarri eutson eta ikutu egin eban, esanez: “Nahi dot, garbi gelditu zaitez”. Orduantxe bertan itzi eban lepreak, eta garbi gelditu zan.
Jesusek bialdu eban,zorrotz esanez: “Begira, ez inori ezer esan gero! Baina zoaz, agertu abadeagana, eta eskeini egizu zure garbikuntzagaitik Moisesek agindu ebana, agiri bat izan dagien”.
Ha, ostera, urten ebaneko, jazotakoa oihuka iragarten hasi zan ta zabaltzen; eta harrezkero Jesus ezin eitekean agirian sartu herrietan; inguruetan gelditzen zan, leku baztertuetan. Eta, halan ere, leku guztietatik etorten jakozan.

a)  Testamentu Barriko legenardunak -eta pekatariak- beste harrera bat dauke Jaungoikoaren aldetik. Legearen aurrean legenardunak “zikinak” ziran, eurak ikutuz bakarrik norbera ere zikindu egiten zan. Mendi-baztarretan egozan moltzoka. Jesus bestelakoa zan; ondo ekien legenardun errukarriak; hagaitik joten dabe Beragana: “Nahi badozu, garbitu naikezu” Jesusen eskuetan izten dau dana, erruki  hutsa dala badaki-eta. Gu geu zek kezkatzen gaitu gehiago: egin dogun pekatuak, ala Jaunak eskeintzen deuskun parkamenak? Lepradunaren eskaria egin ahal dogu guk ere? Pekatari sentitzen al gara? (Isildu eta konpartidu)

b) Jaungoikoa zelangoa ete da? Sarri astinduten gaitu kezka honek. Bide bat dakagu hau jakiteko: Jesus bere Semea horretarako etorri zan, Aitaren barri emotera. Eta Jesusengan gehien harrituten gaituana horixe da: bere neurri bako erruikia, parkamena. Hagaitik Jaungoiko Aita-Ama Jesusengan gure artera jatsi da, hurreratu egin jaku, gure pekatuz zinkindu egin da, geugaitik “pekatu bihurtu zan”, gureak bere gain hartu eta, bizia emonez, kitutu ditu guztiak. Gogoan hartu gaurko miraria egitean zenbat zehaztasun: “Jesusek, errukiturik, eskua ezarri eutson, eta ikutu egin eban” Entzun belarriz eta bihotzez, errukiz begiratu, beragana maitasunez hurreratu, eskuz ikutu, zikindu eta kutsatzeko bildur barik. Bizian Gorak ezagutzera emon deusku Jesusen errukia, bihotz zabaltasuna? Berak gugaz hori egin badau, zer guk besteakaz? Zetan ikusten dozu zeugan aldatu beharra? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesusen bihotzeko atea beti dago zabalik; Jaungoikoaren errukia eskeintzera etorri ere egin zan-eta. Legenardunaren eskarira, bihotza samurtu jakon. Legearen aginduak barik, gizonaren egoereak emoten deutso ardurea: “Nahi dot, garbi gelditu zaitez” Jesus beti errukarri eta baztartuen ondoan eta euren alde. Jesusen jarrera hau ikusita, zer sentitzen dozu? Bizian Gorak erakusten deutzu gaixoen eta pekatarien ondora hurreratzen? Lehen baino errukiorrago zara holangoen aurrean? Jesusek zugaz egin dauana zeuk besteakaz egiteko prest? Holan jokatuta txartzat hartzen bazaitue ere bai? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Amarik samurrena lez, geuganaino jatsi zaran Jesus Jauna! Zu zara gure osagile eta salbagile bakarra. Geugaz bat egitearren, zeure burua zikindu dozu geure gatxez, pekatuz. Zenbaiteraino maite gaituzun! Zeure bizi barriz jantzi gaituzu. Eskerrik asko, Jauna! Zu zara gure itxaropen-ate bakarra. Eskerronez, Zuk nigaz egon dozuna, nik beste batzuekaz egin gura dot. Bete nagizu zure errukiz; izan naitela zure errukiaren ispilu eta zabaltzaile.


URTEAN ZEHARREKO V. DOMEKEA B

Urte barri nahiz zaharra, ze alde dago bien artean? Halan ere, zintzoak beti aurkitzen ditu errazoiak, honetan edo haretan aurrera, hobera egiteko. Urteetan aurrerago, eta gizatasunean eginago. Ondasun-bidean errez eta sarri egiten dogu planto: nahiko ona naz, ni baino txarragorik badago..., hori nok egin badago, nik ez daukat horretan zetan sartu... Beste gauza danetan hobera joten dogu, on izatean laster joten dogu baztarra. Eta gizatasun-neurria hor dago nunbait. Izatean, jakitean edo eukitean, Jesus dogu guk kristauok eredu; badogu nahiko zeregin Haren maila harrapatzeko!

Gizonaren bizitzeak gorabehera asko ditu; hotz-bero asko igaro behar makatzak helduteko. Atseginak ala atsekabeak, zerk egiten deutso mesede gehiago? Eguzkiak badau bere partea, baina baita haize, izotz, euri eta edurrak ere. Gizakiari ere beharrezko jakoz onaldiak; baina baita izerdi, ezin-ezak, porrotak etabar. Bizitzako jokoan ere, bestelakoetan lez, izerdiz ondo bustita irabazten da txapela. Ez ala? 

. Zure arpegi bila nabiltzu, Jauna,
ez egidazu gorde zure arpegia.
Ez nagizu bertan behera itzi,
Zeu zara nire Salbatzaile-eta.
Emoidazu, arren, ziurtasun hau:
Ni aita-amak zapuztuko banindue ere,
Zu beti izango zaitudala gure ondoan.

. Jauna, erakutsi egidazu zure bidea,
eroan nagizu bide zelaitik.
Beti lagun izango zaitugula uste dot.
Nik nahi dodana hauxe da.
Nire bizitzan zure Bizitzaz gozatzea.

. Zugan itxaroten dot, Jesus Jauna:
Emoidazula bihotz adoretsua eta ausarta,
zure deia entzun eta Zuri jarraitzeko.
Zu zara, ba, nire biderako argi,
eta oso-osoan fiatzen nazan Salbatzailea.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK: Mk 1, 29-39
Aldi haretan, Jesus, sinagogatik urtenda, Simon eta Andresen etxera joan zan, Santiago eta Joanegaz. Simonen amaginarrebea ohean egoan kalentureagaz; eta berehala haretaz berba egin eutsoen. Ondora joan jakon Jesus, eskutik oratu eta jagierazo egin eban; eta kalenturea joan jakon eta zerbitzen hasi jaken.
Arratsaldean, eguzkia sartu zanean, gaixo eta deabrudun guztiak ekarten eutsoezan, eta herri guztia ate-aurrean batu zan. Harek asko osatu  ebazan era guztietako gatxetatik, eta deabru asko uxatu eban. Eta deabruei ez eutsen izten berba egiten, Bera nor zan baekielako.
Goizean goizetik, oraindino ilun egoala, jagi zan, eta handik urtenda, leku baztertu batera joan zan, eta han otoitzean hasi. Simonek eta Simonegaz egozanak Haren bila urten eben; eta aurkitu ebenean, esan eutsoen: “Danak zeure bila dabiltzuz”. Eta harek: “Goazen hemendik inguruko herrietara, han ere berba egin dagidan, horretarakoxe etorri naz-eta. Eta holan Galilea guztian zehar ebilen, sinagogetan berba egiten eta deabruak uxatzen.
=================================================================
a)  Kristau sinismena eragilea da, osagarria. Gizakia osatu eta osotu egiten dau. Ez da lege-txorta bat betetzea; legeak lagunduta, gizatasun betera eragiten deuskun goi-indarra jaku: "Ondora joan jakon Jesus, eskutik oratu eta jagierazo egin eban; eta kalenturea joan jakon eta serbitzen asi jaken". Gaixorik egoanaren barri emon eutsoen Jesusi. Gero gerokoak, baina bitartekoak beharrezko dira. Esan ez baleutsoe ez zan osatzerik izango. Mirarian besteak ere izan eben partea. Zenbat holango egin gura dauan Jesusek, baina bitartekoak behar mirariak egiteko. Gutariko edozein izan daiteke hori. Nun? Zelan? (Isildu eta konpartidu)

b) Jesus sartzen zan taldean espiritu txarrak ez eukan zereginik; guztiak askatu egiten ziran; Jesus askatzailea da: "Harek asko osatu ebazan era guztietako gatxetatik, eta deabru asko uxatu eban". Deabruak... gizakiari kalte egiten deutsen espirituak. Espirituz gaixorik dagon batek baditu bere ezaugarriak. Horreek ere Jesusek osatu gura ditu, ez bakarrik gorputzez gaixorik dagozanak. Eta holangoak beti dagoz gure artean. Baina sinismenez jokatu behar, bai geure gatxetik atera gaizan eta bai urkoa osatu dagian. Inoiz konturatu al zara, Jesusen izenean Beragaz batera, zeu ere osagile, mirarigile izan zaitekezala? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesusi ardura deutsona pertsonearen osasuna da, bai gorputzez eta bai espirituz. Ebilen lekuan ebilela, Beragan Jaungoikoaren indarra ebilen. Ez da harritzekoak jentez inguraturik ibiltea: “Danak zure bila dabiltz”. Sarri botaten deuskue arpegira: “Zuek kristinauok beti zabiltze zeuon errezu eta eleizkizunetan; ez deutsue asko ardura herriko arazoak. Hori ere ez da dana egia, baina bai errez joten dogula konpromisu bako gauzetara! Eleizara jente gitxi datorrela? Kontua ez da zelan eleizak barriro ere bete; eleizara goazenok zelan ebanjelioz eta Espiritu indarrez bete. Orduan dabilen baino gehiago ibiliko litzateke gure bila, gugandik bakea, osasuna eta bizipoza itxarongo leukee-eta. Guk Bizian Gorako lagunok nun eta zelan agertu geinke hori? (Isildu eta konpartidu

OTOITZA: Jaun errukitsua! Badakizu zein makalak garean; baita gero eta hobeak izan gura doguna ere. Baina ezin Zu barik. Askatu gaizuz, Jesus Maixua, pozago eta zintzoago jarraitu ahal dagitzugun, bai otoitzera eta bai gaixoak osatzera, zure testigantza emotera. Bete gaizuz geu zure Espirituz, geugan bere eragina esperimentatu ondoren gero inguruan Zugandiko indarra erakutsi daigun adorez eta maitasunez.


URTEAN ZEHARREKO IV. DOMEKEA  B
1.  Gizona beti konpontzen da hobeto urruneko Jaungoikoagaz, hur-hurrekoagaz baino. "Urrunekoa ondo dago urrunean, itzi daiskula guri bakean geure gauzetan; behar dogunean, geuk deituko deutsagu eta lagundu daiskula". Geu Jaungoikoaren zerbitzari  barik, Jaungoikoa gure zerbitzari. Hori ez da benetako Jesusen Jaungoikoa; bakotxak geure neurrira eta gustura asmatzen doguna baino. Belenen agertu jakun Jesusek Jaungoikoa haragiz jantzi dau, geutar bihurtu dau.

2. Jaungoikoa Bera jatsi jaku goitik behera, gu gora jasotearren; Bera txiki egin zan, gu haundi egitearren. Hori da Testamentu Barriko Jaungoikoa. Sarri dogu aztertu beharra, ea gure Jaungoikoa Testamentu Zaharrekoa ala Barrikoa ete dan. Kontua ez da Jaungoikoari esparru berezi batzuk ipintea, gero biziztan geuk geure erara gauzak konponduz. Jesus izan zan Aita Jaungoikoa tenplutik plazara atera ebana. Izan ere, aitak seme-alabak bizi diran lekuan bizi gura dau. Sasijainkotxoak uxa gure artetik, eta betor Aita-Ama dan Jaungoiko bizi eta maitagarria.

Txastau egizue eta ikusi zein ona dan Jauna!
Bai dohatsu Harengana ihes doana!
Nok asmatu daike poztasunik Zugandik aparte?
Edo-eta zeinek usmatu alaitasunik,
Zuk maite dozuzan seme-alaben arpegian
distiratzen dozun hainakorik?.

. Zu zara argi eta egun, Aita,
egunsentiaren sortzailea, Zugan bizitzea,
argitan bizitzea da, zerua zapaltzea.
Zu geugan eukitea, zoriontasun danak batera eukitea.
Zu umetxoen irribarre gozoa zara.
Zugan eguzki-printza distiratsu gehiago dira,
zoriontsu dan ama baten bihotzean baino.

. Zugandik sortu dira egiazko maitasuna,
poztasun eta ondasun guztiak.
Zuk jasoten dozuz gure bihotzetan maitasun eta poztasun olatuak.
Zelan ukatu ahal deuskuzu zure edertasun ataltxo bat ere,
Zugana begiak jasoten deutsuguzanoi?.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MARKOSEN LIBURUTIK: Mk 1, 21-28 

Heldu zan Jesus Kafarnaun-era, eta hurrengo zapatuan sinagogan sartu eta irakasten hasi zan. Harriturik eukazan danak, bere irakatsiekin, agintedun lez irakasten ebalako, eta ez idazlariak lez,.
Sinagoga haretan baegoan, hain zuzen ere, deabruak hartuta eukan gizon bat, eta deadarka esan eban: “Jesus Nazaretarra, zer dogu ikustekorik Zugaz? Gu galtzeko etorri al zara?. Badakit nor zarean: Jaungoikoaren Santua”
Jesusek zorrotz agindu eutson: “Zagoz isilik, eta urten egizu gizon horregandik” Eta gizona astinduz  orroaka urten eban deabru lohiak.
Danak harrituta gelditu ziran, eta honan inotsen alkarri, itaunka: “Zer dogu hau? Hau bai dala irakatsi barria eta aginpide haundiz emona! Deabru lohiei ere aginduten deutse, eta horreek obeditu egiten deutsoe!” Eta laster zabaldu zan Haren izena baztar guztietara, Galilea osoan.

a)  Jesus Salbatzailea dala sinisten dogu; baina salbazino hori sarritan heriotz-osterako izten dogu. Halan ere, Jesusek gizakia bere bizitzaren barruan salbau gura dau, bere barruko eten­-urratuak osatuz. “Salbau”, hau da, Aitaren eskutik uten eban mailara barriro eroan, joaten lagundu. Horretarako barruko katigu eta korapiloak askatzen lagundu gura deusku, benetan askeak izan gaitezan, egin behar doguna egiteko heinean sendoak  "Zagoz isilik eta urten egizu gizon horregandik". Eta horra gizona aske eta zoriontsu. “Deabruak hartuta”, hau da, norbera baino indartsuagoa dan espiritu  gaiztoa gizakiagaz jabetuta. Jabetasun hori Jesusek hartu gura dau gugan. Baina geuk ateak edegi behar deutsoguz Gure artean sentitzen al dogu Jesus gu salbatzen? (Isildu ta konpartidu)

b)  Pertsoneak berak ere gura izan behar dau osatzea, askatzea; berak ez dakiala, edo bere gogoz kontra ez dago salbatzerik, askatzerik. Jesusen Espiritu Santuak badau indarra beste espiritu gaiztoak gugandik botatzeko; eta mirari hau gure artean ere ikusten da, nahizta gitxitan izan. “Gu galtze­ko etorri zara ala? Badakit nor zarean: Jaungoikoaren Santua". Ez zan gizon gixajoa bera, beragan egoan espiritu gaiztoa baino berba egiten ebana. Hau da burrukea Jesus ta espiritu gaiztoaren artean, gizona nok irabaziko! Nun eta zetan ikusten dozu burruka hori gaur egun?  Bai alde ederra Espiritu Santuak eragindako gizakia izan edo espiritu gaiztoak erabiliak izan! Zetan? (Isildu eta konpartidu)

d)  Bazan gizon bat, mozkorrez hondatua, beragaz batera etxe eta auzo hondatzen ebazana. Behin lagun batek lagunduta, kristau batzar batzuetara joan zan. Eta handik aurrera igarri-igarrian aldatu zan. Ha zelango bakea beragan, etxean eta auzoan! Lagunak adarra joten eutsoen. Baina bere erantzuna argia zan: “Nik ez dakit esateko moduan nor dan Jesus hori, ez beste erretolikarik. Hauxe dakit bakarrik: Lehen mozkorra nintzala, neure buruaz batera inguruak ere hondatzen nebazala. Orain zoriontsu naz”. Ni, zu, bestea... izango dozu holango aldaketa baten barri. Lehen hau nintzan..., eta gaur  hau naz. (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Hemen gaukazuz, Jesus Jauna, Zeuk irabazitako anai-arrebok! Zeu zoaz burruka  irabazten gu bakotxagan. Eskerrik asko, Jauna! Geu konturatu barik, espiritu gaiztoak katigatzen gaituanean, agindu Zeuk gogor: "Urten egizu horregandik". Zeuk agindu beti gugan.


 URTEAN ZEHARREKO III. DOMEKEA  B

SARRERA
ABESTIA

a)  Badira bizitzan gitxien uste dogun orduan eta moduan, "Jaunaren deiak". Jakina, ez da beti erreza deiak bereizten eta gitxiago norberetzat hartu eta jarraitzen. Eta jokatu, holakoxe orduetan joka­tzen da bizitza. Aukera bardinetan zein bide dezbardinak hartzen doguzan gizakiok! Batzuentzat Jaunaren deia eta dohaia da,beste askorentzat inuxentekeriak. Jaunaren deia alde askotatik heltzen da gugana, ta modu askotako soinua ateraten dau. Gutariko bakotxak dogu horren esperientzia.

b) Bizitzako bidea ez leuke izan behar, haizeak norantza harantza doan orbelarena. Horregaitik, bide egoki eta pertsonalak hartu eta zuzen aurrera eroateko, norberak kontuak ondo eta zehatz atera behar ditu; errazoi eta eragin  guztiak aztertu eta neurtu ondoren, aukerak egin ta gogoberoz jokatu. Hori urrunera helduteko jokabidea,bai lurreko gauzetan eta bai Jesusen jarraipenean. Santua ez da kolpe baten lortuten dan makatza, topera jokatuta,Jainkoa lagun,lortuten dan bizikera zuzen zoriontsua baino. Urte bat amaitu eta barri bat hasten... Honezkero nun egongo ete ginan bizitzako akderakondo egin izan bagenduz! BainaJaunak aukera barri bat eskeintzen deusku; onuragarria izan dedila.

. Ene Jainko, nik benetan
txastatu eta ikusi dot zein ona izan zaran nigaz.
Ni zoriontsu naz, Zu nire bizitzaren ardatz
aukeratu zaitudalako.
Zure aurrean, Jauna, bildur santuz eta begirunez naukazu;
ondo dakit Zu ondoan zaitudala ez jatala ezertxo ere faltako.
Zugandik urrun dabiltzanak esku hutsik
eta ezebezean gelditzen dira;
Zure bila gabiltzanok, Jauna, asebete gaituzu.

. Ni zuganuntz noakizu,Jauna,
eta nire belarriak adi dagoz zure berbetara.
Zure ondoan ikasi nahi dot zure maitasuna eta jakituria,
Zure aginduen arabera bizi gura dot.

. Ene Jainko,biziaren Jainko, nik bizitza maite dot;
ene Jainko,nire bihotzak zure presentziaz gozatzen bizi gura dau.
Zu, Jauna,haundia zara, zoragarria,
ez da Zu langorik inor;
Zuk entzuten dozuz gure deadarrak
eta samurtasunez entzuten dozuz,
gure estularriak zure gain hartzen dozuz.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK: Jn 1, 35-42

Aldi haretan, han egoan Joan, bere ikasleetako bigaz. Eta Jesus han ebilala ikusirik, honan esan eutsen: “Horra hor Jaungoikoaren Bildotsa” Ikasle biak, hori entzunik, Jesusi jarraitu eutsoen. Bihurtu zan Jesus hareekana, eta, jarraitu egiten eutsoela ikusirik, esan eutsen: “Zeren bila zabilze?” Eta hareek erantzun: “Rabbi –hau da, Maisu- non bizi zara?” Jesusek erantzun: “Etorri eta ikusiko dozue” Etorri ziran, beraz, eta ikusi eben non bizi zan; eta egun haretan Beragaz gelditu ziran. Arratsaldeko laurak inguru ziran.
Joani entzunda, Jesusi jarraitu eutsoen bi hareetako bata Andres zan, Simon Pedroren anaia.
Honek, Simon, bere anaia aurkitu eban lehenengo, eta esan eutson: 
“Mesias aurkitu dogu, -hau da, Kristo-. Eta Jesusegana eroan eban. 
Jesusek, begituz, esan eutson: “Simon zara zu, Joanen semea. 
Kefas izango da zure izena –hau da, Harria”.
==============================================================
 GOGOETA
a)  Biblia osoa Jaungoikoaren deiez beterik dago: Abraan, Moises, profetak, Maria, Apostoluak­... Jaungoikoak egiten dau aukerea, eta fededun zintzoa deitua sentitzen da: "Zeren bila zabiltze?" - Rabbi, Maixu, non bizi zara?" - "Etorri eta ikusiko dozue". Ha bai gau zoragarria Jesusegaz mendian! Gaur zuri eta niri Jesusek itaun bardina egiten deusku: Zeren bila zabiltz? Gaur geure txanda da, zurea eta nirea. Bakotxari bere orduan eta bere erara egiten deutso dei. Zer penagarria ez ezagutzea Jaunaren deiaren ordua; ez deutsogu emoten garrantzirik. Zenbat aukera galdu doguzan, behar bada! Gaur dogu beste aukera bat. Zelan heldu jatzu Jaunaren deia Bizian Goran sartzeko? (Isildu eta konpartidu)

b  Jesus hur-hurretik ezagutu dabenak ez dabe hain errez itziko, ukatuko. Jakina, horretarako Beragazko esperientzi pertsonala behar da, lehenengo ikasleak lez. Berba hutsezko erantzunaren bila joan ziran, eta Jesusek bihotzetik erantzuten deutse: “Etorri ziran eta ikusi eben nun bizi zan; eta egun haretan Beragaz gelditu ziran”. Barriro bizitzara bihurtu ziran, baina markauta egozan bihotz-hondoan. Bide barri bat, aukera barri bat Jesusen ondoan. Laster joko dabe barriro ere Beragana. Zer uste dozu: Kristinau gehienoi ez jaku falta Jesusegaz esperientzi pertsonal hori? Bizian Gora askorentzat izan da Jesus ondo-ondotik ezagutu, maitatu eta jarraitzeko aukera ona. Eta zuretzat? (Isildu eta konpartidu)

d)  Esperientzia hartu dauanak ezin dau disimulatu; ezin da isildu; haren barri emon behar dau. Hori egin eben lehenengo ikasle bi hareek: beste batzuei ezarri deutse euren esperientzia pozgarria: "Mesias aurkitu dogu... eta Jesusengana eroan eban". Apostolu bakotxak anai bana ekarri eutsoen Jesusi: Simon Pedro eta Santiago. Zuri noren bitartez heldu jatzu Jesusenganako deia? Eta zeuk zenbateri deitu deutsezu? Deia jarraitzeko da eta beste batzuei zabaltzeko. (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Eten barik eta maitasunez Zeugana deika eta deika zaitugun Aita Ona! Gaur barriro ere deitu deuskuzu. Eskerrik asko! Emoiguzu zure deiak entzun-ahala, erantzuteko grazia; eta beste batzuengana ere zure deia luzatzeko adorea emoiguzu. Alkartu eta berotu gaizuz deituak garan guztiok, zure maitasunaren testigu sinisgarri izan gaitezan.





GARIZUMAKO  I  DOMEKEA   “A”


SARRERA: 
1.  Garizuma: Guri nagusioi asko esaten deusku berba honek: Zenbat sermoi, barau, bijili etabar! Gaur ere bada aukerarik asko nahi dauanarentzat. Bizian Gora bat. Guk ere zerbait gehiago egin geinke? Zer? (Isildu eta konpartidu) Garizuma pekatarientzat da, hobeak izan nahi dabenentzat. Zein da hobetu nahi dozun bizitzako alberdi bat? (Isildu eta konpartidu)

2.  Garizuman zehar, Kalbariora bidean jarraitzen deutsogu Jesusi. Gero, Pazkualdian Beragaz batera bizi barriz beteteko asmoz. Garizuma bidea da, zazpi asteko ibilaldia. Guk, Bizian Gora talde honek zer konpromiso hartuko dogu aurtengo Garizumarako? (Isildu eta konpartidu) “Niri ez deust inok bizia kentzen, Neuk ewmon egiten dot”, dinosku Jesusek. Bizia neuk emotea eta inok kentzea, ze alde dago bien artean?  (Isildu eta konpartidu)

Maite zaitut, Jauna,
nire otoitz-eskaria entzun dozulako,
maite zaitut, Jauna, zure belarria
nire dei-hotsera makurtu dozulako.

. Zugaz nago, Jauna,
Zure maitasunak emoten deutso
zentzuna nire bizitzari;
Zugaz nago, Jauna, Zu zaralako
nire salbamena eta nire itxaropena.

Batzutan bakarrik sentitzen naz, Jauna,
eta inguruak ere ez deust laguntzen;
ni harrapau nahirik
nire aldera zabaltzen dabez sareak.

Salbau egizu nire bizia, Jauna,
guzurraren kolpe gogorretatik;
salbau egizu nire bizia, Jauna,
berba faltsu eta labanetatik.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK: Mt  4, 1-11

Aldi haretan, Jesus, Espirituak eroanda, basamortura joan zan, deabruak tentaldian jarri egian. Berrogei egun eta berrogei gau baraurik egon ondoren, azkenean. gosetu egin zan. Etorri jakon tentatzaillea eta esan eutson: “Jaungoikoaren Seme bazara, esaiozu harri oneek ogi bihurtu daitezala”. Baina Jesusek erantzun eutson: “Idatzirik dago: “Gizona ez da ogiz bakarrik bizi, Jaungoikoaren ahotik urtetan dauan berba guztitik baino”.
Orduan deabruak uri santura eroan eta jauretxearen gaillurrean ipini eban, eta esan eutson: “Jaungoikoaren Seme bazara, botaizu zeure burua goitik behera; idatzirik dago-ta: “Bere aingeruei aginduko deutse zu onik atarateko”; eta eroango zaitue eskuetan, zure oinak harririk jo ez dagian”. Jesusek erantzun eutson: “Beste hau ere idatzita dago: “Ez tentau Jauna, zure Jaungoikoa”.
Orduan deabruak mendi handi batera eroan eban, eta mundu zabaleko erreinu guztiak eta hareen edertasuna erakutsiz, esan eutson: “Guzti hori zeuretzat emongo deutsut, ahuspez gurtzen banozu”. Orduan Jesusek erantzun: “Alde hemendik, Satanas! idatzirik dago-ta:“Jauna, zure Jaungoikoa, gurtuko dozu, eta Bera bakarrik serbiduko”. Orduan deabruak itzi, eta aingeruak hurreratu jakozan serbitzari.
  
BIZI BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

“Gizakia ez da ogiz bakarrik bizi, baita Jaungoikoaren ahotik urteten dauan berba guztitik baino” Orduan, ogi hutsez asetzen ez dan beste bizitza bat be badogu. Jaunaren Berbea ei da bere janaria. Zer beteten deusku ogiak eta zer Jaunaren Berbeak? (Isildu eta konpartidu). Jaunaren Berbeak on egitea nahi badogu, zelan entzun behar dogu? (Isildu eta konpartidu)

“Ez tentau Jauna, zeure Jaungoikoa” Ez sartu Jaungoikoa behar ez dan lekuetan. Zeuk egin behar dozuna ez itzi Jaungoikoaren edo aingeruen eskuetan. Beti izan dira horrelako tentazinoak. Zelan eta noiz sartzen dogu Jaungoikoa behar ez dan lekuetan? (Isildu eta konpartidu)

“Alde hemendik, Satanas! Idatzirik dago-ta: “Jauna, zure Jaungoikoa gurtuko dozu eta Bera bakarrik zerbiduko”. Holan bada, badira gugan Jaungoikoari kontra egiten deutsoen sasijainkoak? Zer da sasijainkoa gurtutea? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA Jaungoiko Jauna, Zuretzat egin ginduzuzan eta etenbarik diharduzu guri Zugana deika, mila aukera eskeiniz. Desegin Zuk gure bihotzetako sasijainkoak; argitu eta indartu gaizuz tentazinoan jausi ez gaitezan. Hasibarri dogun Garizuma honetan Zu gero eta gehiago ezagutu eta maitatu zaiguzan. 
Andra Maria, zatoz gure lagun.


GARIZUMAKO  II.  DOMEKEA  A



SARRERA:
1. Garizumako ekintza guztiak betebehar bakar bat dauke: Jesusen jarraitzaile finagoak egiteko argia eta indarra emotea.. Garizumea bizi egin behar da, benetako fede-bizitza trabtuten deuskun guzia ukatu eta geugandik aldenduz. Zer da “burua ukatzea” Jesusi jarraitzearren? (Isildu eta konpartidu)

2. Ez da nahiko gauza txarrik ez egitea; gauza onak egin edo betikoak hobeto egitea da eskatzenb jakuna; gero horren indarrez, berez itziko ditugu txarrak eta onak egin. Jaunaren Berbearen espilu aurrean geure bizitzaren txekeo bat egin beharra dogu. Bizian Gora aukera ezin hobea dogu horretarako.Geure batzarrok zelan egin geinkez hobeto Garizumaldian? (Isildu eta konpartidu)

. Emoidazu zure indarra, Jauna,
mozorro barik arpegi argiz jokatzeko.
. Emoidazu zure indarra, Jauna,
hartu dodan sinismenean zintzoa izateko.

. Zu samurra eta zuzena zara, Jauna,
gizakiarentzat errukitsu zara;
Zuk zeure eskueetan
gordeten dozuz txikiak eta apalak.

. Gora jasoten dozu zapalduta
eta lurjota dagoan gizona.
Nire bizia salbau dozu
eta zure maitasunetik datorren
sendotasuna sentitzen dot.

. Bihurtu zaitez, ene bihotz,
bihurtu zure atsedenera.
Baretu zaitez!
Bihurtu zaitez, ene bihotz,
bihurtu zure nasaitasunera.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK    Mt 17, 1-9

Aldi haretan, hartu zituan Jesusek Beragaz Pedro, Santiago eta honen anaia Joan, eta mendi goi batera igon eban. Hiruren aurrean antz-aldatu egin zan; arpegia eguzkia baizen diztiratsu eukan, eta soinekoak argia baizen zuri. Eta Moises eta Elias agertu jakezan, Jesusegaz berbetan.
Pedrok berba egin eban orduan, eta esan eutson Jesusi: “Jauna, bai ederto gagozala hemen! Nahi badozu, hiru txabola egingo ditut: bata Zuretzat, bestea Moisesentzat, eta bestea Eliasentzat”.
Berbetan egoala, hodei argi batek estaldu ebazan, eta hodeitik ahots bat entzun zan: “Hauxe da nire Semea, nire Maitea; Beronegan dot nire atsegina. Entzun egiozue”. Hori entzutean, ahuspez jausi ziran lurrera ikasleak, bildurraren bildurrez.
Hurreratu jaken Jesus, ikutu eta esan eutsen: «Ez esan inori ikusi dozuen hau, arik eta
Gizonaren Semea hilen artetik biztu arte

BIZI BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

. “Jauna, zein ederto gagozan hemen!” Jesus eder eta haundi agertzen da harein begietara, eta eurak ere poz-bitsetan. Pozaren pozez zentzuna ere galduta. Zuk ere izango zenduen bizitzan, kristinau lez,  antzeko esperientzi gozorik? Bizian Gorak ez al deutzu eskeini antzekorik? (Isildu eta konpartidu)

“Bai ederto gagozala hemen! Nahi badozu, egin daiguzan hiru txabola berton” Errez egiten gara gozora, atseginera. Baina Jesusek ez dau onartzen, Kalbariotik igaro arte. Baina holango esperinetzi gozoak beharrezko doguz. Aukerea datorrenean aprobetxatzen dozuz? Izten badozuz, zergaitik izten dozuz? (Isildu eta konpartidu)

. “Hauxe dot neure Seme maitea, hauxe dot atsegin. Entzun Berari”
Garizumako bigarren aste honetan Aitak bardin dinosku guri: Hauxe da nire Semea, entzun eta jarraitu Berari. Ezagutzen ez danik ezin maitatu, gitxiago jarraitu. JESUS, Aitaren Seme maitea, lehen baino gehiago ezagutzen dozu? Ahaleginduten zara hobeto ezagutzen? Nun? Zelan? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA Jesus Jauna, ez dakigu zelan eskerrak emon Zuri, Apostolu hareik lez, geu ere Bizian Gorako Tabor mendi honetan, Zeu ezagutzeko aukeratu gaituzulako. Pozik gagoz, Jesus, eskerrik asko! Gehiago ezagutu nahi zaitugu aurtengo Garizuman, bialdu eiguzu zure Espiritua. Bizian Gorako pozaldietan Zeugaz gozau gura dogu, gero Kalbarioko orduan atzera egin ez daigun. Jarraituko deutsugu, Jauna, azkenera arte.
  
GARIZUMAKO III.  DOMEKEA      “A”



SARRERA:
1. Jesusi jarraitzea bide barri bat egitea da. Edo lehengoa beste era baten egitea. Horretarako Beragaz topo egon behar da, benetan Bera ezagutu, bere maitasunez berotu. Horretarako zeozetatik librau egin behar zara, zure burua zeozetan ukatu baina… Jesusi hobeto jarraitzearren Holan hasi al dozu aurtengo Garizumea? (Isildu eta konpartidu)

2. Jaunak gugaz zenbat erruki eta maitasun izan dauan, eta gehienetan beste lagun zintzo batzuen bidez. Geu ere aukeratuak gara, beste batzuei Jesusen barri emoteko. Orain Jesusek gu behar gaitu, beste batzuei Bera ezagutzera emoteko. Zenbati lagundu deutsezu, Jesus ezagutzeko bideak erakusten? Errez egiten dozu atzera? Bildur eta lotsa izaten zara? (Isildu eta konpartidu)
  
Berreskuratu egizu bakea!
Bihurtu zaitez, ene bihotz,
bihurtu zure alaitasunera:
Arnas hartu egizu!b
bihurtu zure atsedenera:
Berreskuratu maitasuna!

. Zuk Juana, erruki haundiz
gorde dozu nire arimea heriotzetik;
nire oinak jaustetik;
Zuk, Jauna, lehortu dozuz
nire begietako malkoak,
zaindu nire gauetako lo galduak!

. Zutaz fiatzen naz, Jauna,
sarri zoritxarreko eta bakarrik sentiduarren;
Zutaz fiatzen naz, Jauna,
nire porroten aurrean,
urtenbide faltsoak asko eskeiniarren.
  
JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK    Jn 4, 5-42

Aldi haretan, Jesus Sikar deritxon Samariako uri batera joan zan, Jakobek bere seme Joseri emondako solo-ondora. Han egoan Jakoben iturria. Jesus, bidean nekatuta, iturri-ondoan jesarrita egoan. Eguerdi-ingurua zan. Samariako emakume bat etorri zan, ura ataraten, eta Jesusek esan eutson: “Emoidazu edaten”  (Ikasleak urira joanak ziran, jatekoak erosten). 
Eta emakume samariarrak esan eutson Jesusi: “Zelan zuk, judegua izanik, eskatzen deustazu edatekoa, emakume samariarra nazan honi?”(Judeguak ez dauke hartu-emonik samariarrekin). Jesusek erantzun: “Bazenki Jaungoikoaren dohaia zer dan, eta “emoidazu edatem dinotsuna nor dan,
zeuk eskatuko zeunskio, eta Harek ur bizia emongo leuskizu”. Emakumeak orduan: “Jauna, ez daukazu ezer ura atarateko, eta ur-zuloa sakona da; nondik atara behar dozu Zuk ur bizi hori? Gure aita Jakob baino handiagoa ete zaitugu Zu? Harek emona dogu ur-zulo hau; eta hemendik edaten eben berak, eta haren seme ta abereak”. Jesusek erantzun: “Ur honetatik edaten dauana barriro ere egarritu egiten da. Nik emoten deutsadan uretik edaten dauana, ostera, ez da gehiago egarrituko sekula; Nik emongo deutsadan ura betiko bizitzaraino darion iturri bihurtuko da haregan”.
Eta emakumeak: “Jauna, emoidazu ur hori, egarritu ez naiten, eta ur-billa hona etorri beharrik izan ez dagidan; ikusten dodanez, profeta zara Zu. Gure gurasoak mendi honetan gurtu eben Jainkoa; eta zuek Jerusalenen gurtu behar dala  dinozue”. Jesusek: “Sinistu egidazu, emakume: badator ordua, ez mendi honetan, ez Jerusalenen, Aita gurtuko ez dozuena. Zuek, ez dakizuena gurtzen dozue; guk, dakiguna gurtzen dogu; salbamena judeguakandik dator-eta. Baina badator ordua, eta heldu ere egin da, egiazko gurtzaileak Aita espiriruz eta egiaz. Gurtuko,dabena.Izan ere, Aitak holakoxe gurtzaileak nahi ditu.
Jaungoikoa espiritu da; eta Ha gurtzen dabenak espirituz eta egiaz gurtu behar dabe”.
Emakumeak orduan: “Badakit, bai, Mesias -Kristo deritxona- etortekoa dana; Ha datorkunean, Berak adierazoko deusku dana”. Eta Jesusek: “Neu nozu, zugaz berbetan nagoan Hauxe”…. Emakumeak ontzia itzi, herrira bihurtu eta esan eutson  jenteari: Zatoze egin dodan guztia esan deustan gizon bat ikustera. Ez ete da Bera Mesias?”  
Samariarrak, Haregana etorri ziranean, eurakaz gelditzeko eskatzen eutsoen. Eta hantxe geratu zan egun bi. Eta Beraren berbeagaitik gero ta gehiagok sinistu eban. Eta emakumeari esaten eutsoen: “Orain ez dogu zuk esan dozunagaitik sinisten; geuk entzun deutsagu, eta badakigu Berau dana benetan munduaren Salbatzailea”

BIZI BIHURTU DAGIGUN JAUNAREN BERBEA

“Jesus, bidez nekaturik, potzu-ertzean jesarri zan” Nekatuta, jesarrita... gauza guztietan Jesus ere geure antzeko. Samariako emakume bat iturrira. Jesusek berak luzatuten deutso berbea. Gitxien uste danean, Jesusegaz topo egin eban, norbera bila joan barik. Ez jatzu zuri holangorik jazo? Eta zenbat gehiago zeu bila ibiolgen bazara! Ekarri gogora holango ezusteko topaketa batzuk (Isildu eta konpartidu)

 “Nik emongo deutsodan uretik edango dauana, ostera, ez sekula egarri izango; Nik emongo deutsodan ura betiko bizia darion iturburu bihurtuko jako-ta barruan” Jesus niretzat ere ur bizia da? Bera da nire bizitzako ondasun nagusiena? Benetan Jesusek beteten nau? (Isildu eta konpartidu)

“Emakumeak ontzia itzi, herrira bihurtu eta esan eutson jenteari: Zatoze, egin dodan guztia esan deustan gizon bat ikustera. Ez ete da Bera Mesias?” Pekatari haundia izanarren, bizi izan dauan esaperientzia ezin dau gorde. Bera bihurtu zan lehenengo apostolu. Andra horrek egin dauana ezin dogu guk beste batzuekaz egin? Zelan? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA Jesus Jauna, “Emoidazu ur horretatik, gehiago egarri izan ez nadin”. Sinisten dogu Zu hementxe gugaz zagozana, guri ur gozo hori eskeintzen. “Neu naz, zugaz berbetan nagoan hau”, dinoskuzu guri ere gaur. Hementxe zagoz gugaz gaur ere. Argi egidazu, Bizian Gorako iturri honetatik zure urez asetu nadin.

GARIZUMAKO  IV.  DOMEKEA  “A”
 


SARRERA:

1. Garizuma erdian gagoz.  Biderdia egin dogu. “Bidea egin” esan dogu: Egunak igaro, ala egunak igaro ahala, Jesusen atzetik goaz, Kalbariotik Pazkoetarako bidean. Bestetan baino zeozetan gehiago ahalegindu gara? Zetan? (Isildu eta konpartidu) 

2. Danen gainetik, hauxe eskatzen deutsogu Jesusi: “Jesus, ikusi nahi dot: zuk zenbat maite nozun eta nik zer egitea nahi dozun. Benetan nahi dozu ikustea? Hori da Jesusi gogokoena jakon “penitentzia” Benetan nahi dauanak zer egiten dau? (Isildu eta konpartidu)


. Zure presentzian ibili nahi dot,

zure Berbearen argitara;

zure presentzian ibili nahi dot,

zure Ebanjelioan bizitza oinarrituta.



. Zure presentzian ibili nahi dot,

Bizitzaren Ogian indarrak hartuta;

zure presentzian ibili nahi dot,

zure Espirituaren maitasunean indarbarrituta.



. Eskerrak Zuri, Jauna, zure ikasle naz,

zure egitasmoaren jarraitzaile;

hemen naukazu kurutzea lepoan dodala,

zure atzetik bidean aurrera;

ni Zugaz noa eta zure deiari erantzuten

zintzoa izan nahi dot.



Nire kateak Zuk eten dozuz,
libre naz eta bihotza pozik dago fedean;
datorrena datorrela,
zintzoa izan nahi dot, Jauna, neure bidean


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK  Jn 9, 1-41

           Aldi haretan; Jesusek, bidez joiala gizon bat ikusi eban, jaiotzaz itsua... Jesusek bota eban txistua lurrera, eta txistuaz lohia eginik, lohiaz igurtzi eutsozan begiak itsuari; eta esan eutson: “Zoaz, eta garbitu zaitez Siloe-ko ur-askan”. Joan zan itsua, garbitu, eta ikusten ebala bihurtu zan.
Auzokoak eta eskean ikusten ebenak esaten eben: “Ez da, ba, hau, hor jesarrita eskean egoten zana?” Batzuk inoen: “Bai, bera da”. Beste batzuk: “Ez, haren antzeko bat da”. Berak, barriz, iñoan: “Haxe bera naz..
Farisearren aurrera eroan eben itsu izandakoa. Zapatua zan Jesusek lohia egin eta begiak edegi eutsazan eguna. Farisearrak ere itandu eutsoen, ea zelan argitu jakozan begiak. Harek erantzun eutsen “Lohia jarri eustan begietan, garbitu nebazan, eta ikusi egiten dot”.
Farisear batzuk bainoen: “Gizon hori ez dator Jaungoikoagandik; ez dau zapatua jai egiten”. Beste batzuk, barriz: “Pekatari batek zelan egin leike holako ezaugarririk?” Eta ez etozen bat. Barriro itandu eutsoen itsuari: “Zuk zer dala deritsozu, begiak edegi deutsuzan Hori?” Eta harek: “Profeta dala”.
Erantzun eutsoen: “Pekatu hutsa haz jaiotzatik, eta guri irakasten ?” Eta kanpora bota eben.
Entzun eban Jesusek bota egin ebela, eta aurkitu ebanean, itandu eutson: “Sinisten al dozu zuk Gizonaren Semeagan?” Harek erantzun: “Nor da Bera, sinistu dagidan?” Jesusek orduan: “Ikusten dozuna, zugaz berbetan dabilena, Bera da”. Harek orduan: “Sinisten dot. Jauna”. Eta aurrean ahuspeztu jakon.


BIZI BIHURTU DAGIGUN JAUNAREN BERBEA

“ Jesusek bota eban txistua lurrera, eta txistuaz lohia eginik, lohiaz igurtzi eutsozan begiak itsuari eta esan eutson: “Zoaz garbitzera Siloeko ur-potzura”. Joan zan, bada, garbitu eta ikusten ebala bihurtu zan”. Zenbat ikutu eta igurtzi… Kontau egizuz… Garizuman zehar antzeko gauza txikiak egin behar doguz, Jesuek guri antzeko mirariren bat egiteko. Kontau egizuz zer eskatzen deutzun, Eleizearen bidez.  Prest zagoz egiteko? (Isildu eta konpartidu)

Garizumea azkenera doa, gu ere bagoaz Jesusen atzetik. Zeozetan hurreratu gara Beragana? “Sinisten dozu Gizonaren Semeagan? – Esaidazu nor dan, sinistu dagidan. – Ikusi dozuna, zugaz berbetan dabilena, Bera da.  Jesusen aurrean ahuspeztu eta esan eutson: Sinitsen dot, Jauna” Hori bai topaketa zoragarria! Bizitza guztirako markauta gelditu zan. Zuk izan dozu Jesusegaz holango topaketarik? “Sinisten dot” esanda, bere aurrean ahuspeztuteko modukorik? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA Sinisten dot, bai, Zugan, Jesus Jauna! Zeuk atera nozu ilunpetik argira. Eskerrik asko, sinismenaren argi pozgarri haugaitik! Jarraituko deutsut, Jesus, azkenera arte. Lagun egidazu. Beste batzuek ere arkitu dagiela zure argia. Harein alde erregutzen deutsugu. Zure izenean, zure argia zabaltzen jardungo dogu. Guk ere bardin dinotsugu gaur: “Sinisten dot, Jauna” Eta ahuzpez gurtzen zaitugu.


GARIZUMAKO  V.  DOMEKEA   “A”


SARRERA:

1. Eguneroko gauza arruntak gogait eragiten deuskue, aspertu egiten gara. Beti gabiltz  barritasunaren bila. Baina bada beti-betiko gauza bat, beti barri suertatzen jakuna: heriotzea. Ahaztu egiten dogu eta bildur deutsagu. Geugan dogun bizitzeagaz ez gara jabetuten, bera galtzeko arriskuan gagozan arte. Heriotzea gogoratzean, Jesus ekarten al dogu gogora? Bagoaz zahartzaroko ezinak eta heriotzea bera geuganatzen, Jaunaren aurrean onartzen? (Isildu eta konpartidu)

2. Jaungoikoagazko hartuemonetan ere joten gaitu ohiturakerizko harrak: hor sartu geinkez Aste Santuko ospakizunak, Pasino-antzerkiak, kalez-kale kurutzbideak...eta antzekoak. Jentetza haundia eroaten dabe atzetik, telebistak ere orduak eskeintzen deutsez. Ze probetxu ateraten da euretatik? (Isildu eta konpartidu). Heriotzea eta biztuera, Jesusek bat eitien ebazan, bizi zan artean. Gure bizitzan biak batera bizitzen ahaleginduten gara? (Isildu eta konpartidu)

. Jauna, Zu nire barru-hondoraino sartzen zara,
eta neuk baino hobeto ezagutzen nozu barru eta kanpo.
Nire atsedenaldian nire ondoan jesarten zara,
nire amets, asmo eta egitasmoak
neuk baino hobeto ezagutzen dozuz.

. Haundia zara, Jauna, osoan oratuta naukazu,
zure esku zabalez babesten nozu,
eta zeure-zeurea sentitzen naz.

Ene Jainko, besoak zabaldu
eta besarkatu nahi zaitut.
Zure itsas ertzera heldu nahi dot,
eta ezin ikutu be egin zure lurra.

Nire bizitzari oratu eta goruntz egiten badot,
gehiagora eraginez, han zagoz Zu.
Bidean nekatuten nazanean,
eta lurreko hauts hutsa sentitzen nazanean,
hantxe bertan neugaz, nekepean katigatuta,
Zeugaz topo egiten dot.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK   Jn 11, 1-45

Aldi haretan, Lazaroren arreba biak albiste hau bialdu eutsoen Jesusi: “Jauna, Zuk maite dozuna geisorik dago”. Jesusek hori entzutean, esan eban: “Gatx hau ez da hilteko gatxa, Jaungoikoaren aintzarako baino, gatx honen bidez Jaungoikoaren Semea goratua izan dadin”.
Jesus baetorrela jakin ebanean, Martak bidera urten eutson; Maria, barriz, etxean gelditu. zan. Martak esan eutson Jesusi: “Jauna, Zu hemen egon bazina, nire nebea ez zan hilgo. Halan ere, badakit Zuk Jaungoikoari eskatu-ahala guztia Jaungoikoak emongo deutsuna”.  .
Jesusek erantzun eutson: “Biztuko da zure nebea”. Eta Martak: “Badakit biztuko dana biztuerakoan, azken egunean.
Eta Jesusek: “Neu naz biztuera eta bizia; Nigan sinisten dauana, hil arren ere, biziko da; eta Nigan sinistuz bizi dana, ez da inoiz hilgo. Sinisten dozu hori ?” Eta Martak: “Bai, Jauna, sinisren dot nik Zeu zareala Mesias, Jaungoikoaren Semea, mundu honetara etorteko zan Kristoa, Jaungoikoaren Semea Zeu zarana....
Jesusek, Maria eta haregaz etorritako judeguak negarrez ikusi ebazanean, barru-barrutik errukiturik, itandu eutsen: “Non sartu dozue?” Mariak erantzun eutson: “Jauna, erdu ta ikusi”. Eta Jesusek negarrari emon eutson.
Judeguak, orduan, bainoen: “Hara zenbat maite eban!” Eurotariko batzuk, barriz, inoen: “Itsuari begiak edegi eutsozan Honek, ez ete eikean egin hau ez zedila hil ?”
Jesus, barriro barrutik antsika, hilobira hurreratu zan. Hatx-zulo bat zan, eta harlosa bat gainean. Jesusek esan eban: “Kendu harlosa hori!”
Hildakoaren arrebeak, Martak, esan eutson: “Jauna, atsa dario: lau egun daroaz”. Eta Jesusek erantzun: “Ez al deutsut esan, sinisten badozu ikusiko dozula Jaungoikoaren aintza ?”
Kendu eben, ba, harria. Orduan, Jesusek begiak zerura jasorik, honan berba egin eban: “Aita, eskerrak Zuri, entzun deustazulako. Nik badakit, beti entzuten deustazuna; baina inguruan daukadazan honeekaitik dinotsut hau, Zeuk bialdu nozula sinistu dagien”.
Hau esanda, oihu egin eban indartsu: “Lazaro, urten kanpora!” Urten eban hilda egoanak, esku-oinak odol-zapiz lotuta zituala, eta arpegia hil-oihalez estalduta. Jesusek esan eutsen: “Askatu egizue eta itzi ibilten”.
Egin ebana ikusita, Mariaren eta Martaren etxera etorritako judegu askok sinistu eban Jesusegan.

BIZI BIHURTU DAGIGUN JAUNAREN BERBEA

 Jesus Gure Jaunaren ezaugarria bere errukia eta maitasuna da, batez ere, gaixotasunaren eta heriotzearen aurrean. Hagaitik atsekabetuak uste osoz joten dabe Beragana: “Jauna, Zuk maite dozuna gaixorik dago”. Esaiozuz zeuk ere gaur berba bardinak zeugaitik. Zer gaixo gura dozu osatu deizun? (Isildu eta konpartidu)

Jesus Lazarogana hurreratu egin zan, bere ondoan negar egin… Jenteak esateraino: “Hara zenbat maite eban!” Jesus ez da aldatu; zugaitik ere bardin egiten dau, arduraz dago, bizi barriz bete nahi zaitu, aukera asko emoten deutsu. Jesusek hain maite zaitunik sinisten al dozu? (Isildu eta konpartidu)

Jaunaren Berbearen indarra harrigarria da: “Lazaro, urten kanpora!” Gaur gure txandea da; gu bakotxari ere Jesusek gaur berba bardinakaz dinosku: N. urten hortik!. Entzun deiogun bakotxak, eta ikusi ea zetatik urtetea edo aldatzea eskatzen deuskun. Kasu egiozu, bizi barriz beteko zaitu. (Isldu eta konpartidu)

OTOITZA: Beti bizi zaran Aita Jaungoikoa! Zeure antzeko egin gaituzu, Zeugaz beti biziteko. Geure pekatuz hilda gengozanok biztu egin gaituzu betiko Kristogan. Zelan ordaindu guk horrenbesteko mesedea? Argitu gaizuz Jesus Berbiztuaren Espirituz, konturatu gaitezala zelango Aitaren seme-alaba garan eta erantzun deiogula emon deuskuzun kategori horri. Entzun dogu gaur barriro zure maitasunezko deia: Urten hortik!. Askatu Zeuk, Jauna, gure kateak, jaso zapaltzen gaituan harlosa astuna. Bizi nahi dogu.





URTEAN  ZEHARREKO  II. DOMEKEA  “A”


SARRERA
1. Jesusek danok bizi barrira sortu gaitu Eleizan Bateoaren bidez. Bere anai-arreba gara. Hau da kategoria emon deuskuna! Hau sinistu edo ez sinistu, benetan hartu edo ez hartu, hortxe dago untzea. Bizian Gorak lagunduten deutsu kategori horretaz jabetzen? Zelan? 

2. Gu gaur hemen bat gara, Jesusen izenean; Bera dago gure erdian. Isilean entzun deiogun gure barruan: “Zu zaitut nire anaia, nire arreba. Neuk irabazi zaitut Aitarentzat” Hau entzuteak zer sentimentu sortuazoten deutsu bihotzean? 


Hau poza sentitzen dodana,
Eleiza nazala aurkitu dodanean!
Hau poza, Herri barri baten barruan noala jakitean!
Hau poza, nire sinismena zugaz konpartitzean,
zure jarraitzaile diranakaz, Jauna!
Hau poza, anai-arreba lez, zure Etxera-bidea egitean!

Ederra da anaiak alkarturik bidea egitea,
erreztu egiten da bidea, neure anaiari lepotik oratuta.
Gozoa da pozak eta jaiak alkartean konpartitzea,
pozgarria da alkarri esku emonda bidea egitea.

Gure oinak, Jauna, bidez-bide martxan dagoz
eta zure Espiritua da gure arnasea.
gure pausoak zure Berbeak zuzenduta dagoz;
eta gure bihotza poztu egiten da,
Jaungoikoaren Herria aurrera doala.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK    Jn 1, 29-34

Aldi aretan, ikusi eban Joanek Jesus .etorten, eta esan eban:  “Hona hemen Jaungoikoaren Bildotsa, hona munduko pekatua kentzen dauana. Honexegaitik esan neban nik: "Nire atzetik dator niri aurrea hartu deustana, ni baino lehenagotik zan-eta”. Nik ez neban ezagutzen; baina Bera Israeli agertu ekion etorri nintzan ni, urez bateatzen” Eta autormen hau egin eban Joanek: “Espiritua ikusi dot usoa lez zerutik jaisten, eta Haren gainean gelditzen. Nik ez neban ezagutzen; baina urez bateatzera bialdu ninduanak Berak esan eustan: «Espiritua jaisten eta gainean gelditzen jakola ikusten dozuna, Haxe da Espiritu Santuaz bateatzen dauana”. Bai, nik ikusi dot, eta autortu ere autortzen dot: Hauxe dala Jaun­goikoaren Semea”.

GEURE BIZI BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

a) “Nik ikusi dot eta autortu ere autortzen dot: Hauxe dala Jaungoikoaren Semea”.
“Neuk ikusi dot”. Ikuste hau sinismenez egiten da, baina “ikusi” egiten da. Begiz ikusteak baino indar gehiago emoten deutse santuei fedez ikusteak; begiz ikusten diran ondasunak itzi eta bihotzez ikusten dirakaitik jokatzen dabe. Jesus gero eta gehiago “ikusten”, sinisten dot? Zetara eroaten nau Jesus hobeto ezagutzeak? 

b) “Nik urez bateatzen dot, baina Bera da Espiritu Santuaz bateatzen dauana” Urez bateatzea eta Espiritu Santuaz bateatzea…ze alde dago batetik bestera? Zetan igarten jako ur hutsez bateatuta dagoanari? (Isildu eta konpartidu) Espiritu Santuaz bateatua sentitzen danak ze ezaugarri emoten dau? (Isildu eta konpartidu) Eta zelan aldatu daiteke ur hutsezko bizitzatik  Espirituzko bizitzara?

OTOITZA: Errukian eta ontasunean parekorik ez dozun Jainko ona! Zeuk ipini nozu Zeuganako bidean. Bizitzan zehar zenbat aldiz eta moduz deitu deustazun! Eta azkenaldian Bizian Gora da eskeini deustazun erregalua. Eskerrik asko, Aita, mila bider eta bihotz oso-osoz! Zeure Espirituz argitu ta ondu nagizu, aukera eder hau aurten, aurrekoetan baino hobeto aprobetxatu ahal dagidan. Bai, Aita, nahi dot eta Zuk ahal dozu!
  


URTEAN  ZEHARREKO  III.  DOMEKEA  “A”
 
SARRERA 
1. Kristinau beti dago aldatzen, gorputz eta zentzunez lez, bere espiritu bizitzako bideak zuzentzen, gero eta Jesusen antz gehiago hartu nahirik. Eta aldaketa hau (konbertzinoa) ez da inoiz ere amaitzen. Aspaldion zetan izan dozu aldaketarik agirikoena?  Eta aurten zetan daukazu ardurarik gehien aldatzeko? 

2. Gaur ere Jesusek dei barri bat egingo deusku. “Bizian Gora” aukera ederra dogu, Jesukristori entzun eta jarraitzeko. Zelan egiten dot neure egunerroko jarduna bakarrean, etxean? Eta zelan parte hartzen dot taldeko batzarrean? Gero eta hobeto noa?

Zuri agertzen deutsudaz, Jauna,
nire gogoa eta ahalegina,
Zugan dot, Jauna, nik uste on,
badakidalako maite nozuna;
Zugan dot uste on,
Aprobaldian ez dagidala nekatuta atzera egin.

Zure graziak gehiago egin dagiala beti nigan.
Nik beti Zugan itxaro dot.
Ondo dakit ez deutsozula huts egiten
Zugan itxaroten dauanari.

Erakutsi egidazuz, Jauna, zure bideak;
erakutsi zure bide-zidorrak.
Eroan nagizu zure egi-bidetik eta argitu.
Gomutau zaitez, Jauna, zure errukiaz,
gomutau zure maitasunaz, betikoak dira-eta.
ez ekarri gogora nire pekatuak.
Gomutau zaitez nitaz zure maitasunean,
Jauna, zure ontasunean.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOAREN LIBURUTIK:   Mt 4, 12-23

   Joan atxilotu ebela jakin ebanean, Jesus Galileara baztertu zan. Nazaret itzirik, itsas-bazterreko Kafarnaunera joan zan bizi izatera, Zabulonen eta Neftaliren mugetara. Holan bete zan Isaias profeteak esana:  “Zabulonen lurraldea, Neftaliren lurraldea, itsas-bidea, Jordanez beste aldean, atzerritarren Galilea.
  Ilunpetan ebilen herriak argi handi bat ikusi eban; herio-gerizpeko lurraldean egozanei argi bat agertu jaken”. Orduan hasi zan Jesus iragarten eta esaten: “ Bihotz-barritu zaiteze, zeruetako erreinua hurrean dago-ta”. Jesusek, Galileako itsas bazterrean ebilela, anaia bi ikusi zituan, Pedro deritxon Simon eta haren anaia Andres, itsasoan sareak botatzen, arrantzaleak ziran-eta. Eta esan eutsen: “Zatoze Neugaz, eta giza-arrantzale egingo zaituet”. Hareek, berehala sareak itzi, eta jarraitu egin eutsoen.
Handik aurrera joiala, beste anaia bi ikusi zituan: Santiago eta Joan, Zebedeoren semeak, itsas-ontzian sare-konpontzen egozala, euren aita Zebedeogaz; eta dei egin eutsen. Hareek ere, berehala ontzia ta aita itzi eta jarraitu egin eutsoen.
Jesus Galilea osoan zehar ebilen, hareen sinagogetan irakasten, erreinuko barri ona iragarten, eta gatx eta min guztiak osatzen herrian.

GEURE BIZITZA BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

a) “Bihotz-barritu zaiteze, Jaungoikoaren Errreinua hur dago ta”
Ez joan inora Jainko bila. Zeugan dago, zeure eguneroko bizitzan. Beraz, hur-hurrean daukazu. Bera ertorri zan geure artean bizitzeko. Gizonak hil eben; baina berbiztu ondoren, berton gelditu zan geure artean; geugaz bizi  gura dau. Jesus gogoratzean nora doa zure pentsamentua eta zure bihotza bere bila? (Isildu eta konpartidu).  Jesus Jaunak badaukaz beste presentzi berezi batzuk ere. Sagrarioa, gaixo behartsuak, kristau alkartea… Nun egiten jatzu errezen Beragaz bat egitea? 

b) “Zatoze Nigaz eta giza-arrantzale egingo zaituet. Hareik berehala sareak itzi eta jarraitu egin eutsoen” Hemen gagozan guztiok Jesusek deituta etorri gara taldera, bere Izenean alkartzen gara. “Zatoze Nigaz”... Zer konbite gozoa, ezta?  Pozik etorten zara batzarrera? Jesus gero eta ezagunago egiten jatzu? (Isildu eta konpartidu)
 Eta giza arrantzale egingo zaituet” Gu ere norbaiten bitartez harrapatu gaitu; orain guk beste batzuk sarean harrapatu behar. Nun bota geinkez sareak? Zelango sareak dira eurok? 

OTOITZA Eskerrik asko, Jesus Maixua, Zugana deitu nozulako! Eskerrak baita, beste batzuen bila bialtzen nozulako! Hau poza, Zuk nigaz kontatzen dozula jakitea! Lagun egidazu, itzi behar dodana izten, Zuri gero eta hobeto jarraitzeko, eta zeure izenean beste batzuk ere zeuganatzen jarduteko.



URTEAN  ZEHARREKO IV.  DOMEKEA  “A”

SARRERA

1. Hemen gagoz barriro Jesusen izenean alkartuta. “Bizian Gora” da Jesus Jaunak prestatzen deuskun espirituzko janari gozo ugariz beteriko mahaia. Hementxe besarkatzen gaitu Jesusek bere anai-arreba lez. Alkarteko mahaia pozgarri egiten jatzu? Bizigarri asko hartzen dogu? 

2. Eta Jaunagaz alkartzean, poza ta zoriona somatzen ditugu gure artean. Alkar ikusteak poza emoten deusku. Jesus ezagutzea eta jarraitzea, zoriontsu izateko deia da. Jesusek bedeinkatu eta ugaritu egiten dau Alkarteko Mahaira ekarten-eroaten doguna: bakotxak apur bana. Zeugaz batera,  zer eroaten dozu besteentzat Alkarteko mahaira? Ahorako janaria ez da beharrezkoa, bestelako baino. Zer da hori?

Jauna, izan pazientzia nigaz,
onartu nire makaltasuna.
Itxaron, nire bihotza aldatu eta barriztu daiten.
Mila arazo daroadaz bihotzean,
arantza zorrotzak lez josita,
eta kurutze astuna jausi jat gainera,
burua makurtzeraino.

Zaurituta sentitzen naz, indar barik,
nire bihotz makal honen zorakeriakaitik.
Zimurtuta, makurtuta, zehatz hondatuta, Jauna.
Egun osoan nabil burumakur
eta saminez, urteera barik.
Zugana joten dot, Jauna, laguntza eske.

Halan eta guztiz ere,
nire begi-bihotzak Zugan aurkitu dabe erantzuna;
eta nire arazoak eta sufrimentuak eraginik,
Zugana jasoten dot nire oihua.

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK: Mt 5, 1-12ª   

    Aldi Haretan, jente-taldea ikusirik, mendira igon eban Jesusek eta, jesarri zanean, bere ikasleak inguratu jakozan, eta Berak honan irakasten eutsen:

“Zorionekoak, gogoz behartsu diranak; eurena dabe-ta zeruetako erreinua.

Zorionekoak, otzanak; eurak izango dira lurraren jabe.
Zorionekoak, negar egiten dabenak; poztuak izango dira-ta.
Zorionekoak, zuzentasunaren gose ta egarri diranak; aseak izango dira-ta.
Zorionekoak, errukitsuak; eurak ere errukia jadetsiko dabe-ta.
Zorionekoak, bihotzez garbi diranak; eurak ikusiko dabe Jaungoikoa.
Zorionekoak, bake-egileak; Jaungoikoaren seme esango jake-ta.
Zorionekoak, zuzenagaitik erasotuak; eurena da-ta zeruetako erreinua. 
Zorionekoak zuok, Nigaitik biraoka eta erasoka erabilten zaituenean, eta guzurretan asmau-ahalak esaten dabezanean zuen kontra; poztu zaiteze ta alaitu, handia izango dalako zuen saria

GEURE BIZI BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

a) Bederatzi zorionbide jarten deuskuz Jesusek aurrean. Danak astiro irakurri ondoren, bi aukeratu, zeuri gehien esaten deutsuenak. Esateko moduan: “Hauxe eta hauxe baneukaz, ni bai zoriontsu!” Zergaitik aukeratu dozuz horreik biok?

b) “Poztu zaiteze eta alaitu, haundia izango da-ta zuen saria zeruan”
Zorionbidea, zorionera daroan bidea da; horregaitik geroko zorion-sariaren itxaropenez bizi behar. Krisialdietan, kantzazino eta oinaze-minetan, Jesusgaitik aurrean erabilten zaituenean…, gogoratzen al jatzu horixe dala zure ordua, Jesusi zure benetako maitasuna agertzeko ordua? Zeruak emoten al deutsu indarrik? 

OTOITZA Jainko Jauna, Zeu zara gure zorion betea. Ezin gara ase-bete, Zugan izan ezik. Aita, Jesus bialdu deuskuzu zorionerako bidea erakusteko.  Lagun eiguzu, arren, Jesusen zorionmbidea ondo ulertuteko argia eta Berari jarraitzeko adorea, ni ikustean, igarri dagien ingurukoak zoriontsu nazala Jesusen bidean. Egizu Zugana heldu nadila, Zugan zorion betea eta betikoa lortuteko.


URTEAN  ZEHARREKO  V.  DOMEKEA  “A”

  SARRERA 
1. Jaungoikoak geu argitu-ahala, guk bere gogoa ezagutzen dogu; eta ezagutzeak gogoa berotzen deusku, bere bideak jarraitzeko. Asmo honexek eraginda gatoz gaur “Bizian Gorako” batzarrera. Alkarregaz Jaunaren Berbea entzun, hausnartu eta konpartiduz, argiz eta indarrez bete gaitezala. Asmo horregaz gatoz gaur Batzarrera?

2. Gure batzarrok kristau jubiladuentzat Jesusen Ebanjelioko eskolak dira. Titulurik baliotsuena ateratzen gabilz: ez karrera egin eta dirua irabazteko. Kristau izenari zelan erantzun ikasi eta betiko bizitza irabazteko baino. Karrerarik ederrena eta beharrezkoena da. Zergaitik? (Isildu eta konpartidu)

Jagi zaitez, Jauna, nire ontasuna eta errukia,
eta hurreratu zaitez gaur gure bihotzetara.
Kendu gure begietatik zapia, iluna besterik ez dabe ikusten-eta,
eta bigundu gure bihotza, zure grazi ugariak hartzeko.

Agertu zaitez, Jauna, su bizia lez gure artean,
eta erakarri gaizuz guztiok Zugana,
guztiok zure seme-alaba gara
eta badakigu maite gaituzuna.

Ene Jainko, sortu gugan bihotz garbia eta zuzena,
guztien onaren bila dabilena, norkeri barik.
Ene Jainko, emoiguzu bihotz garbia eta leiala,
bere buruaz ahaztu eta besteekaz arduratzen dana.

Emoiguzu haragizko bihotza,
adiskidetasunera eta alkarlaguntzara zabalik dagoana,
gizakiaren erraiak hondoraino ezagutzen dozuz-eta.
Ene Jainko, Zu zuzena zara;
Zu santua zara, emoiguzu bihotz leiala. 

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK  (Mt 5, 13-16)

          Aldi Haretan, Jesusek Honan esan eutsen bere ikasleei: “Zuok zaree lurraren gatza. Gatza gazatzen bada, zegaz gazituko da? Kanpora botateko eta oinpean zapaltzeko baino ez da.

Zuok zaree munduaren argia. Ezin daiteke ezkutatu mendi gainean dagoan herria. Argia ere, biztuten danean, ez da otzarapean ipinten, argi-mutilaren gainean baino, etxeko guztiei argi egin deioen.



GEURE BIZI BIHURTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

a)Zuek zaree munduarentzat gatza. Baina gatza gazatzen bada, zegaz gazitu barriro”? Gatza gauza bizia da eta danak bizirik zaintzeko erabiltzen da. Horretarako gatza bera bizirik egon behar. Gu jubilatuok gatz izan ete geintekez: etxean, kalean, eleizan...? Zer da gatz izatea?

b) “Zuek zaree munduarentzat argia. Ezin daiteke ezkutatu mendi gainean dagoan herria. Kruseilua ere ez da biztuten otzarapean ipinteko, argi-mutilaren gainean baino, etxeko guztiei argi egiteko” Guk izan behar gaurko eta hemengo argia, haize askoren arteko argia, gainera. Zelan izan geintekez gu gure inguruko argi? Zelan izan jubilatu bat ingurukoen argi? (Isildu eta konpartidu) Haize haundia dagoanean gatx izaten da argia biztuta zaintzea; ze haizeren kontra zaindu behar dogu gaur gure argia? 
OTOITZA: Jesus Jauna, Aitak gure artean biztutako benetako argia. Eskerrak, Jauna, umearotik zure argiak argitu gaitualako! Emoiguzu ugari zure Espiritua, Berak eutsi deion bizirik gure fede-argiari. Gure egintzak zuzenak izan daitezala, hareik ikusirik, besteentzat ere Zuganako argi izan gaitezan. Inguruko haize danak baino indartsuago jo gaizala Zuk gure artean biztu dozun Jesus Eguzkiak.



URTEAN  ZEHARREKO  VI.  DOMEKEA  “A” 

SARRERA

1. Bizi, beti bizi nahi. Hauxe da gizakiaren egarririk biziena. Jesusek ere esan euskun: “Bizia ekartera etorri naz mundura” Guk edadetuok ere bizia luzatu eta hobetu nahi dogu. Azken baten zer? Urteak bete ala bizia bete? Posible al da bizi bako urte asko betetzea? Zelan? 
 
2. Bizitzan gainerako guztia horretarako da: Biziaren alde. Gu ere gaur, Bizian Gora batzarrera etorri gara geure biziaren alde, bizi-iturri dan Jesusen ondora. Jesusek eta martiriak bizia emon dabe biziaren alde; ganora bako askok bizia emoten dabe heriotzaren alde. Zelan ulertzen da hau?


Zaindu nagizu, nire gordeleku Zeu zara-ta.
Onartu nagizu, nire bizileku Zeu zara-ta.
Gorde nagizu, burrukan nire babeski Zeu zara-ta.

Nire bihotzak dino: Zu zara nire Jauna,
nire bizitzaren Jainkoa.
Nik neure bihotzean dinot:
Zu zara nire ondasuna
eta Zugandik kanpo ez dago onik ezertxo ere.

Zu zara nire bihotzaren poza eta zoriona betiko.
Zu haundia zara, harrigarria,
nire existentzia asebetetzeko bestekoa.

Nire zoriontasuna zure ahoko berbatik eskegita dago,
eta nire begiak aspertu ezinik,
zure ezpanetako irriaren egarri dira.
Bedeinkatzen zaitut, Jauna,
maite nozulako eta zuzentzen nozulako.
                                                                                         
JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN MATEOREN LIBURUTIK ( Mt 5, 17-37)

   Aldi haretan, Jesusek honan esan eutsen bere ikasleei: Zuen zuzentasuna idazlariena ta farisearrena baino handiagoa ez bada, ez zaree sartuko zeruetako erreinuan…. Beraz, altarean zure  oparia eskeintzerakoan, zure senideak zure kontra zerbait badaula gogoratzen bajatzu, itzi oparia han, altare aurrean, eta zoaz lehenengo senidagaz bakeak egitera; bihurtu gero, zure oparia egitera….Eskumako begia galbide bajatzu, atera eta bota zeugandik urrun: hoba dozu gorputz-atal bat galdu, oso-osorik inpernura jaurtia izan baino. Eskumako eskua galbide bajatzu, ebagi eta bota zeugandik urrun: hoba dozu gorputz-atal  bat galdu, oso-osorik inpernura joan baino”

GEURE BIZI BIHUIRTU DAIGUN JAUNAREN BERBEA

a) “Hara zer dinotsuedan: Jainkoaren nahia lege-maixuek eta fariseuek baino hobeto beteten ez badozue, ez zaree sartuko Jainkoaren erreinuan”
Fariseoa=azalhutsa, itxurazalea, txalo-bila dabilena. Baina barrutik guzurrez eta maltzurkeriz beterik dagoana. Jubilatu batek ez al dau horren arriskurik? Azal hutsean gelditzea bai penagarria! Itxuraz intxaur piloa, eta gehienak hutsik! Bizitzan bardin: Zeozer egin daualakoan, dana azal hutsa. Jazo leiteke hau gure bizitzan? 

b) “Beraz, aldarean zure oparia eskeintzerakoan, zure senideak zure kontra zerbait badauala gogoratzen bajatzu, itzi oparia han, aldare aurrean, eta zoaz lehenengo senideakaz bakeak egitera; bihurtu gero zure oparia eskeintzera” Ezin Jainkoagaz adiskide izan, hurkoagaz hasarre garan artean. Lehenengo bihotza garbitu, baretu eta gero oparia eskeintzera joan. Oparia bihotz garbi eta baketsuaz egin behar dogula. Benetako  eta lehenengo altarea bakotxaren bihotza da. Erreza al a hau betetzea? Zelan egin? (Isildu eta konpartidu) “Begia atera eta bota…eskua ebagi eta jaurti urrun…galbide bajatzu”. Jesus ez dabil txantxetan. Berbaz berba hartu eta bete behar da hau, ala beste zeozer esan gura dau? Jesusen aurrerako atxakiak balio dau? 

OTOITZA: Jainko Jauna, zuzena baizen errukiorra zara Zu. Badakizu gu zure eskuetako buztin-orea garana. Jauskorrak eta makalak gara. Baina Zeugaz kontatzen dogu. Ez gaituzu bertan behera itziko. Eskerrak gaur emon deuskuzuzan argi ta indarrakaitik! Erakutsi eiguzu zure ondasunen edertasuna, eurak irabaztearren, daneterako prest egon gaitezan.



URTEAN ZEHARREKO VII. DOMEKEA     A 

SARRERA
1. Beti eta berez da gatxa arerioak maitatzea, txarrari on eginaz erantzutea. Areago, areriotasun hori, norbanakoen artean barik, taldeen artekoa danean. Orduan talde bakotxekoa, bere taldearen kerizpean, errezago onartzen  dabe  euren jokabidea. Jakina, norbere aldekoen jokabide eta errazoiak onartu eta beste taldekoenak haundituz eta gatxetsiz. Holan jokatuta, areriotasuna areagotu egiten da eta alkaribitza gaixtotu.

2. Eta begibistan dagoanez, herritarrak, era batera, eleiztarrak be badira. Eta ingurugiroan zabal eta sendo danbilen areriotasunezko haize kutsatu eta kaltegarria bete-betean sartu da Eleiz-bizitzan be, Eleiz bizitzan taldekeria sortuz eta indartuz. Hemen be errezena zera da: Jainkoaren izenean beti “zu pekatari” esatea, “ni pekatari” ahaztuta. Horregaitik edo, Eleiz bizitzan be indarbakotu edo desagertu lez egin da Jesus Jaunak ezarri euskun ezaugarri nagusia: “Honetan ezagutuko zaitue niretarrak zareena: Alkar maite badozue, Nik maite izan zaituedan lez”.

. Jauna, badakit maite nozuna, ona zaralako;
bihotz sentikora dozu- ta, parkatu egidazu;
garbitu nagizu, arren, nire barruko hondar zikinetik;
eta nire etenbako jausialdietatik jagiazo nagizu.

. Santu zaran Horren aurrean pakatari sentitzen naz,
nire pekatua neugaz bat eginda dago,
hauxe besterik ez naz ni!
Zure kontra, zure kontra bakarrik egin dot pekatu,
eta zure begiak penaz ikusten dabe
nire bihotza zikindurik.

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN MATEOREN LIBURUTIK (Mt 5, 38-48)
    Aldi haretan holan esan eutsen Jesusek bere ikasleei: “Entzun dozue zelan dagoan aginduta: “Begiari, begia; haginari, hagina”. Nik, ostera, hau dinotsuet: “Ez egin gogor gatx egiten deutsuenari; bestelan baino: norbaitek eskumako matrailan joten bazaitu, eskeini egiozu bestea be. Auzitara eroan eta jantzia kendu gura deutsunari, emoizu soingainekoa be. Norbaitek mila pausu ibiliazo nahi zaituala? Zoaz bi mila beragaz. Eskean jatortzunari, emoiozu; eta zuk berari dirua aurreratzea nahi leukeanari, ez emon atzea. Entzun dozue zelan dagoan aginduta: ”Maitatu egizu zure lagun hurkoa, eta gorrotau zure arerioa”. Nik,
ostera, hau dinotsuet: “Maite egizuez zuen arerioak; egin on, gorroto deutsuenei, eta egin otoitz erasoten zaituenen alde, zeruetan dagoan zuen Aitaren seme izan zaitezen; Harek gaizoentzat eta zintzoentzat ateraten dau eguzkia eta zuzenentzat eta okerrenztat egiten dau euria. Izan ere, maite zaituenak maite izanda, zer zor jatzue? Zergalariak be ez ete dabe beste horrenbeste egiten? Eta zuen anaiak bakarrik agurtzen badozuez, zer egiten dozue zor ez dozuenik? Jentilak be ez ete dabe beste horrenbeste egiten? Izan zaiteze, beraz, ona-onak, zeruetako zuen Aita on-ona dan lez”.

a)  Gaur irakurri dogun eta geuganatu gura dogun atal hauxe da Ebanjelioko atalik
bereziena, hotz eta motz joten gaituana: “Entzun dozue zelan dagoan idatzita: ”Begiari, begia; haginari, hagina”. Nik, ostera, hau dinosuet: “Ez egin gogor gatx egiten deutsuenari” Jesus eritxi, odol, politika guztien gainetik doa; giza-neurri danak apurtzen ditu; gure pentsakera, sentikera eta egikera guztiak hankazgora ipini deuskuz. Agintzen deuskunak berak lagundu ezik, guretzat ezinezkoak dira. Zer deritxazu? Zer egiten jatzu gatxena hemen?

b)  Gu geure izakerez gara bestelakoak; odolak bere bidetik garoaz amaren seme
alaba guztiok. Horrez gainera, ingurugiroko haizeak be hortik joten gaitu.Eta holan jokatzen ez dauana lelotzat hartzen dabe. Halan eta guztiz be, entzun deiogun Jesus Maisuari: “Entzun zelan dagoan aginduta: “Maitatu egizu zure lagun hurkoa eta gorrotau zure arerioa”. Nik, ostera, hau dinotsuet: “Maitatu egizuez zuen arerioak”. Jakintsu batek inoan: “Kristinau bakar bat baino ez dago: Jesus bera”. Jesusek ondo ezagutzen gaitu; horregaitik azken orduan laburpen eder hau itzi euskun: “Hauxe agintzen deutsuert: Maitatu egizue alkar, Nik maite izan zaituedan lez. Honetantxe ezagutuko zaitue niretarrak zareena: alkar maite badozue”. Argiago eta laburrago ezin euskun esan. Esan ez bakarrik, hauxe da bere agindu nagusi eta bakarra, bere jarraitzaileon ezaugarria. Anai-arreba horrek, zer deritxazu? Zer egin honen aurrean? Zelan sentitzen zara?

d) Ez da ezagutzen munduko jakitun eta nagusien artean holango dotrinarik erakusten dauanik. Nundik ateraten dau Jesusek erakutsi eta betebeahar hau? “Zeruetan dagoan nire Aitaren seme izan zaiteze. Harek gaiztoentzat eta zintzoentzat ateraten dau eguzkia, eta zuzenentzat eta okerrentzat egiten dau euria”. Beti Aitaren arpegira begiratzen dau. Berak be hori egin gura dau. Hori da ona izatea. Justizi hutsagaz ez dago salbazinorik; maitasuna da nagusi. Aita onak ez dau besarkatzen seme galdua justiziz, errukiz eta maitasunez baino. Zer diferentzi dago maitasun-legean kristinau eta jentil baten artean? Zetan ikusten dogu aldatu beharra? 

OTOITZA: Maitasun eguzki zara Jaungoiko Aita-Ama samurra! Zu holango Aita-Ama bat izanda, zelan naz ni hain aldrebesa? Lotsatu egiten naz eta bihotzez damutu, egiten dodan baino gehiago egiten ez dodalako, zure antzeko izateko. Errezegi moldatzen naz mundu girora. Parkatu, Aita! Jesus zure Seme zintzoaren izenean eskatzen deutsut, argitu eta bigundu dagizula nire bihotza. Zure Espirituak lagunduta, garbitu gura dodaz nire hartuemonak neukeri, harrokeri eta gogorkeri guztietatik, eta gero eta gehiago zure antza hartu. Jesus zure Semeak Kurutzetik lez eskatzen deutsut kalte egin eta min emon deusten guztien alde: ”Aita, parkatu egiezu, ez dakie zer egiten daben eta”.



URTEAN ZEHARREKO VIII. DOMEKEA    “A” 

SARRERA
1.- Munduari eragiten deutson ardatza dirua, ekonomia da, ez da Jaungoikoa: hau “goikoa” izango da, baina ha “behekoa”; “goikoa” goregi ipinten dogu eta “behekoa” beheregi. Hortik sortzen jakuz bizitzako larriak, krisiak eta ondoezak. Ondoizatea, hau da gaur nagusi, eta ondo izateko –jakina, gero eta hobeto!- lan eta lan, diru eta diru. Eukiago eta egarriago. Orain 60 urte baino gehiago daukagu ondoizatea hobetzeko. Orduan, nundik gaurko ondoeza hau? Nundik krisia? Zeren krisia? Zergaitik?

2.- Guzti honen oinarrian gurari bizi bat dago: segurtasuna, etorkizuna geure eskura eukitea. Etorkizun seguruaren trukean, sasoirik onena, sosegua eta alkartasuna galdu. Eta etorkizun hori noiz hasten edo noiz amaitzen da? Etorkizuna misterioa da eta ez dago gure eskuan. Hasi dogun gaurko hau be geure eskuan egon ez, eta etorkizuna amets... Eta itaun kezkagarri bat hasteko: zure eta nire etorkizuna Jaungoikoak ala diruak dauka?

Jesus Jauna, biderako argia zaitut,
Zu zara nik itxaron dodan Salbatzailea.
Nundik norakoak dira ezkutuko bildur horreek?
Noren bildur naz, Jauna?
Bizitzea bidekurutze bat lez da
eta sarri noraezean lez aurkitzen naz.
Ez dakit nundik nora jo.
Zugan sinisten dot, Jesus Jauna,
Zu zara nire bizitzaren zaintzailea. Nok ni ikaratu?

. Jesus Jauna, entzun egidazu, arren, deika naukazu eta.
Erruki zakidaz, zure arpegi bila naiabiltzu.
Nire bihotza ziur dago, Zuk maite nozula,
eta neugan egon zagozala,
eta nire arazoak ardura deutsuela, lagun zintzo bati lez.

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN MATEOREN LIBURUTIK: Mt 6, 24-34

     Aldi haretan, Jesusek holan berba egin eutsen ikasleei: Ezin daiteke inor ugazaba biren morroi izan. Izan ere, edo bata gorroto izango dau eta bestea maite izango, edo batari leial izango jako, eta bestea ez dau aintzat hartuko. Ezin izan zaitekeze Jainkoaren eta diruaren morroi. Horregaitik dinotsuet: Ez zaiteze larritu biziaz zer jango; edo gorputzaz zer jantziko. Bizia ez ete da janaria baino gehiago, eta gorputza jantzia baino gehiago? Begira zeruko hegaztiei: ez dabe ereiten, ez batzen, ezta kamaratan pilatzen ere; eta zuon zeruko Aitak jaten emoten deutse. Ez ete zaree zuok hareek baino gehiago?
     Eta zein da zuen artean, ardurearen arduraz, bere bizia pixka bat luzatu leikenik? Eta jantziaz zergaitik larritzen zaree? Begira landako liliak, zelan hazten diran; ez dabe lanik egiten, ezta goruetan ere. Eta benetan dinotsuet, Salomon bera ere, bere osperik ederrenean, ez zan jazten horreetariko bat baizen apain. Bada, gaur zutunik egon eta bihar sutara botako dan landako bedarra Jaungoikoak holan jazten badau, zenbat gehiago zuok, siniste gitxikook?
     Ez ibili, beraz, arduratan, esaten: “Zer jango dogu?, edo-ta “zer edango”? edo “zer jantziko?”. Jentilak ibilten dira guzti horreen bila. Zeruko zuen Aitak badaki guzti horreek behar dozuezana. Bilatu egizue, beraz, lehenengo Jaungoikoaren Erreinua eta Haren zuzentasuna; eta beste horreek gehigarri emongo jatzuez. Ez zaiteze, bada, larritu biharko egunaz. Biharko egunak berak ekarriko dau bere larria. Nahiko dau egun bakotxak bere nekea”.

a) Ondasuna, zer da ondasuna? Baina kontuz! Ez joan-etorriko ondasun arrunt
txikiak; gure bihotza asebete daiken ondasuna zein da? Beste guztiakaz lortu nahi dodan ondasuna zetan dago niretzat?  Jesus Maisuagana jo daigun: “Ezin dateke inor ugazaba biren morroi izan; batari leial izango jako eta bestea ez dau aintzat hartuko. Ezin izan zaitekeze Jaungoikoaren eta diruaren morroi izan”. Jakina, ezin biak, era batera, gehien, nagusi lez maite izan, bat edo bestea bigarren mailara jatsi behar. Jainkoa eta bere gauzak edo dirua eta bere gauzak. Beste era batera esanda: zer edo zein da nire buru-bihotzen jabe? Nok edo zek agintzen dau nigan? Zek eroaten nau errezago bere atzetik? 

b) Jesus gure Maisuak zehatz eta sakon ezagutzen gaitu, Berak be egin eban gure giza-esperientzia; bai Beragan eta bere inguruan argi ikusi eta bizi izan eban, gizaki guztiok hara-hona erabilten gaituan kezka egarria: segurtasuna. Entzun deigogun Berari: “Ez zaiteze larritu biziaz zer jango; edo gorputzaz zer jantziko”. Gizakia bera, bizia eta Jaungoikoaren seme-alaba lez bizitzea ez ete da beste balore eta ondasunen helburu? Zek balio dau gehiago pertsona zintzo, zuzen, fededun izateko? Zeraitik?

d) Ez daigun geure burua engainau; jo daigun eguneroko joan-etorrietara: Zer da gure arteko berba eta hartuemonetan gehiago erabilten dogun arazoa, ardurea? Eginbeharren artean, zer izten dogu biharko, beste bateri lekua emonez? Jesusek orrazi estua erabili deusku gaur: “Ez ibili, beraz, arduratan, esanez: “Zer jango dogu?”, edo-ta “zer edango”?, edo “zer jantziko?” Jentilak ibilten dira gauza horreen bila”. Etxean auzoan, herrian gure arteko autu-mautuak entzunda, zeren antz gehiago hartzen ete deuskue: Jesusen jarraitzaileena ala jentilena? Jesusek aurrean ipinten deusku jokabide nagusia: ”Bilatu egizue, beraz, lehenengo Jaungoikoaren Erreinua eta Haren zuzentasuna; eta beste horreek gehigarri emongo jatzuez”. Hau da anaitasuna, solidaritza, anaiarteko bizikidetza baketsua, alkarlaguntza maitekorra. Guk zenbateraino sinisten dogu hau? Gu bakotxari zer eskatzen deusku Jaunak?

OTOITZA: Seme-alabok zelan poztuko eta zelan salbatuko arduraz zagozan Jaungoiko Aita-Ama! Gure mundu hau txoriz, lorez eta askotariko edertasunez bete dozun Jainko Sortzailea! Zenbat gehiago maite gaituzun gu, zure seme-alaba garanok! Itsututa doguz gure bihotzeko begiak lurreko hautsez, gugaitik egin dozuzanak ez ikusteko. Espiritu Santuaren bidez garbitu eta argitu gure begi-bihotzak, Zuk eskeintzen deuskuzuzanak hobeto ikusi eta gehiago maitatu ahal daiguzan. Zu eta zure Erreinua izan beitez gure ondasunak.


     

URTEAN ZEHARREKO XXIX. IGANDEA   “C”
(Urriaren 16)

SARRERA
1. Gizakiak bere inguruan konfiantzazko lagunak izan behar ditu, behar den bezala hezi eta hazteko; bere izatearen oinarrizko atal bizi bat da hau. Inguruan inor konfiantzazkorik aurkitzen ez badu, susmo txarrez eta errezeluz jota biziko da, nondik eta nork zankotrabatuko ote duen bildurrez. Gaur jendea prixaz bizi da. Hutsunerik badago, kartetan, telebistan edo... nola edo hala bete behar. Hitz asko bai, baina Txinan zer gertatu den, edo auzokoa nola dabilen, edo nire hezurrak nola dabiltzan, edo.... Baina barruko kontu gutxi, bizitza bera argitu eta sakontzeko ajola gutxi. Bizian Gora zertarako da?

2. Konfiantzak, ordea, bizipozez eta adorez betetzen du eta egoera larrietan ere aurrera egiteko gauza da. Egia esan, kristau sinismenak ezin du sustrai sakonik bota, konfiantzarik ezaren otatza lehorrean. Alperrik dira orduan dotrinak eta erakutsi guztiak. Adiskidetasuna, konfiantzazko giroa, barrua hustu, agertu eta argitzeko. Elkarren aitorle izan. Laister igartzen da nor dijoan sakonera eta nor dabilen nonzerberri, besteenak jakin eta gero zabaltzen eta kritikatzen. Zu zerori nola sentitzen zera? Batzarreko gauzak gordetzen dituzu ala nolanhi erabiltzen dituzu kanpoan? Konfiantza harremanean sendotzen da.

. Zutaz fiatzen naiz, Jauna,
sarri zoritxarreko eta bakarrik sentitu arren;
Zutaz fiatzen naiz, Jauna, nire porroten aurrean,
irtebide faltsuak askok eskaini arren.

. Zure presentzian ibili nahi dut
zure hitzaren argitara;
zure presentzian ibili nahi dut,
zure Ebanjelioan bizitza oinarrituta.

. Zure presentzian ibili nahi dut,
bizi-Ogiaren indarrak lagunduta;
zure presentzian ibili nahi dut,
zure Espirituaren maitasunean indarberrituta.

JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  LUKASEN  LIBURUTIK:  Lk 18, 1-8
         Aldi hartan, Jesusek parabola hau esan zien bere ikasleei, beti otoitz egin behar dela eta ez dela  etsi behar adierazteko: “Bazen herri baten epaile bat; ez zeukan, ez Jaungoikoaren bildurrik, ez gizonen begirunerik.
         Herri hartan bertan, bazen alargun bat ere, eta han joaten zitzaion, esanez: “Egidazu justizia nire etsaiarekiko auzian”. Eta luzaroan ez zion jaramonik egin nahi izan.
         Baina gero, esan zuen bere baitan: “Ez daukat, ez Jaungoikoaren bildurrik, ez gizonen begirunerik; baina alargun hau gogaikarri zait, eta egingo diot justizia, etengabeko buruhausterik eman ez dezaidan”.
         Eta Jaunak honela esan zuen gainera: “ Begira zer dioen epaile okerrak. Eta Jaungoikoak ez ote die justizia egingo, gau ta egun otoitzean deiadarka ari zaizkion bere aukeratuei? Hara zer diotsuedan Nik: behingoan egingo die justizia; baina Gizonaren Semeak, datorrenean, aurkituko ote du honelako sinismenik lurrean?”

a) Jainkoagarekiko gauzetan gogorren jotzen gaituen tentazioa hauxe da: Guk otoitz eta otoitz eta ez da ezer agertzen; okerkeriak, gaitzak  gero eta indar gehiago. Eta Jainkoa geldi eta isilik. Zertarako da otoitza? Jainkoari geuk erantzi nahi dizkiogu orduak, bideak, aukerak. Hala ere, Jesusek diosku: “Beti otoitz egin behar dela, eta ez dela etsi behar”. Beti, argitan eta ilunetan, gauzak gure gustura datozenean eta ez datozenean. “Ez da etsi behar”. Otoitza omen da Jaungoikoaren ahultasuna eta gizonaren indarra. Otoitza gehienetan “eskari huts” bihurtzen dugu. Eskerrak eman, damua agertu, bere nahaia jakin nahia, Jainkoa goraltzea eta gurtzea. Bizian Gorak zertan lagundu dizu otoitzbidean? (Isildu eta konpartitu)

b) Jaungoikoaren pentsamoldeak eta gureak ez dira berdinak; gainera ez dakigu zer komeni zaigun ere. Santu batek zioen: “Nik urte askotan ez diot Jaungoikoari “hau edo hori egizu” eskatu. Bere nahia jakin eta huraxe ongi betetzeko indarra eman dezaidala da nahiko”  Amak bere umeari eskatu ahala dena ematen ote dio? Sendagileak gaixoari gustuko ez dituen gauza asko agintzen dizkio. Eta hainbeste maite gaituen Aitak zer? “Jaungoikoak ez ote die justizia egingo, gau ta egun otoitzean deiadarka ari zaizkion aukeratuei?”. Jainkoarengan uste oso-osoa jarri behar, guk geuron burua baino maiteago gaituela sinistuta. Bizian Goran aldatu zaizu otoitz bizitzaren alderdiren bat? (Isildu eta konpartitu)

d) Santu batek, bizitzaren gailurrera iritsita, esaten omen zion Jaunari: “Eskerrak, Jauna, eskatu dizudan asko ukatu didazulako, eta eskatu ez dizudan asko eman egin didazulako” Zergatik zioen hori? Zure bizitzara begiratuta, berdin esango zenuke? Gogoan hartzekoa da Jesusek gaur Ebanjelioaren azkenean dioskuna: “Gizonaren Semeak, datorrenean, aurkituko ote du honelako sinismenik lurrean?”. Zuk zer uste duzu? Zertan duzu aldatu beharra? (Isildu eta konpartitu)

OTOITZA: Sinisten dugu, Aita Jainkoa, Zuk diguzun neurrigabeko maitasuna, eta guretzat onena den guztia nahi duzuna. Munduko ilunpe hontan zail egiten zaigu otoitza, sinismenak huts egiten digulako. Gehi ezaiguzu sinismena eta, Apostoluei bezala, erakus ezaiguzu otoitz egiten. Lagun ezaiguzu zure nahia jakin eta maitasunez betetzen. Zuregan dugu uste osoa.
  



URTEAN ZEHARREKO XXX.  IGANDEA   “C”
(Urriaren 23)

SARRERA
1. Gaur ez omen dago pekaturik; lehen dena zen pekatu, gaur dena ukatzen da. Gaur inork ez du nahi entzun pekatu-konturik. Norbere burua kaxkajo egitea bezala litzateke, inori norbere pekatuak agertzea. Beti dijoaz batera bi gauza hauek: Gaizki eginaren errua gainetik kendu nahia eta Jaunarengandik ezkutatu nahia. Gizakia berez da ahula, sarri egiten du nahi ez lukena, eta nahi lukena ezin egin. Hori ezagutzea, onartzea eta aitortzea egizale izatea da. Jakina, guzti horren ondoren, Jaungoikorengana zabaltzea eta Berarengandik gure hutsegiteen barkamena onartzea eta aurrera egiteko gogoarekin gelditzea, hori da pozaren, itxaropenaren eta askapenaren bidea, salbazioko bidea.

2. Pekatua, errua, gaiztoa...ugari dago gaur egunean ere: entzun edo irakurri eguneroko paper-irratiak. Bazter guztiak tribunalez eta epailez beterik. Bestea, dirudienez, beti pestea da. Begiak beti kanpora begira, inorenak ikusteko; barrurantza ikustekorik ez da behar, ez da nahi. Egia, bestea kritikatzen dugun heinean gure burua aztertuko bagenu, bestearekin erabiltzen dugun neurria norbere buruarekin erabiliko bagenu... Orduan zer?

. Jesus Jauna, benetako adiskidea zera,
artzain ona den  bezala, ardiak banan ezagutzen eta
beren izenez deitzen dituenak bezala.

. Ez zait ezer falta,
nire bihotzaren gurari guztiak
Zuk betetzen dituzu eta. Ez zait ezer falta,
Zu nire ondoan zaude eta,
nahizta beste denak  bakarrik utzi.

. Ez zait ezer falta, Zuk niregatik bizia
eman baituzu gurutze gainean.
Ez zait ezer falta, zure barkamena
eta grazia beti lagun baititut.
Zure Espirituaren pozez eta
bakez biziberritu nauzu ta. 

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK:  Lk  18, 9-14

         Aldi hartan, parabola hau esan zuen Jesusek, beren buruak zintzotzat hartzen eta besteak gutxiesten zituzten batzuei:
         “Bi gizon igo ziren jauretxera, otoitz egiteko: bata farisearra eta bestea zergalaria. Farisearrak, zutik, honela egiten zuen otoitz bere barruan: “Eskerrak ematen dizkizut, ene Jainko, besteak bezelakoa ez naizalako: lapur, oker, ezkontza-nahasle; ezta zergalari horren modukoa ere. Astean bi bider egiten dut barau; eta dauzkadan guztien hamarrenak ematen ditut”.
         “Zergalaria, berriz, urruti gelditu zen, eta ez zuen begirik ere jaso nahi zerura; eta bular-joka, honela esaten zuen: “Ene Jainko, erruki zaitez pekatari honetaz!”
         Benetan diotsuet: hau Jainkoaren pakean itzuli zela bere etxera; bestea, berriz, ez. Izan ere, bere burua goratzen duena, beheratua izango da; eta bere burua beheratzen duena, goratua”

a) Jesusen denborako zintzoak erlijiozaleak ziren, guk sarri elizan entzuten ditugun “farisearrak”, legea zehatz-mehatz betetzen zutenak. Hala ere, Jesusen begietan orduko santuak txarragoak ziren pekataritzat zeudenak baino. “Beren buruak hartzen eta besteak gutxiesten zituztenak” On eginez harrotzeak baino gehiago Jainkoarengandik aldentzen duenik ez dago ezer. Ona izatea tokatzen zaizuna da, hori izan behar dugu. Egin behar duguna egiten badugu, ez dugu zertan harrotu. Eta, egia esateko, nork egiten du egin behar duen  dena? Eta gaur egun? Egiten dogunona kontatzen dogu, eta txarra?
                                                                                    
b) Errezatzaile faltsua laister sartzen da besteak juzgatzera. Berak ez dauka zer barkaturik, dena da ona: nik hau eta nik hori. Begiak albora luzatu eta nahibeste pekatari, Jainkoa Bera epailetzat ipiniz, gainera: “Eskerrak ematen dizkizut, ene Jainko, besteak bezelakoa ez naizalako; ezta zergalari horren modukoa ere” Farisearrak bai kontuak ongi atera: beraren onak eta bestearen txarrak parez-pare ipini, eta egurra urkoari. Eta haregaitik Jainkoari eskerrak eman gainera! Jaunaren Hitzaren argitan zer ikusten duzu hemen? (Isildu eta konpartitu

d) Eta bere burua pekataritzat daukanak hauxe dio: “Ene Jainko, erruki zaitez pekatari honetaz” Jesusek bai begi zorrotza! Farisear “santu faltsua” zutik eta harro, bestearen gainetik kukurruku egiteko prest; zergalari pekataria, berriz, urruti, begiak gora lotsaz jaso ezinik. Egia ikusten duen Jaun bakarrak ematen digu bien arteko epaia: “Bata Jainkoaren pakean itzuli zen bere etxera, bestea, berriz, ez”Eta zergatik hori? Jesusek Berak diosku: “Bere burua goratzen duena beheratua izango da, eta bere burua beheratzen duena, goratua”. Eskola ederra, ezta? Zer erakusten digu Jesusek (Isildu eta konpartitu)

OTOITZA Jainko Jauna, Zuk bakarrik ezagutzen duzu gure barru sakona; Zuk bakarrik neurtzen duzu, gure bizitzako txarra ta ona. Emaiguzu apaltasuna ta zintzotasuna, gufregan eta besteengan dagoen ona ta txarra ulertu ahal dezagun; ikuserazi ezaiguzu gu ez gerala uste dugun bezain onak; ezta besteak ere, uste dugun bezain txarrak. Pekatuan elkarren antzeko geranok elkar ulertzen,  barkatzen eta laguntzen ere bihotz-zabalak izan gaitezela.                                                                                                                                                                                                                                                                 




KURTSO BARRIAREN HASIERAKO BATZARRA


SARRERA
a) “Kurtso barria hasi”. Zer, hori ez al da eskolako umen berbakerea? Baina kristinau lez, bizitza osoa da karrerea eta eskolea, Jesus ezagutzen eta jarraitzen. Hori da benetako kristinau izateko bide bakarra. Jakina, Jesus maisuak geure bizitzaren barruan bakotxari erakusten deusku. Holan hartuta, Jesusen Berbea beti da “barria”: gure bizitza ere une bakotxean barria dalako eta Espiritu Santuak beti daukalako zer erakutsi eta zer grazi emon.

b) Bizian Gora da gure kristau eskola bedeinkatua. Baina eskola honetan ere gogoa eta borondatea behar dira, behar dan astia hartu eta ahaleginak egiten. Beti suertauko jaku arazo edo arduren bat itzi beharra, bai egunero Ebanjelio-atala irakurriz otoitz egiterakoan, bai tokatzen dan egunean, dana itzita, batzarrera joaterakoan. Dana Jesusen izenean egin, Berak bakarrik neurtzen ditu gure gogoak eta ahaleginak. Etxe ondoko ortuak lez, gure barruko “ortutxoak” ere frutua emongo deusku, baina bakotxak horretan ipinten dogun neurrian. Espiritu Santuak ez deusku huts egingo, baina geuk egin behar dogun partetxoa geure kontura izten desku.

. Bila ta bila nabil, Jauna, eta Zugan aurkitu dot itxaropena,
zuzena eta leiala zaran Horrek salbau nagizu.
Zure izenaren aintzarako: Zuzendu eta gidatu nagizu.

. Zu nire lagun zara, atera nagizu ezkutuan jarri deusten saretik.
Zure eskuetan jarten dot nire bizia:
Zuk, Jauna, Jainko leial horrek, lagunduko deustazu.

. Zugaz fiatzen naz: poztu eta alaituko naz zure maitasunaz.
Zu zara nire biziaren zaintzaile,
atsekabeak eta arriskuak inguratzen nauenean.
Emoidazu aukera, urtenbidea aurkitu dagidan.

JESUKRISTOREN BARRI ONA SAN MARKOSEN LIBURUTIK 

Bazan han hamabi urte hareetan odola eriola egoan emakume bat, osagile askotan ibilia, eukazan guztiak horretan eralgi ebazana, eta osatu beharrean, gero eta txarrago joiana. Jesusen barri entzunda, jente artean joan jakon atzetik, eta soinekoa ikutu eutson, bere kautan honan inoan-eta: “Soinekoa behintzat ikututen badeutsat, osatuko naz”. Eta berehala odol-iturria agortu jakon, eta osatu zala somau eban bere gorputzean. Jesus, indar batek urten eutsola konturaturik, jenteagana bihurtu zan berehala, eta esan eban: “Nok ikutu deustaz soinekoak?” Ikasleak erantzun eutsoen: “Ikusten dozu jenteak estututen zaituana, eta “nok ikutu nau” dinozu?”
Eta ingurura begira ebilen, hori egin ebanaren bila. Orduan emakumea, jazo jakona jakinik, bildur-ikaratan, ahuspez jarri jakon eta egia esan eutson. Baina Jesusek esan eutson: “Alaba, zeure sinismenak osatu zaitu, zoaz bakean eta osasunean”.

a) Horra zenbaterainokoa dan sinismenaren indarra! “Bere kautan inoala: Soinekoa behintzat ikututen badeutsat, osatuko naz”. Ezkutuan, aztetik joanda, soineko ertza ikutuz. Huskeritxoak, baina fede haundiz eginak. Hasten dogun kurtso honetan ere “huskeritxoak” egin behar doguz, Jesusek osatutea nahi badogu: egunero ataltxo bat irakurri, batzarretan parte hartu, zeure eritxiak agertu… Baina fede haundiz eginak. “Huskeritxo” honeek beharrezkoak dirala uste al dozu? Kontau egizuz zeuk egin gura dozuzan “huskeritxoak” Jesusi ikututeko. (Isildu eta konpartidu)
b) Jesusen inguruan jente-talde haundiak alkarri bultzaka eta Jesus estutuz. Baina norbaitek ikutu eutson aparteko fedez, eta Jesus “indar batek urten eutsola konturatu zan”.Ulertu daigun argi-indarraren sorgailuaren ( generadora) irudia erabiliz: Jaungoikoa da generadore nagusia; Jesusek zentral horregaz konektatzen dau, bere indar guztia gure zerbitzura jarriz. Bera ikututen dauana argituta, osatuta geldituko da. Jesus askok estututen dogu, bere inguruan piloka batuz, baina “ikutu” gitxik. Ze alde dago Jesus “estutu” eta Jesus “ikutu” artean? (Isildu eta konpartidu)
d) Jesusek ez ekiala, Berak gura barik, ezelango eskari barik, andrearen sinismenak atera eutson indarra, gorputz eta arimako osasuna. Horra sinismenak daukan indar sekretua: “Alaba, zeure sinismenak osatu zaitu, zoaz bakean eta osasunean”. Hau penagarria! Zentralaren ondoan egon eta ilunetan eta gaixorik bizi... Zer egin behar dogu Jesus zentralagaz konektatzeko: ze jarrera, giro, egikera behar doguz bakotxak eta taldeak? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Jesus Jauna, Aitak gure erdian ipini zaituan argi-zentral miragarria! Eskerrik asko gaur emon deuskuzuzan argia eta indarragaitik. Gehitu egizu gugan sinismen-dohaia, Zeugan gero eta gehiago eta hobeto konektatu daigun. Zeure graziz poztu gagizuz, zure indarrez osatu gagizuz. Ebanjelioko andreak lez, gaur geuk entzun gura deutsugu: “Zoaz bakean eta osasunean”.  

KURTSOAREN  EBALUAKETA 
SARRERA
Bizian Gorako taldeko lagunok:
Aurtengo kurtsoa amaitzen daukagu. Zenbat batzar, zenbat otoitz, zenbat zerbizio txiki, zenbat grazi eta on egite! Gaurko batzarra honetarakoxe da:
. Kurtso osoari begirada bat bota eta zer zelan joan dan aztertzeko.
. Ondo egon danagaitik Jaunari eskerrak bihotzez emoteko.
. Hobeto egin geinkeana aztertu eta datorren urterako erabagiak hartzeko
Hasi gaitezan argia biztu, Biblia zabaldu eta Aitearen eginaz.

. Maite zaitut, Jauna,
neugaz zagozalako.
Zu zara nire Harkaitz sendo,
gazteliu sendo niretzat.

. Zu zara nire Salbatzaile,
nire Harkaitz, nire gordeleku.
Zu nire indar salbatzaile,
zaintzen nauan babes ezkutua.

. Arriskuan aurkitzen nazanean,
guzurrak eta gatxak inguratzen nauenean,
euren sareetan harrapatu nairik,
Zuk, Jauna, nire deia entzuten dozu
eta nire eskariari erantzuna emoten.

. Bai haundia zarala, Jauna!
Zure kontu nire zuzentasuna,
Zuk ziurtatu dozu
nire eskuan garbitasuna,
zure bideak jarraitu nebazalako
eta Zutaz 

ERAKUTSIA:

"Ez da Zeruetako Erreinuan sartuko, Niri "Jauna, Jauna" deituten deustan edonor; zeruko nire Aitaren nahia egiten dauana baino: horixe sartuko da Zeruetako Erreinuan. Egun haretan askok hauxe esango deuste: "Jauna, Jauna, ez genduan, ba, zure izenean iragarri eta zure izenean deabruak jaurti eta zure izenan mirari asko egin?" Eta orduan Nik hauxe esango deutset: "Ez zaituet inoiz be ezagutu; alde Nigandik gaizkileok!"
Beraz, nire berbok entzuten eta eginez beteten dituana, bere etxea hatx gainean jaso eban gizon zuhurraren antzekoa izango da: jausi zan euria, etorri ziran uriolak, izan ziran haizeak, eta jo eben etxe ha; baina ez zan lurrera jausi, hatx gainean jasota egoan eta. Nire berbok entzunda gero, eginez beteten ez dituana, barriz, bere etxea hare gainean jaso eban gizon tentelaren antzekoa izango da: jausi zan euria, etorri ziran uriolak, izan ziran haizeak, jo eben etxe ha, eta behera jausi zan, eta bere hondamendia haundia izan zan" (Mt 7, 21-27)


Zer deritxazu? Bizian Gora, zure ustez laguntza ona izan jatzu, zeure bizitzako etxeari, kristau lez, zimendu sendoa jarteko? Bizitzan haizeak, uriolak eta antzeko asko dago; zelan eutsi deutsozu etxeari? Zetan lagundu deutsu Bizian Gorak? (Isildu eta konpartidu)

Noiz edo behin geure bidea aztertzea ondo dator; aspertu edo gogoa galdu ere egin daiteke eta. Jesus Jaunaren aurrean goazen kurtsoa aztertzera:

EBALUAKETA
1. Aurtengo kurtsoan taldea gehitu ala gitxitu egin jaku? Zergaitik?
     Lagun barriak ekarri edo talde barri bat sortzeko ahaleginik egin al dogu?
2. Taldeko lagunok batzar egunetan beti etorri ohi gara? Etorten ez gareanean, abisurik 
     aurretiz bialtzen al dogu?
3. Batzarrak zelan egin doguz:
. Otoitz giroa zaindu dogu?
. Bakez eta alkarren eritxiak errespetatuz?
. Tokatzen dan gaiaren barruan ibilten gara, ala Arandatik Mirandara?
4. Etxeko lana.
    . Taldeko lagunok erabilten al dogu batzarreko papela etxean batzar bien bitartean?
      Irakurrita ekarten al dogu?                                                                           .
    . Batzarretan gero eta gehiagok parte hartzen al dogu, eritxiak emonaz?
5. Guk taldeko lagunok zenbat arazotan parte hartzen dogu, "Jesusen izenean'': etxean,

     Herrian, parrokian, gaixoetxeetan....?
6. Aurtengoa ikusita, ze asmo hartzen dogu datorren urterako?

AZKENEAN :
1. Isilunetxo baten ondoren, gogora ekarri bakotxak kurtso barruan hartutako mesede  graziren bat. Eta beragaz batera Jaunari eskerrak emon: ESKERRIK ASKO
2. Eta ezer zuzendu beharrik agertu bada, erabagi zehatzak hartu, datorren kurtsoan
    hobetzeko.


KRISTOREN GORPUTZ-ODOL SANTUAK “C


SARRERA
1-Jaungoikoa hain urrun eta hain hur! Hain haundi eta hain txiki! Hirutasun ulertezina, urrun dagoalako; Eukaristia ulertezina, hur- dagoalako. Bera gugana hurreratzearren hain txiki eginda, eta gu gehiagotan gagoz hur urrunera begira. Dana dala, Jaunak asmau ahalak asmau ditu guri bere maitasuna agertzeko; anaiarteko mahaian geure janari bihurtuta ospatzen dogu gaur. Osorik eta bakotxarentzat, eta guztiontat bardina.
Izatekotan, gaixoak, behartsuak, atsekabetuak dira bere mahaian lehenengoak.

2. Benetako fededuna buruz apala eta bihotzez zabala da. Baina, bide batez, barru sendo ta zuzena dau; ez da ezeren, ez inoren aurrean makurtuko. Ez da beragandiko sendotasunez, beragan bizi dan Jaunaren laguntzaz baino; aingeruen janariz indarbarritua dalako baino. Martiriei bizia emoterainoko indarra ezarri deutsen Ogia Santua ospatzen dogu gaur; adorazinorako baino gehiago, burrukarako janaria dogu. Gugaitik kurutzean bizia emon ebanaren gorputz-odolak dira ta. Ze indar eta sugar ateraten dogu geuk Eukaristiako Mahaitik?

. Txastatu egizue eta ikusi zein ona dan Jauna!
Bai dohatsu, Harengana igesi doana!
Nok asmau daike poztasunonik Zugandik aparte?
Edo eta zeinek usmatu alaitasunik,
Zuk maite dozuzan semeen aregian
distiratzen dauan hainakorik?

. Zugandik sortu dira egiazko maitasuna,
poztasuna, ondasun guztiak,
Zuk jasoten dozuz gure bihotzetan
maitasun eta poztasun-olatuak.
Zela nukatua hal deuskuzu zure edertasun atalxo bat ere,
Zugana begiak jasoten deutsuguzanoi?

. Bedeinkatu dagidan beti eta beti Jauna,
nire ahoan beti zure gorespena;
nire bihotza Jaunagan pozten da;
poztu beitez apalak hori entzutean. 

JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  LUKASEN  LIBURUTIK:  Lk 9, 11b-17
Aldi haretan, Jesusek Jainkoaren erreinuaz berba egiten eutsen, eta osatu-beharra eukenak osatu egiten ebazan. Eguna bajoian, eta Hamabiak etorri jakozan, esanez: “Bialdu egizu jentea; doazela inguruetako auzo ta herrietara, eta bilatu dagiela ostatua ta jatekoa, hau bakar-lekua da-ta”.
Jesusek esan eutsen: “Emoiezue zeuok jaten”. Eta hareek erantzun: “Ez daukagu ba-ta, bost ogi ta arrain bi baino! Geu joaten ez bagara, jente guzti honentzako jatekoak erosten...? ” (Bost bat mila gizon ziran-eta). Jesusek esan eutsen bere ikasleei: “Jarriazo egizuez taldeetan, berrogeta hamarnaka”. Halan egin eben, eta danak jesarri ziran.
Jesusek bost ogiak eta arrain biak harturik, begiak zerura jaso, eta bedeinkapen-otoitza hareen gainean egin ondoren, zatitu ebazan eta bere ikasleei emon eutsezan, jenteari banatzeko. Danak jan eben, asetu arte; eta gelditutako hondakinez hamabi otzarakada batu ebezan.
============================================================
a) Jesus bakar-leku baten jendeari  berba egiten dago: berba ederrez Aitaren barri emoten. Premina larria sortu zan: zerjanik ez. Ikasleen urtenbidea normala izan zan: goazen hemendik, ostatu eta jateko bila, bakotxa bere aldetik. Jesusen urteerea bestelakoa izan zan: “Emoiezue zeuok jaten”. Daukezan ogi-arrain apurrak bedeinkatu eta jaten emon eutsen. Hori da benetako Jesus eta bere Eukaristia osoa: Aita berbaz iragarri eta  behartsuei bizigarria emon, bizitza osoa alkarbanandu. Holan behar leukie izan gure Eukaristiak: Bizitzaren zerbitzari izateko indar-iturri. Gure Eukaristi ospakizunak ba al dauke holango eraginik, indarrik? Solidaritza-iturri izan behar leukee Eukaristiak: Ogi Santuz janarituz, bizi-ogia banatzen ahalegindu. Ezin dira banandu Eukaristi-mahaia eta bizitzako mahaia. Zer deritxazu (Isildu eta konpartidu)

b) Gaurko Ebanjelioko miraria Eukaristia izan zan, gure artean Eukaristia izan behar leukena. Gauza asko aldatzen dira Eukaristia-inguruan aspaldion: ekarri gogora lehengo eta oraingo gauza batzuk. Eta aztertu: zer kendu, aldatu edo ipini behar geunkez ospakizun horretan. Geuk zetan parte hartu geinke, bai meza-barruan eta bai handik kanpo? Begira Jesusi: ”Bedeinkapen-otoitza hareen gainean egin ondoren, zaitu ebazan eta bere ikasleei emon eutsezan, jenteari banatzeko”. Otoitza bai, baina ogia ere bai. Eta ikasleak bitarteko zerbitzari. Ogia dinogunean, zera esan gura dogu: pertsoneak biziteko behar dauana: jatekoa, jantzia, laguntza... Ogia jan ondoren, on egiten jardun ezik, ogia usteldu egiten da, ez dau bere frutua emoten. Gaurko mezeari hartzen deutsozu horren antzik? Zer aldatu behar zeunke zeure portaeran? (Isildu eta konpartidu)

d) Eukaristiako ospakizunera prestauta joan behar da, ez lege bat betetzearren. Maitasunezko topaketa da. Aurretiaz prestau behar da, behar dan lez parte hartuz. Jesusen mahai inguruan batzea da, anai-arreben arteko ospakizuna da, bizitzako mahaia eta mezako mahaia bat egitea da. Zelan prestatzen zara ospakizun honetarako? Jaunaren Berbeak ze leku hartzen dau zure Eukaristian? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Jesus, geure janari bihurtu zarean Jaungoiko maitekor eta maitagarri hori! Emoiguzu jaten zure Gorputza, bihotz-barrituta geuk ere besteei jaten, eta bizitzeko behar dabena alkar-banatzen arduratu gaitezan. “Egizue hau nire gomutagarri”: bizia gehitu, ederragotu, bizia banandu, bizia bizi, biziaren alde jokatu. Bizi barriaren iturri zarean Horrek, zure biziz bete gaizuz



HIRUTASUN GUZTIZ SANTUA  “C”


SARRERA
1. Gu gizakiok haundiak gara zentzunez, dohaiez, ametsez, ahalmenez. Menpean doguz ia diran guztiak, eta gero eta gehiago. Ez da harritzekoa, sarri geure burua jainkotxo bihurtzea. Baina, bestalde, benetan txikiak gara: zeru-lurren artean mogitzen dan xomorro adimenduna. Horretan gara Jainkoaren antzeko, hori da daukagunik ederrena: gure gorpuzari bizirik eta indarrean eusten deutsona. Eta gorputz bizitzaren hainbeste ardura izanda, zergaitik espirituzkoari hain asti eta ahalegin gitxi? Gauza guztien jabe izateko, eta ez morroi, egin  ginduzan Jaunak. Munduko gauzakaz geure burua katigatu barik, askatasunez, maitasunez eta zentzunez biziteko. Dagokigunez gizaki izatea kategori haundia da; batez ere, Jesusen jarraitzaile izanaz, kristau lez agertzeko.

2. Gaur Jaungoiko Beraren egun berezia ospatzen dogu: Aita eta Semea eta Espiritu Santua; Hiru baten eta Bat Hirutan. Zelan edo halan berbaz adierazo nahia, inundik inora ulertzen ez dogun Jainkoaren misterioa. Dakigun bakarra hauxe da: bere irudiko egin gaituala eta maite gaituala. Gure sinismen argitan hauxe agertzen jaku: Dirudienez, Jaungoikoak ez daukala beste buruhausterik geu -bere seme-alabok- zoriontsu egitea baino. Mundu ederragorik egin ahal da, baina gure alde egin dauan baino gehiago ez. Ez daigun denporea alperrik galdu Hirutasunaren misterioa ulertu nahirik. Hobe da Berak deuskun maitasunari zelan erantzun aztertu eta erabagitea. Izan ere, Jaungoikoak gugaitik egin dauan guztia, maitasunaren maitasunez egin da.

. Badakit itxaroten deustazuna, Jauna,
goizean-goiz, eguzkiaren urteeran, arin-aringa urteten badot
Zu gauerditik zain zaukadazala somatzen dot.
Badakit beti neure ondoan zagozana,
oinak lokatzetan hondoratzean, bildurrez nagoanean,
zure presentziak eusten deustala, nire ezbaiak  uxatuz.

. Badakit nigan etenbako presentzia izan nahi dozuna,
nire bizilekua Zu biziteko baino zikinago egon arren,
Zeu sartu zaralako nire bihotz-hondoko ostatua bizibarritzera.
Gurtzen zaitut Aita eta Semea eta Espiritu Santua!
  
JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  JOANEN LIBURUTIK : Jn 16, 12-15
Aldi haretan, Jesusek honan esan eutsen bere ikasleei: “Gauza asko daukadaz zuoi esateko; baina orain ezin dozuez jaso; egiaren Espiritua datorrenean, ostera, Berak zuzenduko zaitue egi osoraino. Izan ere, harek ez dau bere buruz ezer esango; entzundakoa esango deutsue, eta etorkizuna adierazoko. Berak goratuko nau, Neuretik hartuko daualako, eta zuoi adierazoko deutsue.
Aitak daukan guztia neurea da; horregaitik esan deutsuet: Neuretik hartuko dauala, eta zuoi adierazoko”

a) Jesusek ahaleginik asko egin eban Apostoluei dana irakasteko, baina alperrik; ezin kontuan jausi urreratu jaken Jaungoikoaren maitasunaz: “Gauza asko daukadaz zuoi esateko, baina orain ezin dozuez jaso”. Izan ere, Jaunaren aurrean hobe, beste ezer baino, burua makurtu eta gurtu. Eta bere maitasun-itxasoan murgildu. San Austinek egin eban ahaleginik Jaungoikoaren misterioak ulertzeko. Burua apurtu ez beste guztiak egin ondoren, harek ere horretara jo eban: Isildu, gurtu eta aurortu: “Ez dot sinisten ulertzen dodalako; sinisten dodalako ulertzen dot”. Jaungoikoa ez da burutik sartzen, bihotzetik baino. Jaungoikoa bildurgarri ala maitagarri jatzu? Bizian Gorak zetan aldatu deutsu Jaungoikoaren irudia? (Isildu eta konpartidu)

b) Jaungoikoa nor eta zer dan Berak jakitera emon behar deusku. Ez da lortuten dan jakituria, Jaunak Berak doan emoten deuskun dohaia baino. Horregaitik, Jesusen erakutsiz, Aitak bere gauzak munduko txikiei, ezjakinei erakusten deutsez, eta jakitun eta haundiustekoei ezkutatu: “Egiaren Espiritua datorrenean, Berak zuzenduko zaitue egi osoraino”. Beraz, apalak izan beharra daukagu; ez dago maixurik eskola honetan, Espiritua izan ezik. Otoitzean eta alkarteko maitasun-giroan joango jaku argitzen Jesusen irudia gugan. Bizian Gorak lagundu al deutsu Jainko bila? (Isildu eta konpartidu)

d) Espirituaren egitekoa Jesusek Berak argitzen deusku: ez da dotrinaz burua betetea, ez da beste munduko arazoetan murgiltzea. Bai zera! JESUS da argituko deuskuna, eta Jesusek erakutsi deuskuna: Aitak Jesusengan agertu deuskun maitasun-misterioa. Ez da egi asko ikastea,   EGI HANDI honetan asko sakontzea baino:  “Berak goratuko nau, Neuretik hartuko daualako, eta zuoi adierazoko deutsue”. Gure zeregina, holan dala, argi dago: Buru-bihotzak zabaltzea -eguzkitan gelako leihoak lez- gainerakoa Espirituak egingo dau. Jakina, mundu honetan ahal dan neurrian; egi osorik inok ez dauka, gitxiago Jainkoagazko gauzetan. Horregaitik bila ibiltea da Espirituaren presentziaren ezaugarririkk ziurrena. Gehituz ala gitxituz doakizu Jainko egarria? (Isildu eta konpartidu).

OTOITZA: Aintza ta gora Jaungoiko Aita, Jaungoiko Semea eta Jaungoiko Espiritu Santua! Zu hain haundi izan eta ni honen txiki, eta Zu nire eta ni maitatzen. Berba barik naukazu aurrean, Zeu gurtzen, Zuri eskerrak emoten. Nazan guztia zeurea naz, egizu nigaz nahi dozun guztia. Emoidazu zure grazi ta maitasuna, horixe nahikoa dot-eta.




PENTEKOSTE  FESTABURUA “C”

SARRERA
1. Pazko egunetik 50 egunera judeguak jai haundia ospatzen eben: lurreko frutu uztaren jaia. Jai horixe dogu Eleizearen  hasiera ospatu eta gaurkotzeko eguna. Mana 12 Apostoluen erdian, 9 eguneko otoitzaldian egozala, Espiritu Santua jatsi zan euren gainera. Mariaren sabelean Jesus sortu ebanak Berak sortzen dau Eleizea, lehenengo kristau taldearen sabelean. Eleizea, izan ere, ez da lekua, abadea edo betebeharreko lege eta arau batzuk. Geu -kristau alkartea- gara ELEIZEA; izenak berak ere horixe esan gura dau:
ALKARTEA. Eta alkarte honen barruko indar eta arima Espiritu Santua da. Laster ezagutzen da kristau alkarte bat Espirituak eraginda ete dagoan. Bizian Gorako taldea ere bai.
2. Eleizearen sorrera eta iraupena Espiritu Santuaren egitekoa da. Eleizea askoz ere gehiago da Espirituarena, gizonona baino. Eskerrak horreri, bestela aspaldion ustelduta, deseginda egoan. Apostoluak eurak ikustea da nahiko: Espirtiua jatsi aurretik geldi eta geldo, ez zer ziranik, ez zer egin behar ebenik. Espiritua jatsi ondoren, hareen poza eta alkartasuna! Hareen joan-etorriak eta egon-ezina, Jesusen testigantza emoten! Eta guztien artean MARIA. Bera Apostoluen Erregina lez, sortubarri zan Eleizearen AMA. Eta Bizian Gorako guztion bide erakusle eta argi

. Zu zara, Jauna, nire argi eta salbamen;
Zu neugaz zagoz.
Nire oinentzat argia zara,
noren bildur izan naiteke?
Zu zara nire bizitzaren gordeleku.
Norgaitik edo zergaitik ikaratu?

. Zugan nire uste osoa eta zure eskuetan nire bizia;
Zugaz banago, nire bihotza sendo eta adoretsu sentitzen da;
nire argia zara, nire salbamena zara,
nire babeslekua zara.

. Ez naz ezeren bildur,
nire arerioak nire aurka jo arren;
Zu nigaz zagoz; nire argi eta salbamen,
nire gordeleku Zu zara,
eta zure aurrean seguru nago.
Nok jarriko nau dardaraz, Zu nigaz bazagoz?

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK:   Jn 20, 19-23
 Astearen lehenengo egunaren iluntzean, etxe baten batuta egozan ikasleak, ateak itxita, judeguen bildurrez. Sartu zan Jesus, eta euren erdian zutunik, esan eutsen: “Bakea zuekin”. Hori esanda, eskuak eta saihetsa erakutsi eutsezan. Eta ikasleak pozez beterik gelditu ziran, Jauna ikustean. Jesusek, barriro ere: “Bakea zuekin. Aitak Ni  bialdu nauan lez, Neuk ere bialtzen zaituet zuek”.

a) Jesusen Espirituaren presentzia ezagun izaten da: han dago bakea, bizipoza, adorea, itxaropena; orduan ez gara geu, Bera da gugan lanean diharduana; Jesusek irauten dau gure artean: "Bakea zuekin”. Hori da itzi deuskun oparia, dohaia. Bake berezia da; ez da buruhausterik ez eukitea, ez da sarri bildurrik edo kezkarik ez eukitea. Guztien gainetik, eta norberak egin ahal dauana egin ondoren, gainerakoa Jaunaren eskuetan itzi eta aurrera egitea da. Guk egin dogun apurra Berak osotuko dauala sinisturik bizi eta jokatu. Jesusek Berak ere, bizi zala, ez eban frutu eder ugari ikusi; baina Aitaren eskuetan itzi eban egindako dana, eta hona hemen ondorengo frutu ugaria. Guk inoiz baino gehiago orain behar dogu Jesusen bakea. Bizian Gorak lagundu al deutsu JESUSEN BAKEA zeuganatzen eta gozatzen? (Isildu eta konpartidu)

b) Jesusen egitekoa ez da amaitu, ez da amaituko ere, munduaren azkenera arte. Beste modu baten, baina jarraitu egin nahi dau mundua salbatzen. Orain geu behar gaitu laguntzat, testigutzat; geuk prestau behar deutsoguz gure esku, bihotz eta begi; Berak jarraitu nahi dau, baina geure bitartez. Hagaitik guztiok gara Berak deituak eta bialduak: “Aitak Ni bialdu nauan lez, Neuk ere bialtzen zaituet zuek". Holan dala, edozein kristau da deitua eta bialdua, hau da: Jesusen maitasunean bizitzera eta bere izenean Barri Ona iragartera.  Guzti honek zer sentierazoten deutsu? Nora eta zetara bialtzen gaitu Jesusek? (Isildu eta konpartidu).

d) Jaungoikoak deuskun maitasunaren misterioen artean bizi gara, eta ametsak dirudienak, egiak dira. Ume jaio-barriak ez daki bere gurasoak zer eta zenbat egin daben bere alde, zenbat maite daben; gitxiago guk Jaungoikoaren aurrean. Ez, gugaitik hainbeste eginda gero, ezin gaitu bertan behera bakarrik itzi:  "Hareen gainera arnasa egin eta esan eban: "Hartu egizue Espiritu Santua". Eta behin emondako Arnaseak Eleizan eta kristau bihotzetan iraun egiten dau. Gure gorputz-bizitzan zer esan nahi dau arnaseak? Hori eta gehiago da Espiritu Santua Eleizan eta gu bakotxaren sinismen bizitzan. Bizian Gora mobimentuan kontatzen al dogu Beragan behar dan beste? Ba al dogu horren esperientzirik gure kristau bizitzan? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Aintza Espiritu Santu Horri! Zeuk sortu zenduan Mariagan Jesusen giza-haragia. Zeuk eratu zenduan kristau alkartean Jesusen Jainkozko gorputza, Eleizea. Zeuk batu gaituzu gu Jesus Mahatsondora, Eleizan eta Bizian Goran, bere aihen biziak izanik, frutu biziak emon ahal daiguzan. Hain gora jaso gaituzun ezkero, bete gaizuz zure graziz.
 

VII.  PAZKO  DOMEKEA  “C”
JAUNAREN IGOKUNDEA



SARRERA
   1 Gaur Jesusen IGOKUNDEA ospatzen dogu. Egun pozgarria Berarentzat: Aitak emondako egitekoa bete dau eta Aitaren eskumaldera doa. Hau da: Giza-izatearen mugak gainez eginda, Jainko izatera bihurtzen da. Eta guretzat ere pozgarria: Igotea ez da urruntzea, ez da lekuz aldatzea, izatez baino. Gure ondoan geratu da, eta Aitaren aurrean gure alde erreguka dago. Jesus ez da historiako une baten katigatuta gelditu; geugaz doa aurrera, azkenera arte, Aitarenera heldu arte.
Haragitan bizi zala baino gugandik hurrerago gelditu da. Geuk bilatu eta aurkitu behar dogu geugan eta gabiltzan leku guztietan. Egon hemen eta hor dago. Baina beti bila eta Beragazko hartuemon gozoan bizi behar dogu. Hori da bere gogoa eta gure beharrizana.

2 Jesusen jarraitzaileontzat gaur eguzki-beteko eguna da: Jesusek erakutsi deusku Aitaren-ganako bidea; gure aurretik doa, Aitarenean guretzat bizilekua atontzeko. Hau jakiteak eta Jesus igoten ikusteak pozez bete behar gaitu. Bera gure artera jatsi eta gure antzeko egin da, gu bere antzeko egiteko. Horregaitik, gure azkena ez dago lurpean, Aitaren ondoan baino. Bestelan zetarako etorri zan gure artera? Gu ez salbatzea eta Beragaz zoriontsu ez egitea, Jesusentzat porrota negargarria izango litzake. Jaungoiko Aitak ere ez leuke lortuko bere asmo ederra: gu bere Semearen bidez bere ondoan zoriontsu egitea.

KANTA JAUNARI LUR GUZTIA

EGIN GOGOTIK  HAREN NAHIA.


. Goraldu Jauna kalean, zuen etxeetan,
goraldu, goraldu egizue Jauna beti eta nunahi.
Goraldu egizue berbaz eta doinu ederrez,
Goraldu zuen barruko isiltasunean.

. Goraldu egizue astegun eta jaiegunetan,
urtarriletik abendura,
erloju gutien tangadetan,
ordu eta egutegi guztien gainetik.

KANTA JAUNARI LUR GUZTIA
EGIN GOGOTIK  HAREN NAHIA


JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  LUKASEN  LIBURUTIK:  Lk 24, 46-53
Aldi haretan, Jesusek honan esan eutsen bere ikasleei: “Holantxe egoan idatzita: Mesiasek nekaldia jasan behar dau, eta hirugarren egunean biztu egingo da hilen artetik; Berorren izenean iragarriko jake bihotz-barritzea eta pekatuen parkamena jente guztiei, Jerusalendik hasita. Zeuok zaree gauza honeen testigu.
Nik neure Aitaren agintzaria bialduko deutsuet. Zuok, zagoze urian, goitik indarrez jantziko zaituen arte”.
Gero, Betania aldera atara ebazan; eta eskuak jasorik, bedeinkatu egin ebazan. Eta bedeinkatzen zituan bitartean, aldendu egin zan hareekandik, eta zeruetara eroan eben. Hareek, Jesus ahuspez gurtu ondoren, pozez beterik Jerusalenera bihurtu ziran, eta beti jauretxean egozan, Jaungoikoa goratzen.
==================================================================

a) Gure bizitzako zapia azpikaldetik zirriborroz beterik ikusten da:  zentzun ta norabide barik.. Baina dana amaitu, eta goikaldetik begiratuta,dana zan halantxe izan beharrekoa: “Holantxe egoan idatzita: Mesiasek nekaldia jasan behar dau, eta hirugarren egunean biztu hilen artetik”. Dana bete artean, fede-argitan eta itxaropen-indarrez iraun behar. Hori da bizitza osotasunean hartu eta barruko zuku guztia ateratea! Hemen ekin-ahalean jokatu Aitaren nahia beteten, baina ondoren Beragaz betiko zorion betean biziteko uste osoz. Burrukan dabilen artean, ondorengo koroia gogoan dauala. Erakutsi ederra bere jarraitzaile gareanontzat. Ikasi al dogu, bizitzako burrukatik gogoa eta  buruak gora jasoten? Zer da gogoa jasote hori? (Isildu eta konpartidu)

b) Hau bai dala sinismenaren edertasuna! Baina horretarako bizi egin behar da; bestelan ez dogu jasoko barruko indar gozo eta eraginkor hori. Eta hori beharrezko dogu, Jesusek dinoskuna bete ahal izateko: ”Zeuok zaree gauza honeen testigu...Nire Aitaren agintzaria bialduko deutsuet”. Bai, zalantza barik, ”Agintzari” horren laguntza beharko dogu: ESPIRTIU SANTUA. Aitak agindu deuskuna eta bialdu ere bai. Bizian Gorak lagunduko deusku ”Agintzari” hori geuganatzen, behar dan lez jokatzen badogu. Ba al dozu honen esperientzirik? (Isildu eta konpartidu)

d) Jaungoikoa Jesukristogan lurtar egin jaku eta ezin lurretik aldendu; haragizko begietatik bai, baina fede-begietarako lehen baino hurrerago: “Eskuak jasorik bedeinkatu egin ebazan. Eta bedeinkatzen ebazan bitartean, aldendu egin zan eta zerura eroan eben”.  
Hemen amaitzen da Jesus Jaunaren egitekoa: Aitaren eskutik sekulako koroirik eder handiena jasoz. Orain geu gara Jesusen testigu. Gure bizitza osoari Jesusen norabidea emonaz, munduko zereginean dihardugun artean, gure gogo-bihotzak goian begoz. Egunero eta egun barruan sarri hartu daigun Jesusen BEDEINKAPEN hori, Beragaz bat egin daigun. Orduan gure bizitza beste gauza bat izango da. Bizian Gorak laguntzen al deutsu holan bizitzen? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Agur Jesus! Zorionak Zuri, gure txalo eta goralpenik beroenak! Nor Zu langorik? Heriotzea, gorrotoa eta txarkeri guztia azpiratu dozu eta Aitagana zoaz. Baina ez gaituzu ahaztu: Aitaren aurrean etenbarik diharduzu gure alde, eta gure artean ere somatzen zaitugu: Eukaristian, gaixoen artean, otoitzaldietan, Bizian Gora batzarretan... Guk ere ez zaitugu ahaztuko, lotsa eta bildur barik zure testigu izango gara. Zeuk deritxazunean, zatoz eta eroan gaizuz Aitagana.







PAZKO ALDIKO VI. DOMEKEA.


SARRERA
1. Zein gatx dan gizakia barruz aldatzea! Zerbait astuna jazo behar jako bizitzan, edo ezusteko argi batek mundu barri bat erakutsi behar deutso. Jesusen heriotzearen eta biztuerearen esperientzia honelakoxea izan zan. Biztuera ondorengo testiguak ez dira lehengo gizon-emakumeak bildurti eta lotsatiak. Esperientzi sakona eta erabakigarria izan dabe. Inguruko muduak ez dau Jesus berbiztua ikusi, baina igarri dau bere jarraitzaileen artean misteriozko gorabeherearen bat izan dala. Guztiz aldatu dirala; eta ez dagoala ezer eurenetik aterako dituanik. Munduan beste giza-erraza barri bat sortu eta indarrean jarri da. Horrei deitzen hasi ziran “kristauak”, kristotarrak”.

2. Hasibarritan gauza danak dira dotore, ikusgarri; gero, deporearen joanean, dana zimeltzen, desitxuratzen joaten da. Eleiz-bizitzan ere bai. Apostoluen aldian bertan hasita, Eleiz bizitzan ere gorabeherarik asko eta astunak izan dira. Jesus Berbiztuaren Espirituak astindu eta arnas-barritu beharra dauka. Bai, gero eta garbiago entzuten da han-hemen: “Eleizea, bihurtu zaitez Kristorengana”. Jakina, Kristo Bera baztartuta badaukagu, edo bigarren mailan jarrita, beste guztiak ezin dau indarrik hartu. Kristo Jesus da Eleizearen eta kristau bakotxaren betetasuna. Aproposkoa dogu Pazkualdi hau Kristo Jaunagaz topo egiteko; horrek bizibarrituko deusku gure kristau bizitza. Orduan sortuko dira gure artean era guztietako bokazinoak.

. Nire begiak mendietara jasoten dodaz:
Nundik niri laguntza?
Nire eskuak jasoten dodaz gauez:
Nundik niri laguntza?
Bakardadean jasoten  dot nire bihotza:
Nundik niri laguntza?
Jaunagandik nire laguntza,
Zeru-lurrak egin dituanagandik.

. Nire arazo eta nekeak jasoten dodaz:
Nundik niri laguntza?
Jaunagandik nire laguntza,
Ene Jainko, zure keizpean gorde nagizu,
Zu zaitut nire gordeleku eta salbatzaile.


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK: Jn 14, 23-29
Aldi haretan, Jesusek honan esan eutsen bere ikasleei: “Ni maite nauanak, beteko dau nire berbea; nire Aitak maite izango dau, eta haregana etorriko gara, eta beragan egingo dogu bizilekua. Ni maite ez nauanak, ez ditu beteten nire berbak. Eta entzuten dozuen berbea, ez da neurea, Ni bialdu ninduan Aitarena baino.
Oraindino zuen artean nagoala esan deutsuet hau. Baina Aitak nire izenean bialduko deutsuen laguntzaileak, Espiritu Santuak, Berak irakatsiko deutsue dana, eta gomutauazoko Nik esan deutsuedan guztia.
Bakea izten deutsuet, neure bakea emoten; ez deutsuet emoten munduak lez. Ez izan bildurrik zuen bihotzetan; ez larritu. Entzun dozue Nik esana: “Banoa, baina barriro etorriko naiatzue”. Maite izango baninduzue, poztu egingo zintzakeze, Aitagana noalako, aita Ni baino handiagoa da-ta. Orain esan deutsuet, hori jazko aurretik; jazotean, sinistu dagizuen”.
=================================================================

a) Maitasuna  ez da sentimentu hutsa. Emondako berbeari eustekoa baino; maite dauanaren esanak eta gogoa betetekoa: “Ni maite nauanak beteko dau nire berbea”. Eta ha zelako saria eskeintzen deuskun: “Nire Aitak maite izango dau, eta Harengana etorriko gara eta beragan egingo dogu bizilekua”. Guk esan ahalakoak esaten doguz, baina sinistu zenbat? Batez ere, gure fedeko atalik gozo betegarrienak ahaztuta, ezkutuan daukaguz. Jesusek gaur dinoskun hau entzunda, zer sentitzen dozu? Egia ete da? Gu garala Jesus eta bere Aitaren bizileku? (Isildu eta konpartidu).

b) Fede-bizitza bihotz barruko bizitza da, ez burukoa. Horregaitik maitasun-bizitzako esperientzia da. Hori dala-ta, Jesus nor dan ez daki gehiago, buruz gehiago dakianak, bihotzez gehiago maite dauanak baino: “Aitak nire izenean bialduko deutsuen laguntzaileak, Espiritu Santuak, Berak irakatsiko deutsue dana, eta gomutauazoko Nik esan deutsuedan guztia”. Bizian Gorako martxan zenbat pertsona apal eta txiki ikusten dan goi argiz poztuta; eurak konturatu barik, egundo amesetan ere asmau ezin ahalakoak botaten. Ez al da hauxe gaur Jesusek dinoskuna?  Izten ete deutsagu Espirituari gero eta leku gehiago gure bihotzean, argitu eta bizibarritu gagizan? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesus Gure Jaunak ezin dau Eleizea, ezta bere bila dabilen jarraitzailea ere bakarrik itzi. Hori baino zintzoagoa da bere esanak beteten:  “Banoa, baina barriro etorriko naiatzue”. Ez lehengo moduan, begiz ikusteko moduan; baina egiz eta benetan, lehen baino ere barrurago eta hurrago: geure barruan eta beti. Gu bakotxaren bihotzean dauka bere lekua, nahizta guk sarritan bakarrik itzi. Ez dau gugaz jokatzen, guk Beragaz jokatzen dogun neurrietan. Ez dakigu zelango maitale fina dogun Jesus! Eta Jesusen presentziaren ezaugarria Berak esaten deusku zein dan gaur: “Bakea izten deutsuet, neure bakea emoten; ez deutsuet emoten munduak lez”. Kristau zintzoak dinoenez: Jesus neugaz badaukat, noren bildur izan behar dot? Ba al goaz Jesus gero eta etxekoago sentitzen? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Bakarrik ezin itzi gaituzun Jesus ona! Emoiguzu, bai, zure bakea, larritasunean baretzen eta sendotzen gaituana. Bialdu eiguzu zure Espiritua, Berak prestau dagitzun gugan bizileku egokia. Zatoz, Espiritu maitea, eta irakatsi eiguzu Jesusen misterioa gugan.



V. PAZKO DOMEKA C


SARRER
 1 Pazkoaldian eta maiatz-giroan MARIA agertzen jaku, Jesus Berbiztuaren lorategi barriko lorarik zoragarriena. Kalbarioko kurutz-ondoan samintasunez urtu zan Ama, orain zorionez beterik Semeagaz batera. Espirituak bere grazi dohaiez beteriko Maria, Apostoluen erdian hara ta hona, Jesusen testigurik onena, kristau taldeari Jesusen bidean gidari eta lagun egiten
Nazareten gazte denporan emondako baietzak noraino ekarri dauan! Ez da dana lorea izan.
Baina hor dago Mariaren frutua: bere bizitza osoagaz oretutako baietza. Azkenerago eta sendoago, zintzoago; hori da Bizian Gorako lagunontzat eredurik onena.

2 Jesus Berbiztuagan sinisteak ez dau inor lelotu eta mozkortzen, zorionez zorabiatuta amets lainotan sartzen. Adorez beteten dau, eta giza-makaltasunaren gainetik, Espirituaren eraginez jokatzen dabe holango fededunak. Jesus berbiztuagaz topo egitea, hauxe da Pazkualdiako betekizuna: Jesus berbiztuaren espirituz eta sugarrez betetea. Pazkualdio liturgiako Ebanjelioak ezinhobeak dira horretarako; baina behar dan lez irakurri, hausnartu eta otoitz bihurtuz. Egia esan, Bizian Gorako anai-arrebak Jesus Berbiztuagaz gitxi-asko topo egin daben fededunak dira: argiak, bizkorrak, ekintzaileak, ausartak...

BIZI DA JAUNA, BIZI DA, BIZI DA JAUNA, BIZI DA


. Nik zure ontasuna ikusi gura dot, Jauna,
eta zure samurtasuna txastatu:
orain hemen bizi nazan lur honetan:
sentierazo egidazu zure maitasuna.

. Nik Zugan itxaroten dot, Jauna,
ziur nago nire arazoak Zugaz urtenbide ona izango dabela.
Nik Zugan itxaroten dot, Jauna,
Eta ziur nago ez nozula egundo bakarrik itziko.
Zuk bihotzera berba eginaz dinostazu:

. Izan bihotz! Izan adore! Eutsi sendo sinismenari!
Izan Nigan usteon! Nire grazi-laguntzaz fiatu!
Nire bihotzak hau dinost, Jauna:
Zugan sinisten dot,
Seguru nago zure ondoan.

BIZI DA JAUNA, BIZI DA, BIZI DA JAUNA


JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  JOANEN  LIBURUTIK: Jn 13, 31-33a. 34-35
Judasek afal-tokitik urten ebanean, Jesusek honan esan eban: “Oraintxe izan da goratua Gizonaren Semea, eta Jaungoikoa goratua izan da Haregan. (Jaungoikoaren aintza agertu dalako Haregan, Jaungoikoak Berak agertuko dau Gizonaren Semearen aintza; eta laster gainera).
Ene semeok, orain ez nago luzarorako zuekin. Agindu barri bat emoten deutsuet: maite egizue alkar. Bai, Nik maite izan zaituedan lez, zuok ere maite egizue alkar. Honetan ezagutuko dabe guztiak nire ikasleak zareena: alkar maite badozue”.
================================================================

a) Pazkoaldiko giroak ametsetan jarten gaitu. Baina Jesusegaz bat-egin gaituan Jaungoikoak gugan sortu dituan ametsok egi zoragarri bihurtuko ditu: “Oraintxe izan da goratua Gizonaren Semea eta Jaungoikoa izan da goratua Harengan”. Zelan ukertu daiteke hau: Ikasleak bakarrik itziko  dabe, laster lotu eta epaituko dabe, kurutzeko heriotzara kondenatuz, lapur kriminal biren erdian josi eta hilgo dabe... eta orain goratua Jesus Bera eta bere Aita? Jakina ba: Holantxe beteko zan gure aldeko salbamen egintza; gizonak lurperatua, Jaungoikoak biztu eta bizien eta hilen Jaun eta Jabe egingo daualako. Hau bai guretzat eskolamaisu egokia! Zer erakusten deusku? (Isildu eta konpartidu)

b) Pazko misterioan sinisteak alkar maitatzera eroan behar gaitu: Jesusek danok barritu gaitu. Hain zuzen ere, gaixo ta behartsuen alde jokatzean, iragarri behar dogu Jesus berbiztuagan sinisten dogula: “Honetan ezagutuko dabe guztiek zuek  nire ikasle zareela: alkar maite badozue”. Ez, ez da nahiko kristinau izena erabiltea, bateatuta gagozala esatea, domeketan mezea entzutea... Hori ez da Jesusen jarraitzaileen ezaugarria. “Alkar maite badozue” Gainerako guztia horretarako lagungarri da; baina lagunduten ez badeusku, edo eta geuk hatakotzat hartzen ez badoguz, oker gabiltz. “Ikasleak” aitatzen deusku Jesusek. Guk Bizian Gora eskolan bagoaz bide honetan aurreratzen? (Isildu eta konpartidu)

d) Maitatzea, maitatzea, maitatzea...! Hori dago, ba, gaur modan. Zer mosu eta zer besarkada, zer irribarre eta igurtzi, zer berbeta gozo eta titulu eder...! Baina...maitasuna bai gero? Baleiteke, maitasuna ere era eta maila askotakoa da ta. Baina Jesusek argi dinosku: “Nik zuok maite izan zaituedan lez, zuok ere maite egizue alkar”. Eta Jesusek izan deuskun maitasuna neurribakoa da, kondizinobakoa, atzerakorik eta  trukerik ez daukana, kalteari on eginez irabazten deutsona. Bestelako maitasuna ez da kristau ezaugarri. Bagoaz gero eta Jesusen antz gehiago hartzen maitasun bidean? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Zorionak, aintza ta gorespena Zuri, Jesus, izadi osoagaz batera! Zugaz batera biztu gaituzu; gure artean zaitugu, Zuk deuskuzun maitasuna erakusten eta irakasten, eta maitasun bide horretan aurrera laguntzen. Zure izenean goaz gaixo ta behartsuei laguntzera; zure izenean parkatzen deutsegue kalte egin deuskuenai ere; zure izenean otoitz egiten dogu arerioen alde. Baina oraindino asko falta jaku, Jesus Jauna. Emoiguzu zure Espirituaren indarra. Gure alde ere otoi egiozu Aitari: “Parkatu egiezu, ez dakie zer egiten daben eta”. Baina, Jesus Jauna, zure testigu eta ezaugarri izan gura dogu, Zuk gu lez guk alkar maitatuz.


IV. PAZKO  DOMEKEA  “C”


SARRERA
1 Jaungoikoarentzat gizaki guztiok gara seme-alaba. Jaunak, Aita danez, ez dauka norkeririk. Jesusen agindua zabala da: “Iragarri Barri Ona gizaki guztiei”. Lurrarentzat eguzkia lez, guztientzat da betiko bizitza ere. Baina  bakotxak  egiten dau bere aukerea, hartu edo itzi. Antza danez, gizaki bakotxa da berak bizitzan egiten dabezan aukeren neurrikoa; bakotxak moldatzen dogu geure bizitza. Honek, beharbada, emoten deuskun baino kezka gehiago emon behar leuskigu. Gehienok garan baino hobeak eta gehiago izan geintekezan. Ez deritxazu?

2 Harritzekoa da honako hau: gure artean ilunduten doan fede-eguzkia, atzeratutako lurraldeetan argitzen doa. Hemen seminarioak hutsik,  eta han gainezka. Zergaitik ete? Ze laino-edo sartu ete jaku bitartean? Jaunak batu gaitu hemen bere ardiok; bere argi eta graziz bete bahirik. Bizian Gora aukerako bidea eta laguntza dogu, gure munduko bizitzeari azken ona emoteko, koroi eta guzti itxaroten deuskun Jesusengana helduteko.

. Nire bihotzak ez nau engainatzen;
barru-barrutik ahots bat entzuten dot: zure deia.
Bai, zure arpegi bila nabil, Jauna;
ez egidazu ezkutatu zure arpegia.

. Zu zara nire laguntza; ez nagizu bertan behera itzi,
ez nagizu bakarrik itzi; Zu zara nire laguntza.
Zatoz niri laguntzera, Jainko, nire salbamen.

. Ni seguru nago, Jauna,
nire aitak eta amak itziko banindue ere
Zuk ez deustazula hori sekula egingo,
Zu beti neure ondoan izango zaitudala
eta onartuko nozula.


JESUKRISTOREN  EBANJELIOA  SAN  JOANEN  LIBURUTIK:  Jn 10, 27-30
         Aldi haretan, Jesusek honan esan eban: “Nire ardiak entzuten dabe nire ahotsa; Nik ezagutzen dodaz, eta eurak atzetik jatortaz. Eta betiko bizia emoten deutset; ez dira betiko galduko, eta ez deustaz inok eskutik kenduko.
         Horrek emon eustazan Aita, beste danak baino handiagoa da; eta inok ere ezin daikez kendu nire Aitaren eskuetatik. Aita eta biok bat gara”.
=============================================================

a) Jesus Berbiztua ez dogu inok begiz ezagutzen, baina Beragan sinisten dogu.  Bera dogu gure bizitzako errazoibidea eta gure betiko itxaropena: “Nire ardiak ezagutzen dabe nire ahotsa, Nik ezagutzen dodaz, eta eurak atzetik jatortaz”. Ardiak eta artzainak alkar ezagutzea legezkoa da, bai bata eta bai besteak patxadazkoak badira; Jesus artzainak bai behintzat gu, bere ardiok. Ezagutu ere ondo ezagutzen gaitu, guk geure burua baino hobeto. Eta guk bere ahotsa ezagutzen al dogu? Eta atzetik jarraitu bai gero? Hemen neurtzen da zenbatean ezagutzen eta aintzat hartzen dogun bere ahotsa. Ezagutzeak atzetik jarraitzera eroaten gaitu. Ba al dogu honenbesteko hartuemonik Jesus Jaunagaz? (Isildu eta konpartidu)

b) Jesusegaz maitasunezko esperientzia egin ondoren, ez da errez alboan iztea. Hotzaldiak izango dira, tentaldiak ere bai, baina Artzain onaren txistuak barriro ere ardi galdua itzartu eta batuko dau beragana: “Betiko bizia emoten deutset”. Hori da kontua: ”betiko bizia”. Horren bila gabiltz, batez er, urteetan aurrera goazenok. Jesus da betiko bizia eskeini eta emoten dauan artzain bakarra. Bizian Gora gero eta maiteago izan behar geunke,”betiko bizirako” bidean lagunduten deuskulako. Gogo eta ardura horregaz estimatzen eta jarraitzen dogu Bizian Gora? (Isildu eta konpartidu)

d) “Ez dira betiko galduko, eta ez deustaz inok eskutik kenduko”. Jesus Berak dau geuk baino ere ardura gehiago gu salbatzeko. Ezin dau egin, egin dauan baino gehiago hori lortuteko. Sinisten al dogu hau? Alperrik tentazinoak, bildurrak, arerioak... “ez deustaz inok eskutik kenduko”. Guk geure aldetik esango bagendu: “Ez deust inok Jesus kenduko”. Orduan bai ahaleginak egin! Zetan agertu gura deutsozu Jesusi, bere deia entzun dozula eta erantzuteko prest zagozala? Zenbat lekutatik eta zenbat modutan helduten jatzu Jesusen dei hori? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Bizia emoteraino zure ardiak maite dozuzan Jesus Artzain ona! Hemen batu gaituzu zure artaldetxoa Bizian Gora ezkortan. Geuk merezi bako grazia. Jarraituko deutsugu azkenera arte. Bizian Gora alkarte haugaitik eskerrik beroenak! Gaurtik aurrera zintzoagoak izango gara. Hauxe izango da gure lehenengo eginbeharra: Zu ezagutu, zure alde jokatu, zure artaldea zaintzen, gehitzen eta sendotzen ahalegintzea. Izan zaitez Zeu beti gure ondoan. Emoiguzu zure Espirituaren laguntza.


III. PAZKO  DOMEKEA  “C”



SARRERA
1 Bizia ta heriotzea beti izango dira alkarren arerio, bai gorputz eta bai espiritu aldetik. Eta, azken baten, heriotzeak azpiratzen gaitu guztiok. Horrela dala, heriotzeak dau azken berbea? Ez horixe! Hilen artetik biztu dan Jesusek ezetz dinosku. Guk kristauok ez dogu sinisten eta jarraitzen kurutzean hil dan Jesusengan bakarrik; hil eta biztu danarengan baino. Hil dala bakarrik sinisten dabenak ez dabe zirkin haundirik egingo. Euren bizitza ez da ezetan ere aldatuko. Kristau tristeak, koldarrak, ganorabakoak izango dira. Eta holangorik asko dago baztarretan, zoritxarrez. Gu Jaunak Berak aukeratu gaitu eta Bizian Gora alkatean batu, Bera hobeto ezagutu eta errezago jarraitzeko.

2. Bizitza sinistu eta bizitzaren alde jokatu: hauxe izan da Jesusen helburua; bardina behar leuke izan kristau guztiona ere. Pazkua bizi eta zorion-iturri agortezina da. Betiko biztu dan Jesus dogu gure bizi-iturburu. Berak emondako berbea da: Ez zaituet umezurtz itziko, Ni beti izango nozue zuokaz... Kristau sinismena pixka bat landu dauana laster hasten da beragaz dagoan Jesus horregaz hartuemonean biziten. Handik aurrera, barrutik bizi da, ez deutso hainbeste ardura kanpotik ze giro dagoan, ingurukoak zer dinoen. Berak ”daki” hori zer dan, ez dauka inok esan beharrik. Eta zelango egarria sortzen dauan esperientzia horrek!

. Ez naz ezeren bildur,
nire arerioak nire aurka jo arren;
Zu nigaz zagoz; nire ari eta salbamen,
nire gordeleku Zu zara.
eta zure aurrean seguru nago.

BIZI DA JAUNA, BIZI DA

. Gauza bat eskatzen deutsut, Jauna,
gauza baten bila nabi lirrikaz:
Zure Etxean bizi, Jauna, zure ondoan jesarri,
Zugaz egon nire bizitzako egun guztietan.
Zure samurtasuna txastatu nahi dot, Jauna,
eta maite nozula ziur egon.

BIZI DA JAUNA, BIZI DA


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK:  Jn 21, 1-19
         Aldi haretan, Jesus Tiberiades itsas-baztarrean agertu jaken barriro ikasleei. Eta honan agertu jaken. Alkarregaz egozan: Simon Pedro, Bikotxa eritxon Tomas, Natanael Galileako kanatarra, Zebedeoren semeak, eta ikasleetako beste bi. Pedrok esan eutsen: “Arrantzura noa”. Hareek erantzun: “Bagoaz geu ere zugaz”. Urten eben, eta ontzira igon. Baina gau haretan ez eben bat ere hartu.
         Egunsentian, Jesus ur-ertzean agertu zan; baina ikasleak ez ziran konturatu Jesus zanik. Jesusek esan eutsen: “Mutilak, badozue arrainik?” Eta hareek: “Ez!” Jesusek orduan: “Bota sarea ontziaren eskoi-aldera, eta aurkituko dozue”. Bota eben, ba, eta ezin eben atara, arrainketaren haundiaz.
         Orduan, Jesusek hain maite eban ikasle harek esan eutson Pedrori: “Jauna da” Simon Pedrok, Jauna zala entzun ebaneko, lotu eban soinekoa ( beste jantzirik ez eukan) eta salto egin eban itsasora. Beste ikasleak ontzian etorri ziran, sarea arrainekin arrastaka ekarrela (lehorretik ehunen bat metrotara baino ez egozan-eta)
         Legorrera jatsi ziranean, sua aurkitu eben, eta su-gainean arrain bat, eta ogia. Jesusek esan eutsen: “Ekarri arrain batzuk, hartubarri horreetatik”. Igon eban ontzira Simon Pedrok, eta lehorreraino ekarri eban sarea, egun eta berrogeita hamairu arrain handiz beteta; eta hainbeste izan arren, ez zan urratu sarea. Jesusek  esan eutsen: “Zatoze eta jan “. Eta ikasleetako inor ez zan ausartu, Hari “nor zara Zu” itanduten, baekielako Jesus zana. Orduan Jesusek, hurreraturik, hartu eban ogia eta emon eutsen; baita arraina ere. Hauxe izan zan, Jesusek ikasleei egindako hirugarren agertaldia, hilen artetik biztu ondoren.
=========================================================
a) Jaungoikoaren misterioak ez dagoz gugandik urrun; dana gugatik eta guretzako egin badau, geu gagoz misterioen barruan, eta danak geure barruan egi bihurtzen dira. Jesus Berbiztua ez zan aldendu Apostoluakandik; edonoiz eta edonun agertzen jake bizitzan bertan. Gaurkoan Tiberiades ur-ertzean: “Mutilok, badozue jatekorik? -Ez. -Bota sarea txaluparen eskumaldera eta aurkituko dozue”. Jesusen esanera jokatzen danean, arrain piloa. Duda barik, Jesus dalako eta beste barik. Aldatu egin behar, bere izenean jardun behar, harrokeri barik. Adiskide, ibilian-ibilian, egin jatzu Jesus bizitzako lagun? Bai otoitzean, bai lanean, bai pozaldietan eta bai saminaldietan? (Isildu eta konpartidu)

b) Alkartean beti izaten dira dohai ezbardinak. Horra Joanek igarri lehenen Jesus zala: “Jauna da”. Eta Pedrok, “Jauna da” entzun ebaneko, salto egin eban itsasora”. Alkartean Jesusen presentzia berezia dago, Berak esana bete ere Berak egiten dau: “Bi edo hiru nire izenean batuta dagozan lekuan, han nago Ni euren erdian”. Kristau batzarretan lehenengotik jarri behar gara Jesus Jaunaren aurrean sinismenez. Bere izenean alkartu gara, Berak argitu eta berotu behar gaitu. Holan egiten al dogu? Zer hobetu behar dogu presencia hori biziagoa izan dedin? (Isildu eta konpartidu)

d) Jesus Berbiztuagaz era askotako hartuemona izan eben.: “Zatoze ta jan”. Eta ikasleetako inor ez zen ausartu, Hari “nor zara Zu?” itanduten, baekielako Jesus zana”. Bizian Gora alkarteko bizitzak erakutsi deutsu Jesusegaz topo egiten, bizitza-barruan, Beragaz bat-egiten? Jesusegaz adiskidetu danarentzat beti eta edonun da ordu eta leku ona Beragaz bat egiteko. Ze esperientzi dozu hartuemon zoragarri honetaz? (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Kurutzean hilteraino jatsi zinan Jesus, eta orain Aitak goi-goraino jaso zaitu, diran guztien Jaun ta Jabe eginez. Jaso gaizuz Zugaz batera goi-bizitzara. Txatxarkeri guztietatik askatu gaizuz, egiazko askatasunez bizi gaitezan. Zure bizi barriaren testigu izan nahi dogu.


JAUNAREN NEKALDIKO ERRAMU DOMEKA  "C"



SARRERA     
                      
1 Garizumea heldu jaku azkenaldera; gaur Errarnu domekea, Aste Santuaren sarrerea. Munduan sekula santan izan dan jazoerarik harrigarrienak ospatuko doguz. Merezi dau, beste arazo eta ardura askoren gainetik, guk kristauok, Jesusi bere Nekaldian laguntzea. Baina esakerea dan lez, prozezinoa doala barrutik, ez kanpotik eta baztarrik baztar. Aste Santurako doguzan asmoak eta joan-etorriak asko esan gura dabe gure sinismenari neurria hartzeko. “Santu” hori alperrik dago, dagokionez jokatu ezik.

2 Jesus goraldua nahiz zapaldua, baina betiko bidean aurrera. Herri osoa txaloka ebala ere, ez zan harro­tu eta itsutuko; ezta, zigortua eta lapur biren erdian josita egoala ere, lurjota eta burugalduta gelditu. Jesus ere gizona zan, baina ha bai gizona! Kapitan jentilak esateraino: "Benetan hau Jaungoikoaren semea zan”. Gaur gero eta liburu eta berbaldi gehiagotan entzun-irakurten dogu hau: “Eleizea, kristaua, bihurtu zaitez Kristorengana”. Benetako Jesus ezagutzea, hau izan da beti kristau zintzoaren gogo bizia: ezagutu ahala, maitatu;  maitatu ahala, jarraitu. Urte osoa, baina batez ere, Aste Santua dogu aukerarik egokiena horretarako: Hortxe emoten dau Jesusek gorengo gizaki batek egundo emon dauan moduko erakutsia. Horregaitik Aitak Txapeldun izendatu dau berbiztuaz.

. Ene Jainko, ni onik atera.
Jauna, zatoz laster ni laguntzera.
Aldendu nigandik kaliza hau, ahal bada,
eta nire bihotzetik aldendu garraztasun hau.

 JAUNA, ZU GUGAZ BAZAITUGU / NOK GU IZUTU / NOK BILDURTU?

Ontasun hutsa zaran Aita, zatoz!
Salbau nagizu nire eta besteen txarkeritik.
Ene Jainko, zatoz! Emoidazu indarra.
erakutsi egidazu sufritzen,
eta neure zoritxarrei aurre egiten.

JAUNA, ZU GUGAZ BAZAITUGU / NOK GU IZUTU / NOK BILDURTU?

. Ezarri egizu sugarrez nire bihotzean
gehiago ezineko zure maitasunaren ezaugarria;
eta ezarri nire barruan zurearen antzeko bihotz maitekor bat.

JAUNA, ZU GUGAZ  BAZAITUGU / NOK GU IZUTU / NOK BILDURTU?


JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN LUKASEN LIBURUTIK: Lk 19, 28-40
     Aldi haretan, Jesus Jerusalengo bidean gora abiatu zan, danen aurretik. Betfage eta Betaniara hurreratu zanean, Olio-mendi deritxon ondoan, beste ikasleetako bi bialdi zituan, esanez: “Zoaze aurreko auzo horretara; eta hor sartzean, astakume bat aurkituko dozue lotuta, oraindino inor gainean jarri ez jakona. Askatu eta ekarri egidazue. Eta inok itanduko baleutsue, zergaitik askatzen dozuen, zuek erantzun: “Jaunak behar dau”.
    Eroan eutsoen Jesusi, eta euren soinekoak asto-gainean ipinita, gainera igoten lagundu eutsoen. Eta aurrera  joiala, jenteak bere soinekoak zabaltzen eutsozan bidean. Olio-mendiaren beheko aldera hurreratu zanean, ikasle-talde osoa pozez beterik, oihuka hasi zan Jaungoikoa goratzen, ikusi zituen mirari guztiakaitik, esanez: “Bedeinkatua Jaunaren izenean errege datorrena! Bakea zeruan eta aintza zeru goienetan!” Jente-arteko farisear batzuek esan eutsoen: “Maisu, isilerazo egizuz zure ikasleak” Jesusek erantzun: “Hara, Neuk dinotsuet: “Honeek isiltzen badira, harriak egingo dabe deadar”
a) Jesus ez dabil igeska, ez bide errezenaren bila. Aitaren bidea dala-ta, zuzen doa dana jokatzera, azken burrukan gure arerio nagusia menderatzera: Heriotzea: "Euren soinekoak asto-gainean jarrita, gainera igoten lagundu eutsoen". Eta danak oihuka eta goraka: "Bedeinkatua Jaunaren izenean datorrena". Euretarik asko izango ziran egun batzuk geroago, eskatuko ebenak: "Kurutzera hori!". Gaur gora, biar behera. Jesusi ere ez eutsan eragin bardina emongo txaloak joteak eta txaloak emoteak. Geure antzeko gizona zan, pekatuan izan ezik, beste guztian. Hagaitik Berak ere otoitz egin beharra eukan, Aitaren Espirituz sendotu beharra. Gure bizitzako nekaldian ekarten al dogu gogora Jesusen irudi hau? (Isildu eta konpartidu)

b) Jesusek haundiro egiten dau Jerusalenera sarrerea: Astotxo baten gainean, jentea goraka dauala. Adorez doa azken burrukara. Ez dau sekula santan bere egin-beharretik igesi. Goraldietan ez da harrotuko, ezta beheraldietan lurjota geldituko. Inguruko eraginak ez eben bere bidetik aterako. Farisearrak ez dabe jentearen txaloaldia eta gorakada hori pozik ikusten. Jesusek isildu beharrean, ontzat hartzen dau; hauxe da, izan ere, bere ordu haundia, heriotzara aurrez-aurre doa. Gogoan hartzekoak dira bere berbak: “Honeek isiltzen badira, harriak egindo dabe deadar”. Badira gure artean sufrimentuaren aurrean, heriotzearen aurrean, holango adorea agertzen dabenak. Bizian Gora da horretarako indar-iturri: hortxe bat-egiten dogu Jesus Beragaz. Ba al goaz azken burrukarako prestatzen? (Isildu eta konpartidu)

 d) Jesusi ere gorakada honeek poz-eraginen bat sortuko eutsoen barruan; baina bere buru-bihotzetan zerbait sakonagoa erabilen. Jesusen barrua aztertu behar dogu Aste Santuak: Nekaldia (Pasinoa) astiro irakurri eta atalik-atal hausnartu. Geldialditxo batzuk eginaz era honetara: 1) Zer eta zenbat sufritzen dau? 2) Zelan sufritzen dau? 3) Norgaitik sufritzen dau? Eta nik zer, guzti honen aurrean? Puntu bakotxean jarri naiten neu bere aurrean, eta ondo aztertu Jesusen jarrerak eta nireak. Eta aldatu behar dana aldatzeko laguntza eskatu. Hori bai dala ASTE SANTUA! Eta bizitzarako probetxurik gehien atarako dozu. (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Zeure zanetako odolez berrerosi nozun Salbatzaile kurutzeratua! Nazan guztia zor deutsut: zeure kurutzea da nire zeruko atea edegiteko giltza; nire bila maitasunez ixuritako odol ta izerdiz bustitako bideko oinatzak dira, deustazun maitasun-agiria. Hartu naizu, Jaun maitetsua, zure kurutz-ondoan zeure eta neure Ama Mariaren laguntzan. Ezarri nire bihotzean zure gorputzeko bost zauriak, beti gogoan izan zagidazan esker onez eta maitasunez.





GARIZUMAKO V. DOMEKEA “C”


 SARRERA                          
1 Nundik edo zetatik sortzen ete jaku jokera gaizto hau: gure lehenagoko bizitzara begiratu eta dana pekatua ikustea? Garizuman sartu eta konfesinoa gogora. Hauxe erakutsi deuskuela­ko? Ala zigorrean eta justizian errezago sinisten dogulako, errukian eta maitasunean baino? Halan ere, Jesus Maisuaren bidea beste bat da: Aitaren bihotz haundi errukitsuagan sinistea; Beragan uste osoa jartea. Bere besarkada beroa sentitzea. Sinisten al dogu, Jaungoiko Aita-Amak, garan modukoak garala, maite-maite gaituala? Noiz emon behar ete deutsogu pozaldi hori Aitari?

2 Penagarria da, baina holantxe da: Jaungoikoaren eritzi, neurri eta epaiketa kontuak bere eskuetan itzi beh­arrean, guk geure eritzi, neurri eta epaiketakaz nahastau eta parekatzen  doguz, eta horregaitik gauza asko sinistu ezinik gelditzen gara. Gu ez gara Jainko, Jainkoa ez da gu. Itzi deiogun Jainkoari dan modu­koa izaten. Eta Jesusi entzunez eta jarraituz, ahalegindu gaitezan gero eta gehiago sinisten Jaungoikoaren erruki eta maitasun neurri-bakoa. Izan ere, hauxe da Jesusen irakatsi eta egintza guztiei emoten jaken izena: EBANJELIOA, hau da, Jaungoikoa Aitarik eta Amarik samurrena eta maitarriena dala.

. Jauna, badakit maite nozuna,  Zeu ona zaralako;
bihotz sentikorra dozu ta, parkatu egidazu;
garbitu nagizu, arren, zeure errukiz nire barruko zikinetik;
eta nire etenbako jausialdietatik jagiazo nagizu.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

. Santu zaran Horren aurrean pekatari sentitzen naz,
nire pekatua neugaz bat-eginda ago. Hauxe besterik ez naz ni!
Zure kontra, zure kontra bakarrik egin dot pekatu,
eta zure begiak penaz ikusten dabe nire bihotza zikindurik.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

. Aita-Ama Jaungoikoa,
besarkatu nagizu eta zure maitasunak bihotza aldatuko deust.
Bihurtu egidazuz zure salbamenaren poza eta alaitasuna;
izan nitaz erruki eta bihotz-barrituko naz.

SEME NOZU TA / HARTU NAGIZU / MAITASUNEZ

JESUKRISTOREN EBANJELIOA SAN JOANEN LIBURUTIK : Jn 8, 1-11
         Aldi haretan, Jesus Olio-mendira joan zan. Egun-sentian jauretxera agertu zan barriro eta herri guztia etorri jakon; Jesus jesarri eta irakasten hasi zan.
         Idazlari eta farisearrak ezkontza-nahasten aurkitutako emakume bat ekarri eutsoen, eta, erdian ipinita, esan eutsoen: “Maisu, emakume hau ezkontza-nahasten aurkitu dogu; eta Moisesek holakoak harrika hilteko agindu eban Legean. Zuk zer dinozu?” Azpikeriaz esaten eutsoen hori, zetan salatu izateko.
          Jesus, ostera, makurtu eta lurrean idazten hasi zan hatzamarraz. Baina itaunka ekioen ezkero, zutundu eta esan eutsen: “Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria”. Eta barriro ere makurtu, eta lurrean idazten jarraitu eban. Hori entzun ebenean, zaharrenetatik hasita, banan-banan joaten hasi ziran danak; eta Jesus bakarrik gelditu zan, emakumea aurrean ebala.
            Jesusek zutundu ta esan eutson: “Emakume, non dira zu salatzen zinduezanak? Ez zaitu inok kondenau?” Eta emakumeak: “Inok ere ez, Jauna”. Eta Jesusek: “Ezta Neuk ere ez zaitut kondenetan. Zoaz, eta hemendik aurrera ez egin pekaturik”


a) Ez dagoala pekaturik, gaiztakeririk gaur? Inoiz baino gehiago; baina beti besteak pekatari. Eta zenbat tribunal eta epaile baztarretan!? Danok prest gaizto horreek kondenatzeko, Legearen izenean: "Maixu, emakume hau ezkontza-nahasten aurkitu dogu; eta Moisesek holakoak harrika hilteko agindu eban Legean". Dana prest: pekataria, Legea, testiguak eta zigorra. Eta Jesusek zer? "Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria". Hori bai harrikadea, ezta? Zer erakusten deusku Jesusek jokabideak geure arteko hartuemonetarako? (Isildu eta konpartidu)

b) Begi zorrotzak inoren pekatuak ikusteko, eta begi motelak norbereak ikusteko... Antxinako grina eta jarrera dogu hau. Ez egunero geure kontzientzi-azterketa zorrotza egingo bagendu. Baina, betikoa: gaurko telebista, egunkari eta irratietan dana da salaketa hutsa: norbere akatsak gorde eta inorenak aideratu. Jesusen jokabideari zer deritxaxu: ”Zuen artean pekaturik ez daukanak bota deiola lehenengo harria” Harritzekoa: ”Zaharrenetatik hasita, banan-banan joaten hasi ziran danak”. Harriak inori bota beharrean, jausi egin jakezan eskuetatik eta burumakur joaten hasi. Eta zaharrenetatik hasita. Zer erakusti gura deusku Jesusek guri edadetuoi? (Isildu eta konpartidu)

d) Zer ete dago Jesusen bihotzean? Eta zer ete dago gurean? Kristaua, zenbat-eta Jesusez beteago, orduan-eta parkakorrago urkoagaz. Ez gero prakanasaiago: "Emakume, ez zaitu inok konde­natu?" - "Inok ere ez, Jauna" - "Ez da neuk ere ez zaitut kondenetan, Zoaz, eta hemendik aurrera ez egin pekaturik". Ez deutso danak bardin Jesusi. Baina epaile lez barik, maitale lez jokatzen dau. Zek bigunduten deutso bihotza pekatariari:  harrikadeak ala bihozka­deak? Atera daiguzan Jesusen erakutsi bi: bata geure barruko jarrerak aldatzeko; bigarrena, urkoagazko hartuemonetarako. (Isildu eta konpartidu)

OTOITZA: Jesus bihozbera eta errukitsua; amaibako parkamen-itsasoa! Ez dagidala ahaztu, Jauna, neuri zenbat zer parkatu deustazun, neuk ere beste hainbestetan urkoari parkatu ahal dagiodan. Ixuri nire bihotzean zure bihotz haundi zabal horretako erruki-txinparta bat, neure pekatutik garbitu, nire bihotza bigundu eta urkoagaz parkakor bihurtu naiten. Zure antzera, harrikaden ordez, bihozkadak emotera egin dagidan aurrerantzean.




No hay comentarios:

Publicar un comentario